Mosaico decorativo

1. El Señor sacó al hombre de la tierra, y allá lo hace volver.

1. Deus creavit de terra hominem et secundum imaginem suam fecit illum;

2. Para cada uno determinó el tiempo de su venida y el número de sus días; les dio poder sobre las cosas de la tierra.

2. et iterum convertit illum in ipsam et secundum se vestivit illum virtute.

3. Los revistió de fuerza semejante a la suya, haciéndolos a su imagen.

3. Numerum dierum et tempus dedit illi et dedit illi potestatem eorum, quae sunt super terram.

4. Hizo que todo ser animado los temiera, y que fueran amos de las fieras salvajes y de las aves.

4. Posuit timorem illius super omnem carnem, ut dominaretur bestiarum et volatilium.

5.

5. Creavit illis consilium et linguam et oculos et aures et cor dedit illis excogitandi et disciplina intellectus replevit illos.

6. Les dio para que percibieran la realidad una conciencia, una lengua y ojos, oídos y entendimiento.

6. Creavit illis scientiam spiritus, sensu implevit cor illorum et mala et bona ostendit illis.

7. Los llenó de saber y de inteligencia, y les enseñó el bien y el mal.

7. Posuit timorem suum super corda illorum ostendens illis magnalia operum suorum

8. Puso en ellos su ojo interior, haciéndolos así descubrir las grandes cosas que había hecho,

8. et dedit illis gloriari in mirabilibus illius, ut nomen sanctificationis collaudent et magnalia enarrent operum eius.

9.

9. Addidit illis disciplinam et legem vitae hereditavit illos.

10. para que alabaran su nombre santísimo y proclamaran la grandeza de sus obras.

10. Testamentum aeternum constituit cum illis et iustitiam et iudicia sua ostendit illis.

11. Les reveló además un saber, y los dotó de una ley de vida.

11. Et magnalia honoris eius vidit oculus illorum, et honorem vocis eius audierunt aures illorum, et dixit illis: “Attendite ab omni iniquo”.

12. Concluyó con ellos una Alianza eterna y les enseñó sus decretos.

12. Et mandavit illis unicuique de proximo suo.

13. Sus ojos contemplaron su gloria majestuosa, sus oídos oyeron su voz poderosa.

13. Viae illorum coram ipso sunt semper: non sunt absconsae ab oculis ipsius.

14. Les dio mandamientos con respecto a su prójimo, diciéndoles: "Eviten cualquier injusticia".

14. In unamquamque gentem praeposuit rectorem,

15. El comportamiento del hombre está siempre ante sus ojos, no pueden escapar a su mirada.

15. et pars Dei Israel factus est.

16.

16. Et omnia opera illorum velut sol in conspectu eius; et oculi eius sine intermissione inspicientes in viis eorum.

17. Dio a cada nación un guía, pero Israel pertenece en propiedad al Señor.

17. Non sunt absconsae iniquitates illorum et omnia peccata eorum in conspectu Dei.

18.

18. Eleemosyna viri quasi signaculum cum ipso, et gratiam hominis quasi pupillam conservabit.

19. Todas sus obras están ante él como a pleno sol, no pierde de vista por dónde andan.

19. Et postea resurget et retribuet illis et retributionem unicuique in caput ipsorum convertet.

20. No se le ocultan sus injusticias, todos sus pecados están delante del Señor.

20. Paenitentibus autem dedit viam reditus et confirmavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis.

21.

21. Convertere ad Dominum et relinque peccata tua;

22. Guarda como objeto precioso la limosna que se hace, preserva las buenas obras de cada uno como a la niña de sus ojos.

22. precare ante faciem Domini et minue offendicula.

23. Se levantará un día, entregará las recompensas, depositando sobre sus cabezas lo que les corresponde.

23. Revertere ad Altissimum et avertere ab iniustitia tua et nimis odito exsecrationem.

24. A los que se arrepienten les concede que vuelvan, anima a los que se descorazonaron.

24. Et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei.

25. Conviértete al Señor y renuncia al pecado, rézale y disminuye tus ofensas.

25. Altissimum quis laudabit in inferis pro vivis et dantibus confessionem Deo?

26. Vuélvete al Altísimo y apártate de la injusticia, ten horror de lo que es abominable.

26. Non demoreris in errore impiorum; ante mortem confitere: a mortuo, quasi nihil sit, perit confessio.

27. ¿Quién alabará al Altísimo en la morada de los muertos? Son los vivos los que le dan la alabanza?

27. Confiteberis vivens, vivus et sanus confiteberis et laudabis Deum et gloriaberis in miserationibus illius.

28. El muerto no puede alabar, es como si no existiera; es el vivo, el que está sano, el que alaba al Señor.

28. Quam magna misericordia Domini, et propitiatio illius convertentibus ad se!

29. ¡Qué grande es la misericordia del Señor, y su perdón para los que se convierten a él!

29. Nec enim omnia possunt esse in hominibus, quoniam non est immortalis filius hominis.

30. El hombre no puede tenerlo todo: para comenzar el hijo del hombre no es inmortal.

30. Quid lucidius sole? Et hic deficiet. Aut quid nequius quam quod excogitavit caro et sanguis? Et hoc arguetur.

31. ¿Qué es más luminoso que el sol? Y sin embargo va declinando. ¡Qué error más grande es la pretensión de un ser de carne y hueso!

31. Virtutem altitudinis caeli ipse conspicit, et omnes homines terra et cinis.

32. El Señor controla los ejércitos celestiales, y los hombres, en cambio, no son más que tierra y ceniza.

32.



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.