Jó, 19

1. Jó respondeu, então, nestes termos:

1. Hiob na to odpowiedział i rzekł:

2. “Até quando afligireis a minha alma e me atormentareis com vossos discursos?

2. Dokąd mnie dręczyć będziecie i gnębić waszymi słowami?

3. Eis que já por dez vezes me ultrajastes. Não vos envergonhais de me insultar?

3. Dziesiąty raz mnie znieważacie. Nie wstyd wam nade mną się pastwić?

4. Mesmo que eu tivesse verdadeiramente pecado, minha culpa só diria respeito a mim mesmo.

4. Gdybym naprawdę zbłądził, tkwiłaby we mnie nieprawość.

5. Se vos quiserdes levantar contra mim, convencendo-me de ignomínia,

5. Jeśli naprawdę chcecie triumfować, próbujcie dowieść mi ohydy.

6. sabei que foi Deus quem me afligiu e me cercou com sua rede.

6. Wiedzcie, że Bóg mnie pognębił, swe sieci rozstawił wokoło.

7. Se clamo: ‘Violência!’, ninguém me responde; levanto minha voz, e não há quem me faça justiça.

7. Gdy krzyknę: Gwałt - nie ma echa, Ratunku! - ja nie mam prawa.

8. Ele fechou meu caminho para que eu não possa passar. E espalhou trevas pelas minhas veredas.

8. Drogę mi zamknął - nie przejdę; na ścieżkach ciemności roztoczył.

9. Despojou-me da minha glória, tirou-me a coroa da cabeça.

9. Pozbawił mnie całkiem godności, koronę zerwał mi z głowy,

10. Demoliu-me por inteiro e pereço. Ele desenraizou minha esperança como uma árvore.

10. wszystko poburzył. Odchodzę. Nadzieję mi podciął jak drzewo.

11. Acendeu a sua cólera contra mim, tratando-me como um inimigo.

11. Zapłonął na mnie swym gniewem, za wroga mnie swego poczytał.

12. Suas milícias se concentraram, construíram aterros para me assaltarem e acamparam em volta de minha tenda.

12. Przybyły wszystkie hufce, wytyczyły drogę przeciwko mnie i oblegają mój namiot.

13. Meus irmãos foram para longe de mim, e meus amigos de mim se afastaram.

13. Bracia ode mnie uciekli, znajomi stronią ode mnie,

14. Meus parentes e meus íntimos desapareceram, os hóspedes de minha casa esqueceram-se de mim.

14. najbliżsi zawiedli i domownicy, zapomnieli mnie goście mego domu.

15. Minhas servas olham-me como um estranho, sou um desconhecido para elas.

15. Dla moich służebnic jam obcy, stałem się w ich oczach nieznany.

16. Chamo meu escravo e ele não responde, apesar de suplicá-lo com minha própria boca!

16. Na sługę wołałem bez skutku, me usta musiały go prosić,

17. Minha mulher tem horror de meu hálito, sou repugnante aos meus próprios filhos.

17. żonie mój oddech niemiły, i cuchnę własnym dzieciom,

18. Até as crianças caçoam de mim. Quando me levanto, troçam de mim.

18. gardzą mną nawet podrostki, szydzą, gdy staram się podnieść.

19. Meus íntimos me abominam e até aqueles que eu amava voltam-se contra mim.

19. Odrazę wzbudzam u bliskich, nastają na mnie kochani.

20. Meus ossos estão colados à minha pele e à minha carne. E fujo com a pele de meus dentes.*

20. Do skóry, do ciała przylgnęły mi kości, ocaliłem (tylko) ciało moich dziąseł.

21. Compadecei-vos de mim, compadecei-vos de mim, ao menos vós, que sois meus amigos, pois a mão de Deus me feriu.

21. Zlitujcie się, przyjaciele, zlitujcie, gdyż Bóg mnie dotknął swą ręką.

22. Por que me perseguis como Deus e vos mostrais insaciáveis de minha carne?

22. Czemu, jak Bóg, mnie dręczycie? Nie syci was wygląd ciała?

23. Quem dera se minhas palavras pudessem ser escritas! Quem dera fossem elas consignadas num livro,

23. Któż zdoła utrwalić me słowa, potrafi je w księdze umieścić?

24. gravadas por estilete de ferro em chumbo, esculpidas para sempre numa rocha!

24. Żelaznym rylcem, diamentem, na skale je wyryć na wieki?

25. Eu sei que meu vingador está vivo e que aparecerá, finalmente, sobre a terra.

25. Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni.

26. Por detrás de minha pele, que envolverá isso, na minha própria carne, verei Deus.*

26. Potem me szczątki skórą odzieje, i ciałem swym Boga zobaczę.

27. Eu mesmo o contemplarei, meus olhos o verão, e não os olhos de outro. Meus rins se consomem dentro de mim.

27. To właśnie ja Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty.

28. Pois, se dizes: ‘Por que o perseguimos e como encontraremos nele uma razão para condená-lo?’.

28. Powiecie: Po cóż nalegać? Czyż powód oskarżeń znajdziemy?

29. Temei o gume da espada, pois a cólera de Deus persegue os maus e sabereis que há uma justiça!”.

29. Wy sami drżyjcie przed mieczem, bo gniew za grzechy zapłonie. Wiedzcie, że sądy istnieją.