São Marcos, 14
1. hn de to pasca kai ta azuma meta duo hmeraV kai ezhtoun oi arciereiV kai oi grammateiV pwV auton en dolw krathsanteV apokteinwsin
1. Faltaban dos días para la Pascua y los Azimos. Los sumos sacerdotes y los escribas buscaban cómo prenderle con engaño y matarle.
2. elegon de mh en th eorth mhpote qoruboV estai tou laou
2. Pues decían: «Durante la fiesta no, no sea que haya alboroto del pueblo.»
3. kai ontoV autou en bhqania en th oikia simwnoV tou leprou katakeimenou autou hlqen gunh ecousa alabastron murou nardou pistikhV polutelouV kai suntriyasa to alabastron kateceen autou kata thV kefalhV
3. Estando él en Betania, en casa de Simón el leproso, recostado a la mesa, vino una mujer que traía un frasco de alabastro con perfume puro de nardo, de mucho precio; quebró el frasco y lo derramó sobre su cabeza.
4. hsan de tineV aganaktounteV proV eautouV kai legonteV eiV ti h apwleia auth tou murou gegonen
4. Había algunos que se decían entre sí indignados: «¿Para qué este despilfarro de perfume?
5. hdunato gar touto praqhnai epanw triakosiwn dhnariwn kai doqhnai toiV ptwcoiV kai enebrimwnto auth
5. Se podía haber vendido este perfume por más de trescientos denarios y habérselo dado a los pobres.» Y refunfuñaban contra ella.
6. o de ihsouV eipen afete authn ti auth kopouV parecete kalon ergon eirgasato eiV eme
6. Mas Jesús dijo: «Dejadla. ¿Por qué la molestáis? Ha hecho una obra buena en mí.
7. pantote gar touV ptwcouV ecete meq eautwn kai otan qelhte dunasqe autouV eu poihsai eme de ou pantote ecete
7. Porque pobres tendréis siempre con vosotros y podréis hacerles bien cuando queráis; pero a mí no me tendréis siempre.
8. o eicen auth epoihsen proelaben murisai mou to swma eiV ton entafiasmon
8. Ha hecho lo que ha podido. Se ha anticipado a embalsamar mi cuerpo para la sepultura.
9. amhn legw umin opou an khrucqh to euaggelion touto eiV olon ton kosmon kai o epoihsen auth lalhqhsetai eiV mnhmosunon authV
9. Yo os aseguro: dondequiera que se proclame la Buena Nueva, en el mundo entero, se hablará también de lo que ésta ha hecho para memoria suya.»
10. kai o ioudaV o iskariwthV eiV twn dwdeka aphlqen proV touV arciereiV ina paradw auton autoiV
10. Entonces, Judas Iscariote, uno de los Doce, se fue donde los sumos sacerdotes para entregárselo.
11. oi de akousanteV ecarhsan kai ephggeilanto autw argurion dounai kai ezhtei pwV eukairwV auton paradw
11. Al oírlo ellos, se alegraron y prometieron darle dinero. Y él andaba buscando cómo le entregaría en momento oportuno.
12. kai th prwth hmera twn azumwn ote to pasca equon legousin autw oi maqhtai autou pou qeleiV apelqonteV etoimaswmen ina faghV to pasca
12. El primer día de los Azimos, cuando se sacrificaba el cordero pascual, le dicen sus discípulos: «¿Dónde quieres que vayamos a hacer los preparativos para que comas el cordero de Pascua?»
13. kai apostellei duo twn maqhtwn autou kai legei autoiV upagete eiV thn polin kai apanthsei umin anqrwpoV keramion udatoV bastazwn akolouqhsate autw
13. Entonces, envía a dos de sus discípulos y les dice: «Id a la ciudad; os saldrá al encuentro un hombre llevando un cántaro de agua; seguidle
14. kai opou ean eiselqh eipate tw oikodespoth oti o didaskaloV legei pou estin to kataluma opou to pasca meta twn maqhtwn mou fagw
14. y allí donde entre, decid al dueño de la casa: "El Maestro dice: ¿Dónde está mi sala, donde pueda comer la Pascua con mis discípulos?"
15. kai autoV umin deixei anwgeon mega estrwmenon etoimon ekei etoimasate hmin
15. El os enseñará en el piso superior una sala grande, ya dispuesta y preparada; haced allí los preparativos para nosotros.»
