Mosaico decorativo

1. Jó tomou a palavra nestes termos:

1. Respondens autem Iob dixit:

2. “Ah! Se pudessem pesar minha aflição e pôr na balança com ela meu infortúnio!

2. “Utinam appenderetur aegritu do mea, et calamitatem meam assumerent in statera!

3. Ela seria mais pesada que a areia do mar: eis por que minhas palavras são desvairadas.

3. Nunc vero arena maris haec gravior apparet, inde verbis meis haesito.

4. As setas do Todo-poderoso estão cravadas em mim e meu espírito bebe o veneno delas. Os terrores de Deus me assediam.

4. Quia sagittae Omnipotentis in me sunt, quarum venenum ebibit spiritus meus; et terrores Dei militant contra me. 5 Numquid rugiet onager, cum habuerit herbam? Aut mugiet bos, cum ante praesepe plenum steterit?

6. Porventura zurra o asno montês, quando tem erva? Muge o boi junto de sua forragem?

6. Aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? Aut poterit gustari herba insulsa?

7. Come-se uma coisa insípida sem pôr sal? Pode alguém saborear aquilo que não tem gosto algum?

7. Quae prius nolebat tangere anima mea, nunc prae angustia cibi mei sunt.

8. Minha alma recusa-se a tocar nisso, meu coração está desgostoso.

8. Quis det, ut veniat petitio mea, et, quod exspecto, tribuat mihi Deus?

9. Quem me dera que meu voto se cumpra, e que Deus realize o que eu espero!

9. Utinam Deus me conterat; solvat manum suam et succidat me!

10. Que Deus consinta em esmagar-me, que deixe suas mãos cortarem meus dias!

10. Et haec mihi sit consolatio, et exsultabo vel in pavore, qui non parcat, nec celabo sermones Sancti.

11. Teria pelo menos um consolo, e eu exultaria em seu impiedoso tormento, por não ter renegado as palavras do Santo.

11. Quae est enim fortitudo mea, ut sustineam? Aut quis finis meus, ut patienter agam?

12. Qual é a minha força para esperar? Qual é meu fim, para me portar com paciência?

12. Num fortitudo lapidum, fortitudo mea? Num caro mea aenea est?

13. Será que tenho a força das pedras, ou será de bronze minha carne?

13. An non est auxilium mihi in me, et virtus quoque remota est a me?

14. Não encontro socorro algum, qualquer esperança de salvação me foi tirada.

14. Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Omnipotentis derelinquit.

15. Recusar a piedade a um amigo é abandonar o temor do Todo-poderoso.*

15. Fratres mei mentiti sunt me sicut alveus torrentium, qui evanescunt

16. Meus irmãos são traiçoeiros como a torrente, como as águas das torrentes que somem.

16. nigrescentes glacie, cum ingruit super eos nix.

17. Rolam agitadas pelo gelo, empoçam-se com a neve derretida.

17. Tempore, quo diffluunt, arescunt et, ut incaluerit, solvuntur de loco suo.

18. No tempo da seca, elas se esgotam, ao vir o calor, seu leito seca.

18. Deflectunt viatorum turmae de viis suis, ascendentes per desertum pereunt.

19. As caravanas se desviam de sua rota, penetram no deserto e perecem.*

19. Commeatus Thema consideraverunt, viatores Saba speraverunt in eis.

20. As caravanas de Temã espreitavam e os comboios de Sabá contavam com elas.

20. Confusi sunt, quia speraverunt; venerunt eo usque, et pudore cooperti sunt.

21. Ficaram transtornados nas suas suposições; chegando ao lugar, ficaram confusos.

21. Ita nunc vos facti estis mihi; videntes plagam meam, timetis.

22. É assim que falhais em cumprir o que de vós se esperava nesta hora; a vista de meu infortúnio vos aterroriza.

22. Numquid dixi: Afferte mihi et de substantia vestra donate mihi?

23. Porventura, disse-vos eu: ‘Dai-me qualquer coisa de vossos bens, dai-me presentes,

23. vel: Liberate me de manu hostis et de manu robustorum eruite me?

24. livrai-me da mão do inimigo e tirai-me do poder dos violentos?’.

24. Docete me, et ego tacebo, et, si quid forte ignoravi, instruite me.

25. Ensinai-me, e me calarei, mostrai-me em que falhei!

25. Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit, qui possit arguere me?

26. Como são eficazes os discursos sensatos! Mas em que podereis surpreender-me?

26. Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, sed in ventum verba desperati.

27. Pretendeis censurar palavras? Palavras desesperadas, leva-as o vento.

27. Super pupillum irruitis et subvertere nitimini amicum vestrum.

28. Seríeis capazes de leiloar até mesmo um órfão e traficar até mesmo um amigo.

28. Nunc, quaeso, convertimini ad me, et in faciem vestram non mentiar.

29. Vamos, peço-vos, olhai para mim face a face e não mentirei.

29. Revertite! Nulla erit improbitas. Revertite! Adhuc praesens adest iustitia mea.

30. Voltai atrás e não sejais injustos; vinde: estou inocente nessa questão.

30. Estne in lingua mea improbitas? An palatum meum non discernit nequitiam?


Bíblia Ave Maria - Tutti i diritti riservati.


Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.