Mosaico decorativo

1. kai exhlqon panteV oi uioi israhl kai exekklhsiasqh pasa h sunagwgh wV anhr eiV apo dan kai ewV bhrsabee kai gh galaad proV kurion eiV masshfa

1. Movimentaram-se, pois, todos os israelitas como um só homem, des­de Dã até Bersabeia, e até a terra de Galaad. E a assembleia reuniu-se diante do Senhor, em Masfa.

2. kai esth to klima pantoV tou laou pasai ai fulai israhl en th ekklhsia tou laou tou qeou tetrakosiai ciliadeV andrwn pezwn spwmenwn romfaian

2. Os chefes de todo o povo e todas as tribos de Israel apresentaram-se diante da assembleia do povo de Deus: havia quatrocentos mil homens de pé, armados com a espada.

3. kai hkousan oi uioi beniamin oti anebhsan oi uioi israhl proV kurion eiV masshfa kai eipan oi uioi israhl lalhsate pou egeneto h kakia auth

3. E os filhos de Benjamim souberam que os israe­litas tinham subido a Masfa. Os israelitas disseram: “Dizei-nos de que modo se cometeu esse crime”.

4. kai apekriqh o anhr o leuithV o anhr thV gunaikoV thV pefoneumenhV kai eipen eiV gabaa thV beniamin hlqon egw kai h pallakh mou katalusai

4. O levita, marido da mulher que foi morta, tomou a palavra: “Eu cheguei a Gabaá de Benjamim – disse ele – com minha concubi­na para ali passar a noite.

5. kai anesthsan ep' eme oi andreV oi para thV gabaa kai periekuklwsan ep' eme thn oikian nuktoV kai eme hqelhsan apokteinai kai thn pallakhn mou etapeinwsan kai enepaixan auth kai apeqanen

5. Os homens de Gabaá, porém, amotinaram-se contra mim e cercaram de noite a casa, querendo matar-me; violentaram a minha concubina e ela morreu.

6. kai epelabomhn thV pallakhV mou kai emelisa authn kai exapesteila en panti oriw klhronomiaV israhl oti epoihsan afrosunhn en tw israhl

6. Tomei-a então e cortei-a em pedaços e mandei distribuir por todo o território da herança de Israel, porque cometeram uma atrocidade e uma infâmia em Israel.

7. idou panteV umeiV oi uioi israhl dote eautoiV logon kai boulhn

7. Vós todos, ó israelitas que aqui estais, dai o vosso parecer e tomai uma decisão”.

8. kai anesth paV o laoV wV anhr eiV legwn ouk eiseleusomeqa anhr eiV to skhnwma autou kai ouk ekklinoumen anhr eiV ton oikon autou

8. Levantou-se então todo o povo como um só homem, dizendo: “Ninguém dentre nós irá à sua tenda e ninguém voltará à sua casa.

9. kai nun touto to rhma o poihsomen th gabaa anabhsomeqa ep' authn en klhrw

9. Eis o que agora vamos fazer a Gabaá: lancemos a sorte contra ela!

10. kai lhmyomeqa deka andraV toiV ekaton kai ekaton toiV cilioiV kai ciliouV toiV murioiV labein episitismon tw law toiV eisporeuomenoiV epitelesai th gabaa tou beniamin kata pasan thn afrosunhn hn epoihsan en israhl

10. Tomemos dentre todas as tribos de Israel dez homens de cada cem, cem de cada mil e mil de cada dez mil, que irão procurar víveres para o abastecimento do povo. É preciso, quando eles voltarem, tratarmos a Gabaá de Benjamim como ela merece pela infâmia que cometeu em Israel”.

11. kai sunhcqh paV anhr israhl ek twn polewn wV anhr eiV ercomenoi

11. Assim se coligou contra a cidade todo o Israel, como se fora um só homem.

12. kai exapesteilan ai fulai israhl andraV en pash fulh beniamin legonteV tiV h kakia auth h genomenh en umin

12. Mandaram mensageiros a todas as famílias de Benjamim, para que lhe dissessem: “Que maldade é essa que se cometeu no meio de vós?

