Mosaico decorativo

1. anqrwpoV hn ex armaqaim sifa ex orouV efraim kai onoma autw elkana uioV ieremehl uiou hliou uiou qoke en nasib efraim

1. Hubo un hombre de Ramatáyim, sufita de la montaña de Efraím, que se llamaba Elcaná, hijo de Yeroján, hijo de Elihú, hijo de Toju, hijo de Suf, efraimita.

2. kai toutw duo gunaikeV onoma th mia anna kai onoma th deutera fennana kai hn th fennana paidia kai th anna ouk hn paidion

2. Tenía dos mujeres: una se llamaba Ana y la otra Peninná; Peninná tenía hijos, pero Ana no los tenía.

3. kai anebainen o anqrwpoV ex hmerwn eiV hmeraV ek polewV autou ex armaqaim proskunein kai quein tw kuriw qew sabawq eiV shlw kai ekei hli kai oi duo uioi autou ofni kai fineeV iereiV tou kuriou

3. Este hombre subía de año en año desde su ciudad para adorar y ofrecer sacrificios a Yahveh Sebaot en Silo, donde estaban Jofní y Pinjás, los dos hijos de Elí, sacerdotes de Yahveh.

4. kai egenhqh hmera kai equsen elkana kai edwken th fennana gunaiki autou kai toiV uioiV authV kai taiV qugatrasin authV meridaV

4. El día en que Elcaná sacrificaba, daba sendas porciones a su mujer Peninná y a cada uno de sus hijos e hijas,

5. kai th anna edwken merida mian oti ouk hn auth paidion plhn oti thn annan hgapa elkana uper tauthn kai kurioV apekleisen ta peri thn mhtran authV

5. pero a Ana le daba solamente una porción, pues aunque era su preferida, Yahveh había cerrado su seno.

6. oti ouk edwken auth kurioV paidion kata thn qliyin authV kai kata thn aqumian thV qliyewV authV kai hqumei dia touto oti sunekleisen kurioV ta peri thn mhtran authV tou mh dounai auth paidion

6. Su rival la zahería y vejaba de continuo, porque Yahveh la había hecho estéril.

7. outwV epoiei eniauton kat' eniauton en tw anabainein authn eiV oikon kuriou kai hqumei kai eklaien kai ouk hsqien

7. Así sucedía año tras año; cuando subían al templo de Yahveh la mortificaba. Ana lloraba de continuo y no quería comer.

8. kai eipen auth elkana o anhr authV anna kai eipen autw idou egw kurie kai eipen auth ti estin soi oti klaieiV kai ina ti ouk esqieiV kai ina ti tuptei se h kardia sou ouk agaqoV egw soi uper deka tekna

8. Elcaná su marido le decía: «Ana, ¿por qué lloras y no comes? ¿Por qué estás triste? ¿Es que no soy para ti mejor que diez hijos?»

9. kai anesth anna meta to fagein autouV en shlw kai katesth enwpion kuriou kai hli o iereuV ekaqhto epi tou difrou epi twn fliwn naou kuriou

9. Pero después que hubieron comido en la habitación, se levantó Ana y se puso ante Yahveh. - El sacerdote Elí estaba sentado en su silla, contra la jamba de la puerta del santuario de Yahveh.

10. kai auth katwdunoV yuch kai proshuxato proV kurion kai klaiousa eklausen

10. Estaba ella llena de amargura y oró a Yahveh llorando sin consuelo,

11. kai huxato euchn kuriw legousa adwnai kurie elwai sabawq ean epiblepwn epibleyhV epi thn tapeinwsin thV doulhV sou kai mnhsqhV mou kai dwV th doulh sou sperma andrwn kai dwsw auton enwpion sou doton ewV hmeraV qanatou autou kai oinon kai mequsma ou pietai kai sidhroV ouk anabhsetai epi thn kefalhn autou

11. e hizo este voto: «¡Oh Yahveh Sebaot! Si te dignas mirar la aflicción de tu sierva y acordarte de mí, no olvidarte de tu sierva y darle un hijo varón, yo lo entregaré a Yahveh por todos los días de su vida y la navaja no tocará su cabeza.»

12. kai egenhqh ote eplhqunen proseucomenh enwpion kuriou kai hli o iereuV efulaxen to stoma authV

12. Como ella prolongase su oración ante Yahveh, Elí observaba sus labios.

13. kai auth elalei en th kardia authV kai ta ceilh authV ekineito kai fwnh authV ouk hkoueto kai elogisato authn hli eiV mequousan

13. Ana oraba para sí; se movían sus labios, pero no se oía su voz, y Elí creyó que estaba ebria,

14. kai eipen auth to paidarion hli ewV pote mequsqhsh perielou ton oinon sou kai poreuou ek proswpou kuriou

14. y le dijo: «¿Hasta cuándo va a durar tu embriaguez? ¡Echa el vino que llevas!»

