Löydetty 10134 Tulokset: Ton
ti to ofeloV adelfoi mou ean pistin legh tiV ecein erga de mh ech mh dunatai h pistiV swsai auton (São Tiago 2, 14)
abraam o pathr hmwn ouk ex ergwn edikaiwqh anenegkaV isaak ton uion autou epi to qusiasthrion (São Tiago 2, 21)
kai h glwssa pur o kosmoV thV adikiaV outwV h glwssa kaqistatai en toiV melesin hmwn h spilousa olon to swma kai flogizousa ton trocon thV genesewV kai flogizomenh upo thV geennhV (São Tiago 3, 6)
thn de glwssan oudeiV dunatai anqrwpwn damasai akatasceton kakon mesth iou qanathforou (São Tiago 3, 8)
en auth eulogoumen ton qeon kai patera kai en auth katarwmeqa touV anqrwpouV touV kaq omoiwsin qeou gegonotaV (São Tiago 3, 9)
h de anwqen sofia prwton men agnh estin epeita eirhnikh epieikhV eupeiqhV mesth eleouV kai karpwn agaqwn adiakritoV kai anupokritoV (São Tiago 3, 17)
mh katalaleite allhlwn adelfoi o katalalwn adelfou kai krinwn ton adelfon autou katalalei nomou kai krinei nomon ei de nomon krineiV ouk ei poihthV nomou alla krithV (São Tiago 4, 11)
eiV estin o nomoqethV o dunamenoV swsai kai apolesai su tiV ei oV krineiV ton eteron (São Tiago 4, 12)
age nun oi legonteV shmeron kai aurion poreuswmeqa eiV thnde thn polin kai poihswmen ekei eniauton ena kai emporeuswmeqa kai kerdhswmen (São Tiago 4, 13)
katedikasate efoneusate ton dikaion ouk antitassetai umin (São Tiago 5, 6)
makroqumhsate oun adelfoi ewV thV parousiaV tou kuriou idou o gewrgoV ekdecetai ton timion karpon thV ghV makroqumwn ep autw ewV an labh ueton prwimon kai oyimon (São Tiago 5, 7)
pro pantwn de adelfoi mou mh omnuete mhte ton ouranon mhte thn ghn mhte allon tina orkon htw de umwn to nai nai kai to ou ou ina mh eiV upokrisin peshte (São Tiago 5, 12)