13. kai nun dote touV andraV touV asebeiV touV en gabaa touV uiouV belial kai qanatwsomen autouV kai exaroumen kakian ex israhl kai ouk hqelhsan oi uioi beniamin eisakousai thV fwnhV twn adelfwn autwn twn uiwn israhl

13. Entregai-nos sem demora os celerados de Gabaá, para que os matemos e tiremos o mal do meio de Israel”. Mas os benjaminitas não quiseram dar ouvidos aos seus irmãos israelitas.

14. kai sunhcqhsan oi uioi beniamin ek twn polewn autwn eiV gabaa exelqein tou polemhsai meta uiwn israhl

14. Juntaram-se em Gabaá todas as suas cidades para combater contra os israelitas.

15. kai epeskephsan oi uioi beniamin en th hmera ekeinh ek twn polewn eikosi kai pente ciliadeV andrwn spwmenwn romfaian cwriV twn katoikountwn thn gabaa outoi epeskephsan eptakosioi andreV neaniskoi eklektoi

15. Contaram-se naquele dia os benjaminitas que acorreram de todas as cidades: vinte e seis mil homens, armados de espada, sem contar os habitantes de Gabaá, que eram setecentos homens de escol.

16. amfoterodexioi panteV outoi sfendonhtai ballonteV liqouV proV thn trica kai ou diamartanonteV

16. Entre todo esse povo havia setecentos homens de escol que não se serviam da mão direita e todos capazes de atirar pedras com a funda num cabelo, sem errar o alvo.

17. kai paV anhr israhl epeskephsan cwriV twn uiwn beniamin tetrakosiai ciliadeV andrwn spwmenwn romfaian panteV outoi andreV polemistai

17. O número de israelitas recenseados, excluindo Benja­mim, era de quatrocentos mil homens armados de espada, todos aptos para o combate.

18. kai anesthsan kai anebhsan eiV baiqhl kai ephrwthsan en tw qew kai eipan oi uioi israhl tiV anabhsetai hmin afhgoumenoV polemhsai meta beniamin kai eipen kurioV ioudaV anabhsetai afhgoumenoV

18. Os israelitas subiram a Betel para consultar o Senhor; perguntaram: “Quem de nós subirá primeiro para começar a luta contra os benjaminitas?”. O Senhor respondeu-lhes: “Judá será o primeiro a subir”.

19. kai anesthsan oi uioi israhl kai parenebalon epi thn gabaa

19. Partiram os israelitas no dia seguinte pela manhã e acamparam perto de Gabaá.

20. kai exhlqen paV anhr israhl eiV polemon meta beniamin kai paretaxanto met' autwn eiV polemon anhr israhl proV thn gabaa

20. Começaram o combate contra os filhos de Benjamim e puseram-se em ordem de batalha perto da cidade.

21. kai exhlqon oi uioi beniamin ek thV polewV kai diefqeiran en israhl en th hmera ekeinh duo kai eikosi ciliadaV andrwn epi thn ghn

21. Saindo os benjaminitas, infligiram a Israel naquele dia uma perda de vinte e dois mil homens, que juncavam o solo.

22. kai eniscusen anhr israhl kai proseqento parataxasqai polemon en tw topw w paretaxanto ekei en th hmera th prwth

22. A multidão dos filhos de Israel, recobrando nova coragem, pôs-se outra vez em ordem de batalha no mesmo lugar onde estiveram na véspera.

23. kai anebhsan oi uioi israhl kai eklausan enwpion kuriou ewV esperaV kai ephrwthsan en kuriw legonteV ei prosqw proseggisai eiV polemon meta beniamin tou adelfou mou kai eipen kurioV anabhte proV auton

23. Até a tarde estiveram os filhos de Israel chorando diante do Senhor e o consultaram, dizendo: “Devo continuar ainda a combater contra os filhos de Benjamim, meu irmão?”. O Senhor respondeu: “Marchai contra ele”.

24. kai proshlqosan oi uioi israhl proV beniamin en th hmera th deutera

24. Os israelitas avançaram pela segunda vez contra os benjaminitas,

25. kai exhlqen beniamin eiV apanthsin autwn ek thV gabaa en th hmera th deutera kai diefqeiren ek tou laou oktwkaideka ciliadaV andrwn epi thn ghn panteV outoi espasmenoi romfaian

25. que saíram de Gabaá ao seu encontro e lançaram-nos de novo por terra, matando dezoito mil israelitas, todos homens que manejavam a espada.

