Mosaico decorativo

1. kai egnw iwab uioV sarouiaV oti h kardia tou basilewV epi abessalwm

1. Conoció Joab, hijo de Sarvia, que el corazón del rey estaba por Absalón

2. kai apesteilen iwab eiV qekwe kai elaben ekeiqen gunaika sofhn kai eipen proV authn penqhson dh kai endusai imatia penqika kai mh aleiyh elaion kai esh wV gunh penqousa epi teqnhkoti touto hmeraV pollaV

2. y envió Joab a Técoa, a traer de allí una mujer sagaz a la que dijo: «Da muestras de duelo, vístete de luto y no te perfumes; pórtate como una mujer que hace muchos días que está en duelo por un muerto.

3. kai eleush proV ton basilea kai lalhseiV proV auton kata to rhma touto kai eqhken iwab touV logouV en tw stomati authV

3. Entra luego donde el rey y dile estas palabras», y Joab puso las palabras en su boca.

4. kai eishlqen h gunh h qekwitiV proV ton basilea kai epesen epi proswpon authV eiV thn ghn kai prosekunhsen autw kai eipen swson basileu swson

4. Entró, pues, donde el rey la mujer de Técoa y cayendo sobre su rostro en tierra se postró y dijo: «¡Sálvame, oh rey!»

5. kai eipen proV authn o basileuV ti estin soi h de eipen kai mala gunh chra egw eimi kai apeqanen o anhr mou

5. El rey le dijo: «¿Qué te pasa?» Y ella contestó: «¡Ay de mí! Soy una mujer viuda. Mi marido ha muerto.

6. kai ge th doulh sou duo uioi kai emacesanto amfoteroi en tw agrw kai ouk hn o exairoumenoV ana meson autwn kai epaisen o eiV ton adelfon autou kai eqanatwsen auton

6. Tu sierva tiene dos hijos. Se pelearon en el campo, no había quien los separase y uno hirió al otro y le mató.

7. kai idou epanesth olh h patria proV thn doulhn sou kai eipan doV ton paisanta ton adelfon autou kai qanatwsomen auton anti thV yuchV tou adelfou autou ou apekteinen kai exaroumen kai ge ton klhronomon umwn kai sbesousin ton anqraka mou ton kataleifqenta wste mh qesqai tw andri mou kataleimma kai onoma epi proswpou thV ghV

7. Y ahora se alza toda la familia contra tu sierva y dicen: "Entréganos al asesino de su hermano: le haremos morir por la vida de su hermano, al que mató, y haremos desaparecer también al heredero." Así van a extinguir el ascua que me queda y no dejarán a mi marido nombre ni superviviente en la tierra.»

8. kai eipen o basileuV ugiainousa badize eiV ton oikon sou kagw enteloumai peri sou

8. El rey dijo a la mujer: «Vete a tu casa que yo daré órdenes sobre tu asunto.»

9. kai eipen h gunh h qekwitiV proV ton basilea ep' eme kurie mou basileu h anomia kai epi ton oikon tou patroV mou kai o basileuV kai o qronoV autou aqwoV

9. Pero la mujer de Técoa dijo al rey: «Caiga, oh rey mi señor, la culpa sobre mí y sobre la casa de mi padre y queden inocentes el rey y su trono.»

10. kai eipen o basileuV tiV o lalwn proV se kai axeiV auton proV eme kai ou prosqhsei eti ayasqai autou

10. El rey dijo: «Si alguno todavía te dice algo, hazle venir y no te molestará más.»

11. kai eipen mnhmoneusatw dh o basileuV ton kurion qeon autou plhqunqhnai agcistea tou aimatoV tou diafqeirai kai ou mh exarwsin ton uion mou kai eipen zh kurioV ei peseitai apo thV tricoV tou uiou sou epi thn ghn

11. Replicó ella: «Que el rey mencione, por favor, a Yahveh, tu Dios, para que el vengador de sangre no aumente la ruina y no extermine a mi hijo.» El dijo: «Vive Yahveh, que no caerá en tierra ni un cabello de tu hijo.»

12. kai eipen h gunh lalhsatw dh h doulh sou proV ton kurion mou ton basilea rhma kai eipen lalhson

12. La mujer dijo: «Te suplico que tu sierva pueda decir a mi señor el rey una palabra.» Dijo: «Habla».

13. kai eipen h gunh ina ti elogisw toiouto epi laon qeou h ek stomatoV tou basilewV o logoV outoV wV plhmmeleia tou mh epistreyai ton basilea ton exwsmenon autou

13. Respondió la mujer: «¿Por qué has tenido tal pensamiento contra el pueblo de Dios y se hace el rey culpable diciendo que no vuelva más su desterrado?

