Eclesiástico, 39
1. Outrotanto não sucede com o que aplica o seu espirito à lei do Altíssimo e nela medita. Investiga a sabedoria de todos os antigos, e dedica-se ao estudo dos profetas. Conserva no seu coração as narrações dos homens célebres, e penetra também nas subtilezas das parábolas.
1. πλὴν τοῦ ἐπιδιδόντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διανοουμένου ἐν νόμῳ ὑψίστου σοφίαν πάντων ἀρχαίων ἐκζητήσει καὶ ἐν προφητείαις ἀσχοληθήσεται
2.
2. διήγησιν ἀνδρῶν ὀνομαστῶν συντηρήσει καὶ ἐν στροφαῖς παραβολῶν συνεισελεύσεται
3. Indaga o sentido oculto dos provérbios, e ocupa-se dos enigmas das parábolas.
3. ἀπόκρυφα παροιμιῶν ἐκζητήσει καὶ ἐν αἰνίγμασι παραβολῶν ἀναστραφήσεται
4. serve no meio dos grandes, e aparece diante do que governa. Percorre a terra de nações estranhas, para reconhecer o que há de bom e mau entre os homens.
4. ἀνὰ μέσον μεγιστάνων ὑπηρετήσει καὶ ἔναντι ἡγουμένων ὀφθήσεται ἐν γῇ ἀλλοτρίων ἐθνῶν διελεύσεται ἀγαθὰ γὰρ καὶ κακὰ ἐν ἀνθρώποις ἐπείρασεν
5.
5. τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐπιδώσει ὀρθρίσαι πρὸς κύριον τὸν ποιήσαντα αὐτὸν καὶ ἔναντι ὑψίστου δεηθήσεται καὶ ἀνοίξει στόμα αὐτοῦ ἐν προσευχῇ καὶ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ δεηθήσεται
6. Aplica o seu coração a velar de madrugada, ante o Senhor que o criou, e na presença do Altíssimo faz a sua oração. Abre a sua boca para orar, e pede perdão de seus pecados.
6. ἐὰν κύριος ὁ μέγας θελήσῃ πνεύματι συνέσεως ἐμπλησθήσεται αὐτὸς ἀνομβρήσει ῥήματα σοφίας αὐτοῦ καὶ ἐν προσευχῇ ἐξομολογήσεται κυρίῳ
7.
7. αὐτὸς κατευθυνεῖ βουλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπιστήμην καὶ ἐν τοῖς ἀποκρύφοις αὐτοῦ διανοηθήσεται
8. Se o soberano Senhor assim o quiser, enchê-lo-á do espirito de inteligência,
8. αὐτὸς ἐκφανεῖ παιδείαν διδασκαλίας αὐτοῦ καὶ ἐν νόμῳ διαθήκης κυρίου καυχήσεται
9. e, então, ele derramará as palavras da sua sabedoria como chuva, e na oração louvará o Senhor.
9. αἰνέσουσιν τὴν σύνεσιν αὐτοῦ πολλοί καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος οὐκ ἐξαλειφθήσεται οὐκ ἀποστήσεται τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ζήσεται εἰς γενεὰς γενεῶν
