Tobias, 5

1. kai apokriqeiV twbiaV eipen autw pater poihsw panta osa entetalsai moi

1. tunc Tobias respondit patri suo et dixit omnia quæcumque præcepisti mihi faciam pater

2. alla pwV dunhsomai labein to argurion kai ou ginwskw auton

2. quomodo autem hanc pecuniam inquiram ignoro ille me nescit neque ego illum quod signum dabo illi sed neque viam qua pergatur illuc aliquando cognovi

3. kai edwken autw to ceirografon kai eipen autw zhthson seautw anqrwpon oV sumporeusetai soi kai dwsw autw misqon ewV zw kai labe poreuqeiV to argurion

3. tunc pater suus respondit illi et dixit chirografum quidem ejus penes me habeo quem dum illi ostenderis statim restituet

4. kai eporeuqh zhthsai anqrwpon kai euren ton rafahl oV hn aggeloV kai ouk hdei

4. sed perge nunc et inquire tibi aliquem fidelem virum qui eat tecum salva mercede sua dum adhuc vivo ut recipias ea

5. kai eipen autw ei dunamai poreuqhnai meta sou en ragoiV thV mhdiaV kai ei empeiroV ei twn topwn

5. tunc egressus Tobias invenit juvenem splendidum stantem præcinctum et quasi paratum ad ambulandum

6. kai eipen autw o aggeloV poreusomai meta sou kai thV odou empeirw kai para gabahl ton adelfon hmwn hulisqhn

6. et ignorans quod angelus Dei esset salutavit eum et dixit unde te habemus bone juvenis

7. kai eipen autw twbiaV upomeinon me kai erw tw patri mou

7. at ille respondit ex filiis Israël et Tobias dixit ei nosti viam quæ ducit in regionem Medorum

8. kai eipen autw poreuou kai mh cronishV

8. cui respondit novi et omnia itinera ejus frequenter ambulavi et mansi apud Gabelum fratrem nostrum qui moratur in Rages civitate Medorum quæ posita est in monte Exbathanis

9. kai eiselqwn eipen tw patri idou eurhka oV sumporeusetai moi o de eipen fwnhson auton proV me ina epignw poiaV fulhV estin kai ei pistoV tou poreuqhnai meta sou

9. cui Tobias ait sustine me obsecro donec hæc ipsa nuntiem patri meo

10. kai ekalesen auton kai eishlqen kai hspasanto allhlouV

10. tunc ingressus indicavit universa hæc patri suo super quæ admiratus pater rogat ut introiret ad eum

11. kai eipen autw twbit adelfe ek poiaV fulhV kai ek poiaV patridoV su ei upodeixon moi

11. ingressus itaque salutavit eum et dixit gaudium tibi semper sit

12. kai eipen autw fulhn kai patrian su zhteiV h misqion oV sumporeusetai meta tou uiou sou kai eipen autw twbit boulomai adelfe epignwnai to genoV sou kai to onoma

12. et Tobias ait quale mihi gaudium erit qui in tenebris sedeo et lumen cæli non video

13. o de eipen egw azariaV ananiou tou megalou twn adelfwn sou

13. cui ait juvenis forti animo esto in proximo est ut a Deo cureris

14. kai eipen autw ugiainwn elqoiV adelfe kai mh moi orgisqhV oti ezhthsa thn fulhn sou kai thn patrian sou epignwnai kai su tugcaneiV adelfoV mou ek thV kalhV kai agaqhV geneaV epeginwskon gar egw ananian kai iaqan touV uiouV semeiou tou megalou wV eporeuomeqa koinwV eiV ierosoluma proskunein anaferonteV ta prwtotoka kai taV dekataV twn genhmatwn kai ouk eplanhqhsan en th planh twn adelfwn hmwn ek rizhV kalhV ei adelfe

14. dixit itaque illi Tobias numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages Medorum et cum redieris restituam tibi mercedem tuam

15. all' eipon moi tina soi esomai misqon didonai dracmhn thV hmeraV kai ta deonta soi wV kai tw uiw mou

15. et dixit ei angelus ego eum ducam et reducam ad te

16. kai eti prosqhsw soi epi ton misqon ean ugiainonteV epistreyhte

16. cui Tobias respondit rogo te indica mihi de qua domo aut de qua tribu es tu

17. kai eudokhsan outwV kai eipen proV twbian etoimoV ginou proV thn odon kai euodwqeihte kai htoimasen o uioV autou ta proV thn odon kai eipen autw o pathr autou poreuou meta tou anqrwpou o de en tw ouranw oikwn qeoV euodwsei thn odon umwn kai o aggeloV autou sumporeuqhtw umin kai exhlqan amfoteroi apelqein kai o kuwn tou paidariou met' autwn

17. cui Rafaël angelus dixit genus quæris mercennarii an ipsum mercennarium qui cum filio tuo eat

18. eklausen de anna h mhthr autou kai eipen proV twbit ti exapesteilaV to paidion hmwn h ouci h rabdoV thV ceiroV hmwn estin en tw eisporeuesqai auton kai ekporeuesqai enwpion hmwn

18. sed ne forte sollicitum te reddam ego sum Azarias Ananiæ magni filius

19. argurion tw arguriw mh fqasai alla periyhma tou paidiou hmwn genoito

19. et Tobias respondit ex magno genere es tu sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum

20. wV gar dedotai hmin zhn para tou kuriou touto ikanon hmin uparcei

20. dixit autem illi angelus ego sanum ducam et sanum tibi reducam filium tuum

21. kai eipen auth twbit mh logon ece adelfh ugiainwn eleusetai kai oi ofqalmoi sou oyontai auton

21. respondens autem Tobias dixit bene ambuletis et sit Deus in itinere vestro et angelus ejus comitetur vobiscum

22. aggeloV gar agaqoV sumporeusetai autw kai euodwqhsetai h odoV autou kai upostreyei ugiainwn

22. tunc paratis omnibus quæ erant in via portanda fecit Tobias vale patri et matri suæ et ambulaverunt ambo simul

23. kai epausato klaiousa

23. cumque profecti essent cœpit flere mater ejus et dicere baculum senectutis nostræ tulisti et transmisisti a nobis

24.

24. numquam esset ipsa pecunia pro qua misisti eum

25.

25. sufficiebat enim nobis paupertas nostra ut divitias conputaremus hoc quod videbamus filium nostrum

26.

26. dixitque ei Tobias noli flere salvus perveniet filius noster et salvus revertetur ad nos et oculi tui videbunt eum

27.

27. credo enim quoniam angelus Dei bonus comitetur ei et bene disponat omnia quæ circa ipsum geruntur ita ut cum gaudio revertatur ad nos

28.

28. ad hanc vocem cessavit mater ejus flere et tacuit