16. kai exhlqon oi maqhtai autou kai hlqon eiV thn polin kai euron kaqwV eipen autoiV kai htoimasan to pasca
16. Los discípulos salieron, llegaron a la ciudad, lo encontraron tal como les había dicho, y prepararon la Pascua.
17. kai oyiaV genomenhV ercetai meta twn dwdeka
17. Y al atardecer, llega él con los Doce.
18. kai anakeimenwn autwn kai esqiontwn eipen o ihsouV amhn legw umin oti eiV ex umwn paradwsei me o esqiwn met emou
18. Y mientras comían recostados, Jesús dijo: «Yo os aseguro que uno de vosotros me entregará, el que come conmigo.»
19. oi de hrxanto lupeisqai kai legein autw eiV kaq eiV mhti egw kai alloV mhti egw
19. Ellos empezaron a entristecerse y a decirle uno tras otro: «¿Acaso soy yo?»
20. o de apokriqeiV eipen autoiV eiV ek twn dwdeka o embaptomenoV met emou eiV to trublion
20. El les dijo: «Uno de los Doce que moja conmigo en el mismo plato.
21. o men uioV tou anqrwpou upagei kaqwV gegraptai peri autou ouai de tw anqrwpw ekeinw di ou o uioV tou anqrwpou paradidotai kalon hn autw ei ouk egennhqh o anqrwpoV ekeinoV
21. Porque el Hijo del hombre se va, como está escrito de él, pero ¡ay de aquel por quien el Hijo del hombre es entregado! ¡Más le valdría a ese hombre no haber nacido!»
22. kai esqiontwn autwn labwn o ihsouV arton euloghsaV eklasen kai edwken autoiV kai eipen labete fagete touto estin to swma mou
22. Y mientras estaban comiendo, tomó pan, lo bendijo, lo partió y se lo dio y dijo: «Tomad, este es mi cuerpo.»
23. kai labwn to pothrion eucaristhsaV edwken autoiV kai epion ex autou panteV
23. Tomó luego una copa y, dadas las gracias, se la dio, y bebieron todos de ella.
24. kai eipen autoiV touto estin to aima mou to thV kainhV diaqhkhV to peri pollwn ekcunomenon
24. Y les dijo: «Esta es mi sangre de la Alianza, que es derramada por muchos.
25. amhn legw umin oti ouketi ou mh piw ek tou gennhmatoV thV ampelou ewV thV hmeraV ekeinhV otan auto pinw kainon en th basileia tou qeou
25. Yo os aseguro que ya no beberé del producto de la vid hasta el día en que lo beba nuevo en el Reino de Dios.»
26. kai umnhsanteV exhlqon eiV to oroV twn elaiwn
26. Y cantados los himnos, salieron hacia el monte de los Olivos.
27. kai legei autoiV o ihsouV oti panteV skandalisqhsesqe en emoi en th nukti tauth oti gegraptai pataxw ton poimena kai diaskorpisqhsetai ta probata
27. Jesús les dice: «Todos os vais a escandalizar, ya que está escrito: Heriré al pastor y se dispersarán las ovejas.
28. alla meta to egerqhnai me proaxw umaV eiV thn galilaian
28. Pero después de mi resurrección, iré delante de vosotros a Galilea.»
29. o de petroV efh autw kai ei panteV skandalisqhsontai all ouk egw
29. Pedro le dijo: «Aunque todos se escandalicen, yo no.»
30. kai legei autw o ihsouV amhn legw soi oti shmeron en th nukti tauth prin h diV alektora fwnhsai triV aparnhsh me
30. Jesús le dice: «Yo te aseguro: hoy, esta misma noche, antes que el gallo cante dos veces, tú me habrás negado tres.»
31. o de ek perissou elegen mallon ean me deh sunapoqanein soi ou mh se aparnhsomai wsautwV de kai panteV elegon
31. Pero él insistía: «Aunque tenga que morir contigo, yo no te negaré.» Lo mismo decían también todos.
32. kai ercontai eiV cwrion ou to onoma geqshmanh kai legei toiV maqhtaiV autou kaqisate wde ewV proseuxwmai
32. Van a una propiedad, cuyo nombre es Getsemaní, y dice a sus discípulos: «Sentaos aquí, mientras yo hago oración.»
33. kai paralambanei ton petron kai ton iakwbon kai iwannhn meq eautou kai hrxato ekqambeisqai kai adhmonein
33. Toma consigo a Pedro, Santiago y Juan, y comenzó a sentir pavor y angustia.
34. kai legei autoiV perilupoV estin h yuch mou ewV qanatou meinate wde kai grhgoreite
34. Y les dice: «Mi alma está triste hasta el punto de morir; quedaos aquí y velad.»
35. kai proelqwn mikron epesen epi thV ghV kai proshuceto ina ei dunaton estin parelqh ap autou h wra
35. Y adelantándose un poco, caía en tierra y suplicaba que a ser posible pasara de él aquella hora.
36. kai elegen abba o pathr panta dunata soi parenegke to pothrion ap emou touto all ou ti egw qelw alla ti su
36. Y decía: «¡Abbá, Padre!; todo es posible para ti; aparta de mí esta copa; pero no sea lo que yo quiero, sino lo que quieras tú.»