26. kai anebhsan panteV oi uioi israhl kai paV o laoV kai hlqosan eiV baiqhl kai eklausan enanti kuriou kai enhsteusan en th hmera ekeinh kai anhnegkan olokautwmata swthriou enanti kuriou

26. Então, todo o povo dos israelitas subiu a Betel e ali, sentados, lamentavam-se diante do Senhor, jejuando naquele dia até a tarde e ofereceram holocaustos e sacrifícios pacíficos diante do Senhor.

27. kai ephrwthsan oi uioi israhl en kuriw kai ekei h kibwtoV diaqhkhV kuriou en taiV hmeraiV ekeinaiV

27. E consultaram-no. Naquele tempo a arca da aliança de Deus estava lá, com Fineias, filho de Eleazar, filho de Aarão, que se conservava junto dela.

28. kai fineeV uioV eleazar uiou aarwn paresthkwV enwpion authV en taiV hmeraiV ekeinaiV legwn ei prosqw eti exelqein eiV polemon meta uiwn beniamin tou adelfou mou h kopasw kai eipen kurioV anabhte oti aurion paradwsw auton en ceiri sou

28. Disseram, pois: “Devo continuar ou devo cessar a guerra contra Benjamim, meu irmão?”. O Senhor respondeu: “lde, porque amanhã eu os entregarei nas vossas mãos”.

29. kai eqhkan oi uioi israhl enedra en th gabaa kuklw

29. Israel pôs emboscadas em volta de Gabaá e,

30. kai etaxen israhl proV ton beniamin en th hmera th trith kai paretaxanto proV gabaa kaqwV apax kai apax

30. ao terceiro dia, recomeçou o combate contra os benjaminitas na mesma ordem de batalha que antes.

31. kai exhlqon oi uioi beniamin eiV apanthsin tou laou kai exeilkusqhsan ek thV polewV kai hrxanto tuptein ek tou laou kaqwV apax kai apax en taiV odoiV h estin mia anabainousa eiV baiqhl kai mia anabainousa eiV gabaa en tw agrw wsei triakonta andraV en tw israhl

31. Saindo contra eles, os benjaminitas deixaram-se atrair para longe da cidade e puseram-se, como das outras vezes, a ferir e a matar alguns homens de Israel, uns trinta aproximadamente, nos caminhos que sobem para Betel e para Gabaá, através do campo.

32. kai eipan oi uioi beniamin proskoptousin enwpion hmwn kaqwV emprosqen kai oi uioi israhl eipan fugwmen kai ekspaswmen autouV ek thV polewV eiV taV odouV

32. Os filhos de Benjamim disseram entre si: “Ei-los batidos diante de nós como dantes”. Os filhos de Israel, porém, diziam: “Fujamos e atraiamo-los para longe da cidade por esses caminhos”.

33. kai paV anhr israhl anesth ek tou topou autou kai paretaxanto en baalqamar kai to enedron israhl epalaien ek tou topou autou apo dusmwn thV gabaa

33. Então, saindo todos os israelitas dos seus postos, ordenaram-se em batalha em Baal-Tamar, enquanto os homens de emboscada deixavam os seus esconderijos na planície da Gabaá.

34. kai paregenonto ex enantiaV thV gabaa deka ciliadeV andrwn eklektwn ek pantoV israhl kai o polemoV ebarunqh kai autoi ouk egnwsan oti afhptai autwn h kakia

34. Surgiram assim diante de Gabaá dez mil homens de escol do exército de Israel. A batalha foi rude: mas os benjaminitas não supunham que a derrota ia atingi-los.

35. kai etropwsen kurioV ton beniamin kata proswpon israhl kai diefqeiran oi uioi israhl en tw beniamin en th hmera ekeinh eikosi kai pente ciliadaV kai ekaton andraV panteV outoi spwmenoi romfaian

35. O Senhor destruiu Benjamim à vista dos filhos de Israel, os quais mataram naquele dia vinte e cinco mil e cem benjaminitas, todos armados de espada.