14. oti qanatw apoqanoumeqa kai wsper to udwr to kataferomenon epi thV ghV o ou sunacqhsetai kai lhmyetai o qeoV yuchn kai logizomenoV tou exwsai ap' autou exwsmenon

14. Todos hemos de morir; como el algua que se derrama en tierra no se vuelva a recoger, así Dios no vuelve a conceder la vida. Que el rey elija medios para que el proscrito no siga alejado de él.

15. kai nun o hlqon lalhsai proV ton basilea ton kurion mou to rhma touto oti oyetai me o laoV kai erei h doulh sou lalhsatw dh proV ton basilea ei pwV poihsei o basileuV to rhma thV doulhV autou

15. «Así pues, si tu sierva ha venido para hablar a mi señor el rey estas cosas, es porque me han metido miedo y tu sierva se ha dicho: Hablaré al rey y acaso el rey cumpla la palabra de su esclava,

16. oti akousei o basileuV rusasqai thn doulhn autou ek ceiroV tou androV tou zhtountoV exarai me kai ton uion mou apo klhronomiaV qeou

16. pues el rey me escuchará y librará a su esclava de la ira del hombre que quiere exterminarme, a mí juntamente con mi hijo, de la heredad de Dios.

17. kai eipen h gunh eih dh o logoV tou kuriou mou tou basilewV eiV qusian oti kaqwV aggeloV qeou outwV o kurioV mou o basileuV tou akouein to agaqon kai to ponhron kai kurioV o qeoV sou estai meta sou

17. Tu sierva dice: Que la palabra de mi señor el rey traiga la paz, pues mi señor el rey es como el Angel de Dios para discernir el bien y el mal. Y que Yahveh tu Dios sea contigo.»

18. kai apekriqh o basileuV kai eipen proV thn gunaika mh dh kruyhV ap' emou rhma o egw eperwtw se kai eipen h gunh lalhsatw dh o kurioV mou o basileuV

18. El rey respondió a la mujer y dijo: «No me oculte nada de lo que voy a preguntarte.» La mujer dijo: «Habla, oh rey, mi señor.»

19. kai eipen o basileuV mh h ceir iwab en panti toutw meta sou kai eipen h gunh tw basilei zh h yuch sou kurie mou basileu ei estin eiV ta dexia h eiV ta aristera ek pantwn wn elalhsen o kurioV mou o basileuV oti o douloV sou iwab autoV eneteilato moi kai autoV eqeto en tw stomati thV doulhV sou pantaV touV logouV toutouV

19. Dijo el rey: «¿No anda contigo la mano de Joab en todo esto?» Respondió la mujer: «Por tu vida, oh rey mi señor, que no se desvía ni a la derecha ni a la izquierda nada de lo que el rey mi señor dice. Tu siervo Joab me ha mandado y ha puesto en la boca de tu sierva todas estas palabras.

20. eneken tou perielqein to proswpon tou rhmatoV toutou epoihsen o douloV sou iwab ton logon touton kai o kurioV mou sofoV kaqwV sofia aggelou tou qeou tou gnwnai panta ta en th gh

20. Para abordar con rodeos el tema hizo esto tu siervo Joab. Pero mi señor es prudente como el Angel de Dios y sabe todo cuanto sucede en la tierra.»

21. kai eipen o basileuV proV iwab idou dh epoihsa soi kata ton logon sou touton poreuou epistreyon to paidarion ton abessalwm

21. Entonces el rey dijo a Joab: «Mira, he decidido el asunto. Anda y haz que regrese el joven Absalón.»

22. kai epesen iwab epi proswpon autou epi thn ghn kai prosekunhsen kai euloghsen ton basilea kai eipen iwab shmeron egnw o douloV sou oti euron carin en ofqalmoiV sou kurie mou basileu oti epoihsen o kurioV mou o basileuV ton logon tou doulou autou

22. Cayó Joab sobre su rostro en tierra y postrándose bendijo al rey. Joab dijo: «Hoy ha conocido tu siervo que ha hallado gracia a tus ojos, oh rey mi señor, pues ha cumplido el rey el deseo de su siervo.»