10. Regulará os seus conselhos e instruções e meditará nos segredos de Deus.
10. τὴν σοφίαν αὐτοῦ διηγήσονται ἔθνη καὶ τὸν ἔπαινον αὐτοῦ ἐξαγγελεῖ ἐκκλησία
11. Exporá publicamente a doutrina que aprendeu e fará consistir a sua glória na lei da aliança do Senhor.
11. ἐὰν ἐμμείνῃ ὄνομα καταλείψει ἢ χίλιοι καὶ ἐὰν ἀναπαύσηται ἐκποιεῖ αὐτῷ
12. Muitos louvarão a sua sabedoria, que jamais ficará no esquecimento.
12. ἔτι διανοηθεὶς ἐκδιηγήσομαι καὶ ὡς διχομηνία ἐπληρώθην
13. Não perecerá a sua memória, e o seu nome será repetido de geração em geração.
13. εἰσακούσατέ μου υἱοὶ ὅσιοι καὶ βλαστήσατε ὡς ῥόδον φυόμενον ἐπὶ ῥεύματος ὑγροῦ
14. As nações publicarão a sua sabedoria, e a assembleia publicará o seu louvor.
14. καὶ ὡς λίβανος εὐωδιάσατε ὀσμὴν καὶ ἀνθήσατε ἄνθος ὡς κρίνον διάδοτε ὀσμὴν καὶ αἰνέσατε ᾆσμα εὐλογήσατε κύριον ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ἔργοις
15. Enquanto viver, terá maior reputação do que mil outros, e, quando repousar, a sua fama aumentará com isso.
15. δότε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μεγαλωσύνην καὶ ἐξομολογήσασθε ἐν αἰνέσει αὐτοῦ ἐν ᾠδαῖς χειλέων καὶ ἐν κινύραις καὶ οὕτως ἐρεῖτε ἐν ἐξομολογήσει
16. Quero ainda continuar a expor as minhas reflexões, porque estou cheio de entusiasmo.
16. τὰ ἔργα κυρίου πάντα ὅτι καλὰ σφόδρα καὶ πᾶν πρόσταγμα ἐν καιρῷ αὐτοῦ ἔσται οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τί τοῦτο εἰς τί τοῦτο πάντα γὰρ ἐν καιρῷ αὐτοῦ ζητηθήσεται
17. Uma voz me diz; Ouvi-me vós, que sois rebentos divinos, e, como rosal plantado sobre as correntes das águas, frutificai. (ver nota)
17. ἐν λόγῳ αὐτοῦ ἔστη ὡς θιμωνιὰ ὕδωρ καὶ ἐν ῥήματι στόματος αὐτοῦ ἀποδοχεῖα ὑδάτων
18. Difundi um cheiro suave como o Líbano.
18. ἐν προστάγματι αὐτοῦ πᾶσα ἡ εὐδοκία καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐλαττώσει τὸ σωτήριον αὐτοῦ
19. Dai flores como o lírio, exalai perfume, lançai graciosos ramos, entoai cantos de louvor e bem-dizei o Senhor nas suas obras.
19. ἔργα πάσης σαρκὸς ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔστιν κρυβῆναι ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ
20. Proclamai magnificentemente o seu nome, glorificai-o com a voz dos vossos lábios, com os cânticos da vossa boca e ao som das harpas. Direis assim em seu louvor:
20. ἀπὸ τοῦ αἰῶνος εἰς τὸν αἰῶνα ἐπέβλεψεν καὶ οὐθέν ἐστιν θαυμάσιον ἐναντίον αὐτοῦ
21. Todas as obras do Senhor são muito boas.
21. οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τί τοῦτο εἰς τί τοῦτο πάντα γὰρ εἰς χρείας αὐτῶν ἔκτισται
22. À sua voz conteve-se a água como um montão, a uma palavra da sua boca, as águas recolheram-se como em reservatórios.
22. ἡ εὐλογία αὐτοῦ ὡς ποταμὸς ἐπεκάλυψεν καὶ ὡς κατακλυσμὸς ξηρὰν ἐμέθυσεν
23. À sua ordem, tudo o que lhe apraz se realiza, e a salvação que ele dá, não será apoucada.
23. οὕτως ὀργὴν αὐτοῦ ἔθνη κληρονομήσει ὡς μετέστρεψεν ὕδατα εἰς ἅλμην
24. Estão à sua vista as acções de todos os homens, não há nada escondido a seus olhos.
24. αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ τοῖς ὁσίοις εὐθεῖαι οὕτως τοῖς ἀνόμοις προσκόμματα