37. kai ercetai kai euriskei autouV kaqeudontaV kai legei tw petrw simwn kaqeudeiV ouk iscusaV mian wran grhgorhsai
37. Viene entonces y los encuentra dormidos; y dice a Pedro: «Simón, ¿duermes?, ¿ni una hora has podido velar?
38. grhgoreite kai proseucesqe ina mh eiselqhte eiV peirasmon to men pneuma proqumon h de sarx asqenhV
38. Velad y orad, para que no caigáis en tentación; que el espíritu está pronto, pero la carne es débil.»
39. kai palin apelqwn proshuxato ton auton logon eipwn
39. Y alejándose de nuevo, oró diciendo las mismas palabras.
40. kai upostreyaV euren autouV palin kaqeudontaV hsan gar oi ofqalmoi autwn bebarhmenoi kai ouk hdeisan ti autw apokriqwsin
40. Volvió otra vez y los encontró dormidos, pues sus ojos estaban cargados; ellos no sabían qué contestarle.
41. kai ercetai to triton kai legei autoiV kaqeudete to loipon kai anapauesqe apecei hlqen h wra idou paradidotai o uioV tou anqrwpou eiV taV ceiraV twn amartwlwn
41. Viene por tercera vez y les dice: «Ahora ya podéis dormir y descansar. Basta ya. Llegó la hora. Mirad que el Hijo del hombre va a ser entregado en manos de los pecadores.
42. egeiresqe agwmen idou o paradidouV me hggiken
42. ¡Levantaos! ¡vámonos! Mirad, el que me va a entregar está cerca.»
43. kai euqewV eti autou lalountoV paraginetai ioudaV eiV wn twn dwdeka kai met autou ocloV poluV meta macairwn kai xulwn para twn arcierewn kai twn grammatewn kai twn presbuterwn
43. Todavía estaba hablando, cuando de pronto se presenta Judas, uno de los Doce, acompañado de un grupo con espadas y palos, de parte de los sumos sacerdotes, de los escribas y de los ancianos.
44. dedwkei de o paradidouV auton susshmon autoiV legwn on an filhsw autoV estin krathsate auton kai apagagete asfalwV
44. El que le iba a entregar les había dado esta contraseña: «Aquel a quien yo dé un beso, ése es, prendedle y llevadle con cautela.»
45. kai elqwn euqewV proselqwn autw legei rabbi rabbi kai katefilhsen auton
45. Nada más llegar, se acerca a él y le dice: «Rabbí», y le dio un beso.
46. oi de epebalon ep auton taV ceiraV autwn kai ekrathsan auton
46. Ellos le echaron mano y le prendieron.
47. eiV de tiV twn paresthkotwn spasamenoV thn macairan epaisen ton doulon tou arcierewV kai afeilen autou to wtion
47. Uno de los presentes, sacando la espada, hirió al siervo del Sumo Sacerdote, y le llevó la oreja.
48. kai apokriqeiV o ihsouV eipen autoiV wV epi lhsthn exhlqete meta macairwn kai xulwn sullabein me
48. Y tomando la palabra Jesús, les dijo: «¿Como contra un salteador habéis salido a prenderme con espadas y palos?
49. kaq hmeran hmhn proV umaV en tw ierw didaskwn kai ouk ekrathsate me all ina plhrwqwsin ai grafai
49. Todos los días estaba junto a vosotros enseñando en el Templo, y no me detuvisteis. Pero es para que se cumplan las Escrituras.»
50. kai afenteV auton panteV efugon
50. Y abandonándole huyeron todos.
51. kai eiV tiV neaniskoV hkolouqei autw peribeblhmenoV sindona epi gumnou kai kratousin auton oi neaniskoi
51. Un joven le seguía cubierto sólo de un lienzo; y le detienen.
52. o de katalipwn thn sindona gumnoV efugen ap autwn
52. Pero él, dejando el lienzo, se escapó desnudo.
53. kai aphgagon ton ihsoun proV ton arcierea kai sunercontai autw panteV oi arciereiV kai oi presbuteroi kai oi grammateiV
53. Llevaron a Jesús ante el Sumo Sacerdote, y se reúnen todos los sumos sacerdotes, los ancianos y los escribas.
54. kai o petroV apo makroqen hkolouqhsen autw ewV esw eiV thn aulhn tou arcierewV kai hn sugkaqhmenoV meta twn uphretwn kai qermainomenoV proV to fwV
54. También Pedro le siguió de lejos, hasta dentro del palacio del Sumo Sacerdote, y estaba sentado con los criados, calentándose al fuego.