23. kai anesth iwab kai eporeuqh eiV gedsour kai hgagen ton abessalwm eiV ierousalhm

23. Levantóse Joab, fue a Guesur y llevó a Absalón a Jerusalén.

24. kai eipen o basileuV apostrafhtw eiV ton oikon autou kai to proswpon mou mh blepetw kai apestreyen abessalwm eiV ton oikon autou kai to proswpon tou basilewV ouk eiden

24. Pero el rey dijo: «Que se retire a su casa, pues no ha de ver mi rostro.» Y Absalón se retiró a su casa sin ver el rostro del rey.

25. kai wV abessalwm ouk hn anhr en panti israhl ainetoV sfodra apo icnouV podoV autou kai ewV korufhV autou ouk hn en autw mwmoV

25. No había en todo Israel un hombre tan apuesto como Absalón, ni tan celebrado; de la planta de los pies hasta la coronilla de la cabeza no había en él defecto.

26. kai en tw keiresqai auton thn kefalhn autou kai egeneto ap' archV hmerwn eiV hmeraV wV an ekeireto oti katebaruneto ep' auton kai keiromenoV authn esthsen thn trica thV kefalhV autou diakosiouV siklouV en tw siklw tw basilikw

26. Cuando se cortaba el pelo - y se lo cortaba cada año; porque le pesaba mucho y por eso se lo cortaba - pesaba el cabello de su cabezca doscientos siclos, peso real.

27. kai etecqhsan tw abessalwm treiV uioi kai qugathr mia kai onoma auth qhmar auth hn gunh kalh sfodra kai ginetai gunh tw roboam uiw salwmwn kai tiktei autw ton abia

27. Le nacieron a Absalón tres hijos y una hija, llamada Tamar; era una mujer de gran belleza.

28. kai ekaqisen abessalwm en ierousalhm duo eth hmerwn kai to proswpon tou basilewV ouk eiden

28. Absalón estuvo en Jerusalén dos años sin ver el rostro del rey.

29. kai apesteilen abessalwm proV iwab tou aposteilai auton proV ton basilea kai ouk hqelhsen elqein proV auton kai apesteilen ek deuterou proV auton kai ouk hqelhsen paragenesqai

29. Llamó Absalón a Joab para enviarle al rey, pero él no quiso ir. Le llamó todavía una segunda vez, pero tampoco quiso.

30. kai eipen abessalwm proV touV paidaV autou idete h meriV en agrw tou iwab ecomena mou kai autw kriqai ekei poreuesqe kai emprhsate authn en puri kai eneprhsan autaV oi paideV abessalwm kai paraginontai oi douloi iwab proV auton dierrhcoteV ta imatia autwn kai eipan enepurisan oi douloi abessalwm thn merida en puri

30. Entonces dijo a sus servidores: «Ved el campo de Joab, que está junto al mío, donde él tiene la cebada. Id y prendedle fuego.» Los servidores de Absalón prendieron fuego al campo.

31. kai anesth iwab kai hlqen proV abessalwm eiV ton oikon kai eipen proV auton ina ti oi paideV sou enepurisan thn merida thn emhn en puri

31. Entonces se levantó Joab, fue a casa de Absalón y le dijo: «¿Por qué tus servidores han prendido fuego a mi campo?»

32. kai eipen abessalwm proV iwab idou apesteila proV se legwn hke wde kai apostelw se proV ton basilea legwn ina ti hlqon ek gedsour agaqon moi hn tou eti einai me ekei kai nun idou to proswpon tou basilewV ouk eidon ei de estin en emoi adikia kai qanatwson me

32. Absalón respondió a Joab: «Te he mandado llamar para decirte: Ven, por favor, pues quiero enviarte al rey para que le digas: ¿Para qué he vuelto de Guesur? Mejor me hubiera sido estarme allí. Quiero ver el rostro del rey; si hay alguna culpa en mí, que me haga morir.»

33. kai eishlqen iwab proV ton basilea kai aphggeilen autw kai ekalesen ton abessalwm kai eishlqen proV ton basilea kai prosekunhsen autw kai epesen epi proswpon autou epi thn ghn kata proswpon tou basilewV kai katefilhsen o basileuV ton abessalwm

33. Fue Joab al rey y se lo comunicó. Entonces llamó a Absalón. Entró éste donde el rey y se postró sobre su rostro en presencia del rey. Y el rey besó a Absalón.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras