Mosaico decorativo

1. kai wV hkousan oi en toiV skhnwmasin onteV exesthsan epi to gegonoV

1. Quando todo o exército soube que Holofernes tinha sido decapitado, perdeu a razão e o conselho. Agitados pelo espanto e pelo terror, buscaram a salvação na fuga.

2. kai epepesen ep' autouV tromoV kai foboV kai ouk hn anqrwpoV menwn kata proswpon tou plhsion eti all' ekcuqenteV omoqumadon efeugon epi pasan odon tou pediou kai thV oreinhV

2. Sem trocar uma palavra se­quer com o seu vizinho, com a cabeça baixa, deixando tudo, fugiram pelas planícies e pelos montes, procurando escapar aos he­breus, pois ouviam que vinham armados so­bre eles.

3. kai oi parembeblhkoteV en th oreinh kuklw baituloua kai etraphsan eiV fughn kai tote oi uioi israhl paV anhr polemisthV ex autwn execuqhsan ep' autouV

3. Os israelitas, vendo-os fugir, perseguiram-nos. Desceram as encostas atrás deles tocando a trombeta e sol­tando grandes gritos.

4. kai apesteilen oziaV eiV baitomasqaim kai bhbai kai cwbai kai kwla kai eiV pan orion israhl touV apaggellontaV uper twn suntetelesmenwn kai ina panteV epekcuqwsin toiV polemioiV eiV thn anairesin autwn

4. E como os assírios iam fugindo desordenadamente, os israelitas que os perseguiam juntos, formados em batalhão, destroçavam todos os que podiam atingir.

5. wV de hkousan oi uioi israhl panteV omoqumadon epepeson ep' autouV kai ekopton autouV ewV cwba wsautwV de kai oi ex ierousalhm paregenhqhsan kai ek pashV thV oreinhV anhggeilan gar autoiV ta gegonota th parembolh twn ecqrwn autwn kai oi en galaad kai oi en th galilaia uperekerasan autouV plhgh megalh ewV ou parhlqon damaskon kai ta oria authV

5. Ozias mandou mensageiros a todas as cidades e províncias de Israel.

6. oi de loipoi oi katoikounteV baituloua epepesan th parembolh assour kai epronomeusan autouV kai eplouthsan sfodra

6. Assim, cada localidade e cada cidade armou o melhor de sua juventude e a enviou contra os assírios e perseguiram-nos à ponta de espada até a sua fronteira mais afastada.

7. oi de uioi israhl anastreyanteV apo thV kophV ekurieusan twn loipwn kai ai kwmai kai epauleiV en th oreinh kai pedinh ekrathsan pollwn lafurwn hn gar plhqoV polu sfodra

7. Entretanto, os que tinham ficado em Betú­lia, entraram no acampamento dos assírios e levaram um enorme despojo deixado pelo inimigo em sua fuga.

8. kai iwakim o iereuV o megaV kai h gerousia twn uiwn israhl oi katoikounteV en ierousalhm hlqon tou qeasasqai ta agaqa a epoihsen kurioV tw israhl kai tou idein thn ioudiq kai lalhsai met' authV eirhnhn

8. Enfim, aqueles que voltaram vitoriosos para Betúlia, trouxeram consigo tudo o que pertencera aos as­sírios, um numeroso rebanho, grande quan­tidade de material e de animais de carga; e assim todos, desde o maior até o menor, se enriqueceram com seus despojos.

9. wV de eishlqon proV authn euloghsan authn panteV omoqumadon kai eipan proV authn su uywma ierousalhm su gauriama mega tou israhl su kauchma mega tou genouV hmwn

9. Veio então de Jerusalém a Betúlia o sumo sacerdote Joaquim com todos os an­ciãos para ver Judite.

10. epoihsaV tauta panta en ceiri sou epoihsaV ta agaqa meta israhl kai eudokhsen ep' autoiV o qeoV euloghmenh ginou para tw pantokratori kuriw eiV ton aiwna cronon kai eipen paV o laoV genoito

10. Quando ela lhes veio ao encontro, abençoaram-na todos a uma só voz, dizendo: “Tu és a glória de Jerusalém, tu és a alegria de Israel, tu és a honra de nosso povo.

11. kai elafureusen paV o laoV thn parembolhn ef' hmeraV triakonta kai edwkan th ioudiq thn skhnhn olofernou kai panta ta argurwmata kai taV klinaV kai ta olkeia kai panta ta kataskeuasmata autou kai labousa auth epeqhken epi thn hmionon authV kai ezeuxen taV amaxaV authV kai eswreusen auta ep' autwn

11. Deste prova de alma viril e coração valente. Amaste a castidade e não quiseste, depois da morte do teu marido, conhecer outro homem. Então, o Senhor te fortaleceu e por isso serás eternamente bendita”.

12. kai sunedramen pasa gunh israhl tou idein authn kai euloghsan authn kai epoihsan auth coron ex autwn kai elaben qursouV en taiV cersin authV kai edwken taiV gunaixin taiV met' authV

12. Ao que todo o povo respondeu: “Assim seja! Assim seja!”.

13. kai estefanwsanto thn elaian auth kai ai met' authV kai prohlqen pantoV tou laou en coreia hgoumenh paswn twn gunaikwn kai hkolouqei paV anhr israhl enwplismenoi meta stefanwn kai umnoun en tw stomati autwn

13. Trinta dias mal bastaram ao povo de Israel para recolher os despojos dos assírios.

14. kai exhrcen ioudiq thn exomologhsin tauthn en panti israhl kai uperefwnei paV o laoV thn ainesin tauthn

14. Tudo o que se soube ter pertencido a Holofernes, o povo deu-o a Ju­dite: ouro, prata, vestes, pedras preciosas e outros objetos.

15.

15. Todo o povo entregou-se a grandes festas, com as mulheres, com as jovens e com os jovens, ao som de harpas e cítaras.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.