25. O seu olhar estende-se de século em século, e nada é maravilhoso para ele.
25. ἀγαθὰ τοῖς ἀγαθοῖς ἔκτισται ἀπ’ ἀρχῆς οὕτως τοῖς ἁμαρτωλοῖς κακά
26. Não se pode dizer: Que é isto, ou que é aquilo? Com efeito, todas as coisas foram criadas para seus usos.
26. ἀρχὴ πάσης χρείας εἰς ζωὴν ἀνθρώπου ὕδωρ καὶ πῦρ καὶ σίδηρος καὶ ἅλας καὶ σεμίδαλις πυροῦ καὶ γάλα καὶ μέλι αἷμα σταφυλῆς καὶ ἔλαιον καὶ ἱμάτιον
27. A sua bênção é como um rio que inunda.
27. ταῦτα πάντα τοῖς εὐσεβέσιν εἰς ἀγαθά οὕτως τοῖς ἁμαρτωλοῖς τραπήσεται εἰς κακά
28. Como o dilúvio inundou a terra, assim a ira do Senhor será a sorte das gentes que o não buscaram.
28. ἔστιν πνεύματα ἃ εἰς ἐκδίκησιν ἔκτισται καὶ ἐν θυμῷ αὐτοῦ ἐστερέωσεν μάστιγας αὐτῶν ἐν καιρῷ συντελείας ἰσχὺν ἐκχεοῦσιν καὶ τὸν θυμὸν τοῦ ποιήσαντος αὐτοὺς κοπάσουσιν
29. Assim como ele converteu as águas em secura, e a terra ficou enxuta, e os seus caminhos são dirigidos aos caminhos deles, assim, na sua ira, (esses mesmos caminhos) são, para os pecadores, motivos de queda.
29. πῦρ καὶ χάλαζα καὶ λιμὸς καὶ θάνατος πάντα ταῦτα εἰς ἐκδίκησιν ἔκτισται
30. Os bens, desde o princípio, foram criados para os bons, e os males (foram criados) para os maus.
30. θηρίων ὀδόντες καὶ σκορπίοι καὶ ἔχεις καὶ ῥομφαία ἐκδικοῦσα εἰς ὄλεθρον ἀσεβεῖς
31. As coisas mais necessárias à vida do homem são; a água, o fogo, o ferro, o sal, o leite, o pão da flor da farinha, o mel, as uvas, o azeite e o vestuário.
31. ἐν τῇ ἐντολῇ αὐτοῦ εὐφρανθήσονται καὶ ἐπὶ τῆς γῆς εἰς χρείας ἑτοιμασθήσονται καὶ ἐν καιροῖς αὐτῶν οὐ παραβήσονται λόγον
32. Assim como todas estas coisas são um bem para os bons, assim para os ímpios e pecadores se tornam em mal.
32. διὰ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ἐστηρίχθην καὶ διενοήθην καὶ ἐν γραφῇ ἀφῆκα
33. Há espíritos que foram criados para a vingança, e no seu furor fazem com que os maus sofram continuamente os seus castigos.
33. τὰ ἔργα κυρίου πάντα ἀγαθὰ καὶ πᾶσαν χρείαν ἐν ὥρᾳ αὐτῆς χορηγήσει
34. No tempo do extermínio eles empregarão a sua força, aplacarão o furor daquele que os criou.
34. καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τοῦτο τούτου πονηρότερον πάντα γὰρ ἐν καιρῷ εὐδοκιμηθήσεται
35. O fogo, a saraiva, a fome e a morte, todas estas coisas foram criadas para castigo,
35. καὶ νῦν ἐν πάσῃ καρδίᾳ καὶ στόματι ὑμνήσατε καὶ εὐλογήσατε τὸ ὄνομα κυρίου
36. (como também) os dentes das feras, os escorpiões, as serpentes, e a espada que pune os ímpios até ao extermínio.
36.
37. (Todas estas coisas) executarão com alegria as ordens do Senhor, estarão prestes sobre a terra no momento necessário, e, chegando o tempo, executarão pontualmente as suas ordens.
37.
38. Por isso desde o princípio estou convencido disto, que meditei e deixei por escrito.
38.
39. Todas as obras do Senhor são boas, e cada uma delas, chegada a sua hora, fará o seu serviço.
39.
40. Não se pode dizer: Isto é pior do que aquilo — porque todas as coisas serão achadas boas a seu tempo. (ver nota)
40.
41. E agora, de todo o coração e com a boca, louvai, e bem-dizei o nome do Senhor.
41.