Tobias, 7
1. kai hlqon eiV ekbatana kai paregenonto eiV thn oikian ragouhl sarra de uphnthsen autoiV kai ecairetisen autouV kai autoi authn kai eishgagen autouV eiV thn oikian
1. ingressi sunt autem ad Raguhelem et suscepit eos Raguhel cum gaudio
2. kai eipen ragouhl edna th gunaiki autou wV omoioV o neaniskoV twbit tw aneyiw mou
2. intuensque Tobiam Raguhel dixit Annæ uxori suæ quam similis est juvenis iste consobrino meo
3. kai hrwthsen autouV ragouhl poqen este adelfoi kai eipan autw ek twn uiwn nefqali twn aicmalwtwn en nineuh
3. et cum hæc dixisset ait unde estis juvenes fratres nostri at illi dixerunt ex tribu Nepthalim sumus ex captivitate Nineven
4. kai eipen autoiV ginwskete twbit ton adelfon hmwn oi de eipan ginwskomen
4. dixit illis Raguhel nostis Tobiam fratrem meum qui dixerunt novimus
5. kai eipen autoiV ugiainei oi de eipan kai zh kai ugiainei kai eipen twbiaV pathr mou estin
5. cumque multa bona loquerentur de eo dixit angelus ad Raguhel Tobias de quo interrogas pater hujus est
6. kai anephdhsen ragouhl kai katefilhsen auton kai eklause kai euloghsen auton kai eipen autw o tou kalou kai agaqou anqrwpou kai akousaV oti twbit apwlesen touV ofqalmouV autou eluphqh kai eklausen
6. et misit se Raguhel et cum lacrimis osculatus est eum et plorans super collum ejus
7. kai edna h gunh autou kai sarra h qugathr autou eklausan kai upedexanto autouV proqumwV
7. dixit benedictio sit tibi fili mi quia boni et optimi viri filius es
8. kai equsan krion probatwn kai pareqhkan oya pleiona
8. et Anna uxor ejus et Sarra filia ipsorum lacrimatæ sunt
9. eipen de twbiaV tw rafahl azaria adelfe lalhson uper wn elegeV en th poreia kai telesqhtw to pragma
9. postquam autem locuti sunt præcepit Raguhel occidi arietem et parari convivium cumque hortaretur eos discumbere ad prandendum
10. kai metedwken ton logon tw ragouhl kai eipen ragouhl proV twbian fage kai pie kai hdewV ginou soi gar kaqhkei to paidion mou labein plhn upodeixw soi thn alhqeian
10. Tobias dixit hic ego hodie non manducabo neque bibam nisi prius petitionem meam confirmes et promittas mihi dare Sarram filiam tuam
11. edwka to paidion mou epta andrasin kai opote ean eiseporeuonto proV authn apeqnhskosan upo thn nukta alla to nun ecwn hdewV ginou
11. quo audito verbo Raguhel expavit sciens quid evenerit illis septem viris et timere cœpit ne forte et huic similiter accideret et cum nutaret et non daret ullum petenti responsum
12. kai eipen twbiaV ou geusomai ouden wde ewV an sthshte kai staqhte proV me kai eipen ragouhl komizou authn apo tou nun kata thn krisin su de adelfoV ei authV kai auth sou estin o de elehmwn qeoV euodwsei umin ta kallista
12. dixit ei angelus noli timere dare illam isti quoniam huic timenti Deum debetur coniux filia tua propterea alius non potuit habere illam
13. kai ekalesen sarran thn qugatera autou kai labwn thV ceiroV authV paredwken authn tw twbia gunaika kai eipen idou kata ton nomon mwusewV komizou authn kai apage proV ton patera sou kai euloghsen autouV
13. tunc dixit Raguhel non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit
14. kai ekalesen ednan thn gunaika autou kai labwn biblion egrayen suggrafhn kai esfragisanto kai hrxanto esqiein
14. et credo quoniam ideo vos fecit ad me venire ut ista coniungeretur cognationi suæ secundum legem Mosi et nunc noli dubium gerere quod tibi eam non tradam
15. kai ekalesen ragouhl ednan thn gunaika autou kai eipen auth adelfh etoimason to eteron tamieion kai eisagage authn
15. et adprehendens dexteram filiæ suæ dexteræ Tobiæ tradidit dicens Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Jacob sit vobiscum et ipse coniungat vos impleatque benedictionem suam in vobis
16. kai epoihsen wV eipen kai eishgagen authn ekei kai eklausen kai apedexato ta dakrua thV qugatroV authV kai eipen auth
16. et accepta carta fecerunt conscriptionem coniugii
17. qarsei teknon o kurioV tou ouranou kai thV ghV dwh soi carin anti thV luphV sou tauthV qarsei qugater
17. et post hæc epulati sunt benedicentes Deum
18.
18. vocavitque ad se Raguhel Annam uxorem suam et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum
19.
19. et introduxit in eum Sarram filiam suam et lacrimata est
20.
20. dixitque ei forti animo esto filia mi Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quo perpessa es