55. oi de arciereiV kai olon to sunedrion ezhtoun kata tou ihsou marturian eiV to qanatwsai auton kai ouc euriskon
55. Los sumos sacerdotes y el Sanedrín entero andaban buscando contra Jesús un testimonio para darle muerte; pero no lo encontraban.
56. polloi gar eyeudomarturoun kat autou kai isai ai marturiai ouk hsan
56. Pues muchos daban falso testimonio contra él, pero los testimonios no coincidían.
57. kai tineV anastanteV eyeudomarturoun kat autou legonteV
57. Algunos, levantándose, dieron contra él este falso testimonio:
58. oti hmeiV hkousamen autou legontoV oti egw katalusw ton naon touton ton ceiropoihton kai dia triwn hmerwn allon aceiropoihton oikodomhsw
58. «Nosotros le oímos decir: Yo destruiré este Santuario hecho por hombres y en tres días edificaré otro no hecho por hombres.»
59. kai oude outwV ish hn h marturia autwn
59. Y tampoco en este caso coincidía su testimonio.
60. kai anastaV o arciereuV eiV to meson ephrwthsen ton ihsoun legwn ouk apokrinh ouden ti outoi sou katamarturousin
60. Entonces, se levantó el Sumo Sacerdote y poniéndose en medio, preguntó a Jesús: «¿No respondes nada? ¿Qué es lo que éstos atestiguan contra ti?»
61. o de esiwpa kai ouden apekrinato palin o arciereuV ephrwta auton kai legei autw su ei o cristoV o uioV tou euloghtou
61. Pero él seguía callado y no respondía nada. El Sumo Sacerdote le preguntó de nuevo: «¿Eres tú el Cristo, el Hijo del Bendito?»
62. o de ihsouV eipen egw eimi kai oyesqe ton uion tou anqrwpou kaqhmenon ek dexiwn thV dunamewV kai ercomenon meta twn nefelwn tou ouranou
62. Y dijo Jesús: «Sí, yo soy, y veréis al Hijo del hombre sentado a la diestra del Poder y venir entre las nubes del cielo.»
63. o de arciereuV diarrhxaV touV citwnaV autou legei ti eti creian ecomen marturwn
63. El Sumo Sacerdote se rasga las túnicas y dice: «¿Qué necesidad tenemos ya de testigos?
64. hkousate thV blasfhmiaV ti umin fainetai oi de panteV katekrinan auton einai enocon qanatou
64. Habéis oído la blasfemia. ¿Qué os parece?» Todos juzgaron que era reo de muerte.
65. kai hrxanto tineV emptuein autw kai perikaluptein to proswpon autou kai kolafizein auton kai legein autw profhteuson kai oi uphretai rapismasin auton eballon
65. Algunos se pusieron a escupirle, le cubrían la cara y le daban bofetadas, mientras le decían: «Adivina», y los criados le recibieron a golpes.
66. kai ontoV tou petrou en th aulh katw ercetai mia twn paidiskwn tou arcierewV
66. Estando Pedro abajo en el patio, llega una de las criadas del Sumo Sacerdote
67. kai idousa ton petron qermainomenon embleyasa autw legei kai su meta tou nazarhnou ihsou hsqa
67. y al ver a Pedro calentándose, le mira atentamente y le dice: «También tú estabas con Jesús de Nazaret.»
68. o de hrnhsato legwn ouk oida oude epistamai ti su legeiV kai exhlqen exw eiV to proaulion kai alektwr efwnhsen
68. Pero él lo negó: «Ni sé ni entiendo qué dices», y salió afuera, al portal, y cantó un gallo.
69. kai h paidiskh idousa auton palin hrxato legein toiV paresthkosin oti outoV ex autwn estin
69. Le vio la criada y otra vez se puso a decir a los que estaban allí: «Este es uno de ellos.»
70. o de palin hrneito kai meta mikron palin oi parestwteV elegon tw petrw alhqwV ex autwn ei kai gar galilaioV ei kai h lalia sou omoiazei
70. Pero él lo negaba de nuevo. Poco después, los que estaban allí volvieron a decir a Pedro: «Ciertamente eres de ellos pues además eres galileo.»
71. o de hrxato anaqematizein kai omnuein oti ouk oida ton anqrwpon touton on legete
71. Pero él, se puso a echar imprecaciones y a jurar: «¡Yo no conozco a ese hombre de quien habláis!»
72. kai ek deuterou alektwr efwnhsen kai anemnhsqh o petroV tou rhmatoV ou eipen autw o ihsouV oti prin alektora fwnhsai diV aparnhsh me triV kai epibalwn eklaien
72. Inmediatamente cantó un gallo por segunda vez. Y Pedro recordó lo que le había dicho Jesús: «Antes que el gallo cante dos veces, me habrás negado tres.» Y rompió a llorar.