Jó, 4

1. Elifaz de Temã tomou a palavra nestes termos:

1. Teraz zabrał głos Elifaz z Temanu i tak rzekł:

2. “Se arriscarmos uma palavra, talvez ficarás aflito, mas quem poderá impedir-me de falar?

2. Wolno pomówić? Przykro ci? Lecz któż się wstrzyma od słów stwierdzonych doświadczeniem?

3. A muitos ensinaste, deste força a mãos frágeis.

3. Tyś przecież wielu pouczał, wzmacniałeś omdlałe ręce,

4. Tuas palavras levantavam aqueles que caíam, fortificaste os joelhos vacilantes.

4. twe słowa krzepiły słabych, wspierałeś kolana zachwiane.

5. Agora que é a tua vez, enfraqueces; quando és atingido, te perturbas.

5. Gdy teraz przyszło na ciebie, tyś słaby, strwożony, gdy ciebie dotknęło.

6. Não estava a tua confiança na tua piedade, e a tua esperança na integridade de tua conduta?

6. Czy bogobojność już nie jest twą ufnością, a nadzieją - doskonałość dróg twoich?

7. Lembra-te: Qual o inocente que pereceu? Ou quando foram destruídos os justos?

7. Przypomnij, czy zginął kto prawy? Gdzie sprawiedliwych zgładzono?

8. Tanto quanto eu saiba, os que praticam a iniquidade e os que semeiam sofrimento também os colhem.

8. O ile wiadomo, złoczyńca, który sieje nieprawość, zbiera z niej plon.

9. Ao sopro de Deus eles perecem e são aniquilados pelo vento de seu furor.

9. Od gniewu Boga on ginie, upada od gniewu Jego oburzenia:

10. Urra o leão e seu rugido é abafado, os dentes dos leõezinhos são quebrados.*

10. ryk lwa, wrzask lwicy, łamią się i zęby lwiątek;

11. A fera morre porque não tinha presa e os filhotes da leoa se dispersam.

11. lew ginie z braku łupu, a małe lwicy idą w rozsypkę.

12. Uma palavra chegou a mim furtivamente, e meu ouvido percebeu o murmúrio.

12. Doszło mnie tajemne słowo, jakiś szmer przyjęło me ucho

13. Na confusão das visões da noite e na hora em que o sono se apodera das pessoas.

13. w zgłębianiu nocnych rozmyślań, gdy sen człowiekiem owładnął.

14. Surpreenderam-me o medo e o terror e sacudiram todos os meus ossos.

14. Strach mnie ogarnął i drżenie, że wszystkie się kości zatrzęsły,

15. Um sopro perpassou meu rosto e fez arrepiar o pêlo do meu corpo.

15. tchnienie mi twarz owionęło, włosy się na mnie zjeżyły.

16. Lá estava um ser – não lhe vi o rosto – como um espectro sob meus olhos.

16. Stał. Nie poznałem twarzy. Jakaś postać przed mymi oczami. Szelest. I głos dosłyszałem:

17. Ouvi uma frágil voz: ‘Pode o homem ser justo na presença de Deus, pode o mortal ser puro diante do seu Criador?*

17. Czyż u Boga człowiek jest niewinny, czy u Stwórcy śmiertelnik jest czysty?

18. Ele não confia nem nos seus próprios servos; até mesmo nos seus anjos encontra defeito,

18. Wszak On sługom swoim nie ufa: i w aniołach braki dostrzega.

19. quanto mais nos seus hóspedes em casas de barro, que têm o pó por fundamento! São esmagados como a traça.*

19. A cóż mieszkańcy glinianych lepianek, których podstawy na piasku? - Łatwiej ich zgnieść niż mola.

20. Entre a manhã e a tarde são aniquilados; sem que neles se preste atenção, morrem para sempre.

20. Od rana do zmroku wyginą, bez sławy przepadną na wieki.

21. Não foi arrancada a estaca da tenda deles? Morrem sem terem conhecido a sabedoria’.”

21. Czy ich mieszkanie nie runie? Umrą, lecz nie w mądrości.