Mosaico decorativo

1. O firmamento é a formosura do céu, e a abóbada celeste é um espectáculo de majestade.

1. γαυρίαμα ὕψους στερέωμα καθαριότητος εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης

2. O Sol, ao sair, glorifica o Senhor; é um vaso admirável, uma obra do Excelso.

2. ἥλιος ἐν ὀπτασίᾳ διαγγέλλων ἐν ἐξόδῳ σκεῦος θαυμαστόν ἔργον ὑψίστου

3. Ao meio-dia queima a terra; quem pode suportar o seu ardor? O ferreiro serve-se da forja para trabalhar ao fogo;

3. ἐν μεσημβρίᾳ αὐτοῦ ἀναξηραίνει χώραν καὶ ἐναντίον καύματος αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται

4. O Sol abrasa três vezes mais os montes, despedindo raios de fogo, cujo resplendor deslumbra os olhos.

4. κάμινον φυσῶν ἐν ἔργοις καύματος τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίων ὄρη ἀτμίδας πυρώδεις ἐκφυσῶν καὶ ἐκλάμπων ἀκτῖνας ἀμαυροῖ ὀφθαλμούς

5. Grande é o Senhor que o criou; ele apressa a sua carreira para lhe obedecer.

5. μέγας κύριος ὁ ποιήσας αὐτόν καὶ ἐν λόγοις αὐτοῦ κατέσπευσεν πορείαν

6. A lua, em todas as suas revoluções, é a marca dos tempos e o sinal do futuro.

6. καὶ ἡ σελήνη ἐν πᾶσιν εἰς καιρὸν αὐτῆς ἀνάδειξιν χρόνων καὶ σημεῖον αἰῶνος

7. Os dias de festa são determinados pela lua, cujo brilho diminui, depois de atingir o máximo.

7. ἀπὸ σελήνης σημεῖον ἑορτῆς φωστὴρ μειούμενος ἐπὶ συντελείας

8. O mês toma dela o nome; ela cresce, dum modo admirável, até ficar cheia.

8. μὴν κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐστιν αὐξανόμενος θαυμαστῶς ἐν ἀλλοιώσει σκεῦος παρεμβολῶν ἐν ὕψει ἐν στερεώματι οὐρανοῦ ἐκλάμπων

9. É o farol dos exércitos das alturas; brilha gloriosamente no firmamento dos céus.

9. κάλλος οὐρανοῦ δόξα ἄστρων κόσμος φωτίζων ἐν ὑψίστοις κυρίου

10. O brilho das estrelas é a beleza do céu, (por elas) o Senhor ilumina o mundo nas alturas.

10. ἐν λόγοις ἁγίου στήσονται κατὰ κρίμα καὶ οὐ μὴ ἐκλυθῶσιν ἐν φυλακαῖς αὐτῶν

11. A palavra do Santo estão prontas a executar as suas ordens, e nunca se cansam de fazer sentinela.

11. ἰδὲ τόξον καὶ εὐλόγησον τὸν ποιήσαντα αὐτὸ σφόδρα ὡραῖον ἐν τῷ αὐγάσματι αὐτοῦ

12. Contempla o arco-íris e bem-dize aquele que o fez; é muito formoso no seu resplendor.

12. ἐγύρωσεν οὐρανὸν ἐν κυκλώσει δόξης χεῖρες ὑψίστου ἐτάνυσαν αὐτό

13. Ele cerca o céu com um círculo de glória; são as mãos do Excelso que o estendem.

13. προστάγματι αὐτοῦ κατέσπευσεν χιόνα καὶ ταχύνει ἀστραπὰς κρίματος αὐτοῦ

14. O Senhor com o seu império faz precipitar a neve, e acelera os raios (para a execução) dos seus juízos.

14. διὰ τοῦτο ἠνεῴχθησαν θησαυροί καὶ ἐξέπτησαν νεφέλαι ὡς πετεινά

15. Por esta causa se abrem os seus tesouros, e voam as nuvens como aves. (ver nota)

15. ἐν μεγαλείῳ αὐτοῦ ἴσχυσεν νεφέλας καὶ διεθρύβησαν λίθοι χαλάζης

16. Pela grandeza do seu poder condensa as nuvens, e fragmentam-se as pedras da saraiva. (ver nota)

16. καὶ ἐν ὀπτασίᾳ αὐτοῦ σαλευθήσεται ὄρη ἐν θελήματι αὐτοῦ πνεύσεται νότος

17. Quando ele aparece, abalam-se os montes, e ao seu querer, sopra o vento do meio-dia.

17. φωνὴ βροντῆς αὐτοῦ ὠνείδισεν γῆν καὶ καταιγὶς βορέου καὶ συστροφὴ πνεύματος

18. A voz do seu trovão fere a terra, a tempestade do norte e o redemoinho dos ventos (causam destruição).

18. ὡς πετεινὰ καθιπτάμενα πάσσει χιόνα καὶ ὡς ἀκρὶς καταλύουσα ἡ κατάβασις αὐτῆς κάλλος λευκότητος αὐτῆς ἐκθαυμάσει ὀφθαλμός καὶ ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ αὐτῆς ἐκστήσεται καρδία