15. kai apekriqh anna kai eipen ouci kurie gunh h sklhra hmera egw eimi kai oinon kai mequsma ou pepwka kai ekcew thn yuchn mou enwpion kuriou

15. Pero Ana le respondió: «No, señor; soy una mujer acongojada; no he bebido vino ni cosa embriagante, sino que desahogo mi alma ante Yahveh.

16. mh dwV thn doulhn sou eiV qugatera loimhn oti ek plhqouV adolesciaV mou ektetaka ewV nun

16. No juzgues a tu sierva como una mala mujer; hasta ahora sólo por pena y pesadumbre he hablado.»

17. kai apekriqh hli kai eipen auth poreuou eiV eirhnhn o qeoV israhl dwh soi pan aithma sou o hthsw par' autou

17. Elí le respondió: «Vete en paz y que el Dios de Israel te conceda lo que le has pedido.»

18. kai eipen euren h doulh sou carin en ofqalmoiV sou kai eporeuqh h gunh eiV thn odon authV kai eishlqen eiV to kataluma authV kai efagen meta tou androV authV kai epien kai to proswpon authV ou sunepesen eti

18. Ella dijo: «Que tu sierva halle gracia a tus ojos.» Se fue la mujer por su camino, comió y no pareció ya la misma.

19. kai orqrizousin to prwi kai proskunousin tw kuriw kai poreuontai thn odon autwn kai eishlqen elkana eiV ton oikon autou armaqaim kai egnw thn annan gunaika autou kai emnhsqh authV kurioV

19. Se levantaron de mañana y, después de haberse postrado ante Yahveh, regresaron, volviendo a su casa, en Ramá. Elcaná se unió a su mujer Ana y Yahveh se acordó de ella.

20. kai sunelaben kai egenhqh tw kairw twn hmerwn kai eteken uion kai ekalesen to onoma autou samouhl kai eipen oti para kuriou qeou sabawq hthsamhn auton

20. Concibió Ana y llegado el tiempo dio a luz un niño a quien llamó Samuel, «porque, dijo, se lo he pedido a Yahveh».

21. kai anebh o anqrwpoV elkana kai paV o oikoV autou qusai en shlwm thn qusian twn hmerwn kai taV eucaV autou kai pasaV taV dekataV thV ghV autou

21. Subió el marido Elcaná con toda su familia, para ofrecer a Yahveh el sacrificio anual y cumplir su voto,

22. kai anna ouk anebh met' autou oti eipen tw andri authV ewV tou anabhnai to paidarion ean apogalaktisw auto kai ofqhsetai tw proswpw kuriou kai kaqhsetai ekei ewV aiwnoV

22. pero Ana no subió, porque dijo a su marido: «Cuando el niño haya sido destetado, entonces le llevaré, será presentado a Yahveh y se quedará allí para siempre.»

23. kai eipen auth elkana o anhr authV poiei to agaqon en ofqalmoiV sou kaqou ewV an apogalaktishV auto alla sthsai kurioV to exelqon ek tou stomatoV sou kai ekaqisen h gunh kai eqhlasen ton uion authV ewV an apogalaktish auton

23. Elcaná, su marido, le respondió: «Haz lo que mejor te parezca, y quédate hasta que lo destetes; así Yahveh cumpla su palabra.» Se quedó, pues, la mujer y amamantó a su hijo hasta su destete.

24. kai anebh met' autou eiV shlwm en moscw trietizonti kai artoiV kai oifi semidalewV kai nebel oinou kai eishlqen eiV oikon kuriou en shlwm kai to paidarion met' autwn

24. Cuando lo hubo destetado, lo subió consigo, llevando además un novillo de tres años, una medida de harina y un odre de vino, e hizo entrar en la casa de Yahveh, en Silo, al niño todavía muy pequeño.

25. kai proshgagon enwpion kuriou kai esfaxen o pathr autou thn qusian hn epoiei ex hmerwn eiV hmeraV tw kuriw kai proshgagen to paidarion kai esfaxen ton moscon kai proshgagen anna h mhthr tou paidariou proV hli

25. Inmolaron el novillo y llevaron el niño a Elí

26. kai eipen en emoi kurie zh h yuch sou egw h gunh h katastasa enwpion sou en tw proseuxasqai proV kurion

26. y ella dijo: «Oyeme, señor. Por tu vida, señor, yo soy la mujer que estuvo aquí junto a ti, orando a Yahveh.

27. uper tou paidariou toutou proshuxamhn kai edwken moi kurioV to aithma mou o hthsamhn par' autou

27. Este niño pedía yo y Yahveh me ha concedido la petición que le hice.

28. kagw kicrw auton tw kuriw pasaV taV hmeraV aV zh autoV crhsin tw kuriw

28. Ahora yo se lo cedo a Yahveh por todos los días de su vida; está cedido a Yahveh.» Y le dejó allí, a Yahveh.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras