Mosaico decorativo

1. kai anebh aggeloV kuriou apo galgal epi ton klauqmwna kai epi baiqhl kai epi ton oikon israhl kai eipen proV autouV kurioV kurioV anebibasen umaV ex aiguptou kai eishgagen umaV eiV thn ghn hn wmosen toiV patrasin umwn tou dounai umin kai eipen umin ou diaskedasw thn diaqhkhn mou thn meq' umwn eiV ton aiwna

1. O anjo do Senhor subiu de Gálgala a Boquim e disse: “Eu vos fiz subir do Egito e vos conduzi a esta terra que eu tinha prometido com juramento a vossos pais. E vos tinha dito: ‘Jamais hei de romper a aliança que fiz convosco;

2. kai umeiV ou diaqhsesqe diaqhkhn toiV egkaqhmenoiV eiV thn ghn tauthn oude toiV qeoiV autwn ou mh proskunhshte alla ta glupta autwn suntriyete kai ta qusiasthria autwn kataskayete kai ouk eishkousate thV fwnhV mou ote tauta epoihsate

2. vós, porém, não fareis aliança com os habitantes desta terra e lançareis por terra os seus altares!’. Ora, vós não obedecestes à minha voz.

3. kai egw eipa ou prosqhsw tou metoikisai ton laon on eipa tou exoleqreusai autouV ek proswpou umwn kai esontai umin eiV sunocaV kai oi qeoi autwn esontai umin eiV skandalon

3. Por que fizestes isso? Por essa razão eu disse: ‘Não os expulsarei de diante de vós; eles permanecerão ao vosso lado e os seus deuses vos serão um laço’.”

4. kai egeneto wV elalhsen o aggeloV kuriou touV logouV toutouV proV panta israhl kai ephren o laoV thn fwnhn autwn kai eklausan

4. Ao dizer o anjo do Senhor essas palavras aos filhos de Israel, o povo pôs-se a chorar.

5. dia touto eklhqh to onoma tou topou ekeinou klauqmwn kai equsan ekei tw kuriw

5. Pelo que chamaram àquele lugar Boquim, e ofereceram ali sacrifícios ao Senhor.*

6. kai exapesteilen ihsouV ton laon kai aphlqan oi uioi israhl ekastoV eiV ton oikon autou kai eiV thn klhronomian autou tou kataklhronomhsai thn ghn

6. Josué despediu o povo, e os israelitas foram cada um para a sua herança, a fim de tomar posse da terra.

7. kai edouleusen o laoV tw kuriw pasaV taV hmeraV ihsou kai pasaV taV hmeraV twn presbuterwn osoi emakrohmereusan meta ihsoun osoi egnwsan pan to ergon kuriou to mega o epoihsen tw israhl

7. Durante toda a vida de Josué e dos anciãos que lhe sobreviveram, e que tinham testemunhado a grande obra que o Senhor tinha feito em favor de Israel, o povo serviu o Senhor.

8. kai eteleuthsen ihsouV uioV nauh douloV kuriou uioV ekaton deka etwn

8. Josué, filho de Nun, servo do Senhor, morreu com a idade de cento e dez anos.

9. kai eqayan auton en oriw thV klhronomiaV autou en qamnaqareV en orei efraim apo borra tou orouV gaaV

9. Sepultaram-no no território de sua possessão, em Tamnat-Hares, na montanha de Efraim, ao norte do monte de Gaás.

10. kai pasa h genea ekeinh proseteqhsan proV touV pateraV autwn kai anesth genea etera met' autouV osoi ouk egnwsan ton kurion kai to ergon o epoihsen tw israhl

10. Toda aquela geração foi também se unir a seus pais, e sucedeu-lhe outra que não conhecia o Senhor, nem o que ele tinha feito em favor de Israel.

11. kai epoihsan oi uioi israhl to ponhron enantion kuriou kai elatreuon toiV baalim

11. Os israelitas fizeram então o mal aos olhos do Senhor e serviram a Baal.*

12. kai egkatelipon ton kurion qeon twn paterwn autwn ton exagagonta autouV ek ghV aiguptou kai eporeuqhsan opisw qewn eterwn apo twn qewn twn lawn twn perikuklw autwn kai prosekunhsan autoiV kai parwrgisan ton kurion

12. Abandonaram o Senhor, Deus de seus pais, que os tinha tirado do Egito, e seguiram outros deuses, os dos povos que habitavam em torno deles; prostraram-se diante deles, excitando assim a cólera do Senhor.

13. kai egkatelipon ton kurion kai elatreusan th baal kai taiV astartaiV

13. Abandonaram o Senhor para servirem a Baal e às Astarot.*

14. kai wrgisqh qumw kurioV tw israhl kai paredwken autouV en ceiri pronomeuontwn kai epronomeusan autouV kai apedoto autouV en ceiri twn ecqrwn autwn kukloqen kai ouk hdunasqhsan antisthnai kata proswpon twn ecqrwn autwn

14. A cólera do Senhor inflamou-se contra Israel, e ele entregou-os nas mãos de piratas, que os despojaram, e vendeu-os aos inimigos dos arredores, de sorte que não puderam mais resistir-lhes.

15. en pasin oiV eporneuon kai ceir kuriou hn autoiV eiV kaka kaqwV elalhsen kurioV kai kaqwV wmosen kurioV kai exeqliyen autouV sfodra

15. Para onde quer que fossem, a mão do Senhor estava contra eles para fazer-lhes mal, como o Senhor lhes tinha dito e jurado e, com isso, viram-se em grande aflição.

16. kai hgeiren autoiV kurioV kritaV kai eswsen autouV ek ceiroV twn pronomeuontwn autouV

16. (Entretanto), o Senhor suscitava-lhes juízes que os livraram das mãos dos opressores,

17. kai ge twn kritwn autwn ouk ephkousan oti exeporneusan opisw qewn eterwn kai prosekunhsan autoiV kai parwrgisan ton kurion kai exeklinan tacu ek thV odou hV eporeuqhsan oi patereV autwn tou eisakouein entolaV kuriou ouk epoihsan outwV

17. mas nem mesmo os seus juízes ouviam e continuavam prostituindo-se a outros deuses, adorando-os. Abandonaram depressa o caminho que tinham seguido seus pais, na obediência aos mandamentos do Senhor e não os imitaram.

18. kai oti hgeiren autoiV kurioV kritaV kai hn kurioV meta tou kritou kai eswsen autouV ek ceiroV twn ecqrwn autwn pasaV taV hmeraV tou kritou oti pareklhqh kurioV apo tou stenagmou autwn apo proswpou twn poliorkountwn autouV kai kakountwn autouV

18. Ora, quando o Senhor suscitava juízes, ele estava com o juiz para livrá-los de seus inimigos enquanto vivesse o juiz: o Senhor compadecia-se dos gemidos que soltavam diante de seus inimigos e de seus opressores.

19. kai egeneto wV apeqnhsken o krithV kai apestreyan kai palin diefqeiran uper touV pateraV autwn poreuqhnai opisw qewn eterwn latreuein autoiV kai proskunein autoiV ouk aperriyan ta epithdeumata autwn kai ouk apesthsan apo thV odou autwn thV sklhraV

19. Mas, depois que o juiz morria, corrompiam-se e se tornavam ainda piores do que seus pais, seguindo outros deuses, servindo-os e adorando-os; e não renunciavam aos seus crimes e à sua obstinação.

20. kai wrgisqh qumw kurioV en tw israhl kai eipen anq' wn osa egkatelipan to eqnoV touto thn diaqhkhn mou hn eneteilamhn toiV patrasin autwn kai ouc uphkousan thV fwnhV mou

20. Inflamou-se, pois, contra Israel a cólera do Senhor: “Visto que este povo violou o meu pacto – dizia ele – a aliança que eu tinha feito com seus pais, e não obedeceram à minha voz,

21. kai egw ou prosqhsw tou exarai andra ek proswpou autwn apo twn eqnwn wn katelipen ihsouV kai afhken

21. também eu não expulsarei de diante deles nenhuma das nações que Josué deixou ao morrer”.

22. tou peirasai en autoiV ton israhl ei fulassontai thn odon kuriou poreuesqai en auth on tropon efulaxanto oi patereV autwn h ou

22. Por elas, queria o Senhor provar os israelitas, e ver se eles seguiriam ou não o caminho do Senhor, como o tinham feito seus pais.

23. kai afhken kurioV ta eqnh tauta tou mh exarai auta to tacoV kai ou paredwken auta en ceiri ihsou

23. E o Senhor deixou subsistir todas essas nações que não tinha entregue nas mãos de Josué, e não as quis expulsar logo.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.