19. Espalha a neve como aves que pousam sobre a terra; ela cai na terra como gafanhotos que se abatem sobre o solo.

19. καὶ πάχνην ὡς ἅλα ἐπὶ γῆς χέει καὶ παγεῖσα γίνεται σκολόπων ἄκρα

20. Os olhos admiram a beleza da sua brancura, e o coração maravilha-se de a ver cair.

20. ψυχρὸς ἄνεμος βορέης πνεύσει καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἐφ’ ὕδατος ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ

21. Ele derrama sobre a terra a geada como sal; quando esta se congela, torna-se como em pontas de abrolhos.

21. καταφάγεται ὄρη καὶ ἔρημον ἐκκαύσει καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ

22. Sopra o vento frio do norte, e a água congela como um cristal, que repousa sobre todos os depósitos de águas, revestindo-as como de uma couraça.

22. ἴασις πάντων κατὰ σπουδὴν ὁμίχλη δρόσος ἀπαντῶσα ἀπὸ καύσωνος ἱλαρώσει

23. Devora os montes, queima os desertos, seca a verdura como fogo.

23. λογισμῷ αὐτοῦ ἐκόπασεν ἄβυσσον καὶ ἐφύτευσεν ἐν αὐτῇ νήσους

24. O remédio de todos estes males é uma nuvem que venha depressa; um orvalho, que sobrevenha temperado, abrandará o seu rigor.

24. οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν διηγοῦνται τὸν κίνδυνον αὐτῆς καὶ ἀκοαῖς ὠτίων ἡμῶν θαυμάζομεν

25. A uma palavra sua, acalma-se o vento; só com o seu pensar, aplaca o mar profundo, no meio do qual o Senhor plantou as ilhas.

25. καὶ ἐκεῖ τὰ παράδοξα καὶ θαυμάσια ἔργα ποικιλία παντὸς ζῴου κτίσις κητῶν

26. Os que navegam sobre o mar, contem os seus perigos, que nós, escutando-os nos admiraremos.

26. δι’ αὐτὸν εὐοδοῖ ἄγγελος αὐτοῦ καὶ ἐν λόγῳ αὐτοῦ σύγκειται τὰ πάντα

27. Ali se encontram obras preclaras e maravilhosas, alimárias de todas as espécies e criaturas monstruosas.

27. πολλὰ ἐροῦμεν καὶ οὐ μὴ ἀφικώμεθα καὶ συντέλεια λόγων τὸ πᾶν ἐστιν αὐτός

28. Graças a ele tudo pende para o seu fim, por uma ordem estável; a sua palavra regula todas as coisas. (ver nota)

28. δοξάζοντες ποῦ ἰσχύσομεν αὐτὸς γὰρ ὁ μέγας παρὰ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ

29. Por muito que digamos, muito nos ficará por dizer, mas o resumo de todo o nosso discurso é este: Ele está em todas as coisas.

29. φοβερὸς κύριος καὶ σφόδρα μέγας καὶ θαυμαστὴ ἡ δυναστεία αὐτοῦ

30. Que podemos nós para o glorificar? Sendo o Todo-Poderoso, é superior a todas as suas obras.

30. δοξάζοντες κύριον ὑψώσατε καθ’ ὅσον ἂν δύνησθε ὑπερέξει γὰρ καὶ ἔτι καὶ ὑψοῦντες αὐτὸν πληθύνατε ἐν ἰσχύι μὴ κοπιᾶτε οὐ γὰρ μὴ ἀφίκησθε

31. O Senhor é terrível e soberanamente grande, maravilhoso o seu poder.

31. τίς ἑόρακεν αὐτὸν καὶ ἐκδιηγήσεται καὶ τίς μεγαλυνεῖ αὐτὸν καθώς ἐστιν

32. Glorificai o Senhor quanto puderdes, que ele ficará sempre acima (dos vossos louvores), porque é admirável a sua magnificência.

32. πολλὰ ἀπόκρυφά ἐστιν μείζονα τούτων ὀλίγα γὰρ ἑωράκαμεν τῶν ἔργων αὐτοῦ

33. Bem-dizei o Senhor, exaltai-o quanto puderdes, porque ele está acima de todo o louvor.

33. πάντα γὰρ ἐποίησεν ὁ κύριος καὶ τοῖς εὐσεβέσιν ἔδωκεν σοφίαν

34. Para o exaltar, revesti-vos de toda a fortaleza, não vos canseis (de o exaltar), porque jamais chegareis ao fim. (ver nota)

34.

35. Quem o poderá ver e descrever? Quem o poderá engrandecer, como ele é, desde o princípio?

35.

36. Muitas obras suas, maiores do que estas, nos são escondidas, pois nós somente vemos um pequeno número delas.

36.

37. O Senhor fez todas as coisas, e deu sabedoria aos que vivem piamente.

37.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.