36. kai eiden beniamin oti tetropwtai kai edwken anhr israhl tw beniamin topon oti hlpisan epi to enedron o etaxan proV thn gabaa

36. Os filhos de Benjamim foram derrotados. Os israelitas tinham-lhes cedido terreno para fugir, porque confiavam na emboscada que tinham posto junto de Gabaá.*

37. kai to enedron wrmhsen kai execuqhsan proV thn gabaa kai eporeuqh to enedron kai epataxan olhn thn polin en stomati romfaiaV

37. Saindo, pois, os homens dessa emboscada, cercaram a cidade e passaram tudo a fio de espada.

38. kai h suntagh hn andri israhl proV to enedron tou anenegkai autouV purson tou kapnou thV polewV

38. Ora, os homens de Israel tinham combinado com os da emboscada que fizessem subir da cidade como sinal uma nuvem de fumo.

39. kai anestreyan anhr israhl en tw polemw kai beniamin hrktai tou tuptein traumatiaV en tw andri israhl wsei triakonta andraV oti eipan plhn tropoumenoV tropoutai enantion hmwn kaqwV o polemoV o emprosqen

39. Os homens de Israel simularam a fuga no combate e Benjamim pôs-se a ferir e a matar cerca de trinta homens, dizendo: “Sem dúvida, estão derrotados diante de nós como no primeiro combate”.

40. kai o pursoV hrxato anabainein ek thV polewV stuloV kapnou kai epebleyen beniamin opisw autou kai idou anebh sunteleia thV polewV eiV ton ouranon

40. Mas quando a nuvem de fumo começou a subir da cidade, os benjaminitas olharam para trás e viram o incêndio de Gabaá subir até o céu.

41. kai anhr israhl apestreyen kai espeusen anhr beniamin kai eiden oti hptai autou h kakia

41. Os homens de Israel de­ram volta e os benjaminitas ficaram pasmados ante o desastre que vinha sobre eles.

42. kai eklinan enwpion androV israhl eiV thn odon thV erhmou kai o polemoV katefqasen auton kai oi apo twn polewn diefqeiran auton en mesw autwn

42. Voltaram as costas diante dos israelitas e tomaram o caminho do deserto; o exército, porém, os perseguiu de per­to e os das cidades foram massacrados cada um em seu próprio lugar.

43. kai ekoyan ton beniamin katapausai auton katapausin kai katepathsan auton ewV ex enantiaV thV gabaa apo anatolwn hliou

43. Cercaram os benjami­nitas, os perseguiram e esmagaram em todas as suas paragens até defronte de Gabaá, para as bandas do levante.

44. kai epesan ek tou beniamin oktwkaideka ciliadeV andrwn sun pasin toutoiV andreV dunatoi

44. Dessa sorte, caíram dezoito mil valentes guerreiros benja­minitas,

45. kai exeklinan kai efugon eiV thn erhmon proV thn petran thn remmwn kai ekalamhsanto en taiV odoiV pente ciliadaV andrwn kai prosekollhqhsan opisw autou ewV gadaam kai epataxan ex autwn disciliouV andraV

45. enquanto o resto se pôs a fugir para o deserto até o rochedo de Remon. Nessa fuga foram ainda mortos cinco mil homens pelos caminhos e, perseguindo-os de perto até Gedeão, mataram ainda dois mil.

46. kai egenonto panteV oi peptwkoteV en tw beniamin eikosi kai pente ciliadeV andrwn spwmenwn romfaian en th hmera ekeinh sun pasi toutoiV andreV dunatoi

46. Naquele dia, foram mortos vinte e cinco mil homens de Benjamim, guerreiros valentes que manejavam a espada.

47. kai exeklinan kai efugon eiV thn erhmon proV thn petran thn remmwn exakosioi andreV kai ekaqisan en th petra remmwn tetramhnon

47. Seiscentos homens tinham chegado, em sua fuga para o deserto, ao rochedo de Remon, onde permaneceram por quatro meses.

48. kai anhr israhl apekleisen touV uiouV beniamin kai epataxan autouV en stomati romfaiaV apo polewV exhV ewV kthnouV ewV pantoV tou eureqentoV eiV pasaV taV poleiV kai taV poleiV taV eureqeisaV exapesteilan en puri

48. Entrementes, os israelitas tinham-se voltado contra os filhos de Ben­jamim e passaram a fio de espada tudo o que lhes caía nas mãos nas cidades, desde os homens até os animais. Incendiaram também todas as cidades que encontraram.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.