Liber Psalmorum, 94
1. Deus ultionum, Domine, Deus ultionum, effulge.
1. Gr. Psalm 94 (Heb. 95) αἶνος ᾠδῆς τῷ Δαυιδ δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ κυρίῳ ἀλαλάξωμεν τῷ θεῷ τῷ σωτῆρι ἡμῶν
2. Exaltare, qui iudicas terram, redde retributionem superbis.
2. προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ
3. Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores exsultabunt?
3. ὅτι θεὸς μέγας κύριος καὶ βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς
4. Effabuntur et loquentur proterva, gloriabuntur omnes, qui operantur iniquitatem. -
4. ὅτι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ εἰσιν
5. Populum tuum, Domine, humiliant et hereditatem tuam vexant.
5. ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν
6. Viduam et advenam interficiunt et pupillos occidunt.
6. δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ καὶ κλαύσωμεν ἐναντίον κυρίου τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς
7. Et dixerunt: “Non videbit Dominus, nec intelleget Deus Iacob”.
7. ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ ἡμεῖς λαὸς νομῆς αὐτοῦ καὶ πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε
8. Intellegite, insipientes in populo; et stulti, quando sapietis?
8. μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ
9. Qui plantavit aurem, non audiet, aut qui finxit oculum, non respiciet?
9. οὗ ἐπείρασαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐδοκίμασαν καὶ εἴδοσαν τὰ ἔργα μου
10. Qui corripit gentes, non arguet, qui docet hominem scientiam?
10. τεσσαράκοντα ἔτη προσώχθισα τῇ γενεᾷ ἐκείνῃ καὶ εἶπα ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ καὶ αὐτοὶ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου
11. Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt.
11. ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου
12. Beatus homo, quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum,
12.
13. ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.
13.
14. Quia non repellet Dominus plebem suam et hereditatem suam non derelinquet.
14.
15. Quia ad iustitiam revertetur iudicium, et sequentur illam omnes, qui recto sunt corde.
15.
16. Quis consurget mihi adversus malignantes, aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem?
16.
17. Nisi quia Dominus adiuvit me, paulo minus habitasset in loco silentii anima mea.
17.
18. Si dicebam: “Motus est pes meus”, misericordia tua, Domine, sustentabat me.
18.
19. In multitudine sollicitudinum mearum in corde meo, consolationes tuae laetificaverunt animam meam.
19.
20. Numquid sociabitur tibi sedes iniquitatis, quae fingit molestiam contra praeceptum?
20.
21. Irruunt in animam iusti et sanguinem innocentem condemnant.
21.
22. Et factus est mihi Dominus in praesidium, et Deus meus in rupem refugii mei;
22.
23. et reddet illis iniquitatem ipsorum et in malitia eorum disperdet eos,
23.
24. disperdet illos Dominus Deus noster.
24.
