I Crônicas, 16
1. kai eishnegkan thn kibwton tou qeou kai aphreisanto authn en mesw thV skhnhV hV ephxen auth dauid kai proshnegkan olokautwmata kai swthriou enantion tou qeou
1. Fizeram entrar a arca do Senhor e a colocaram no meio do pavilhão que para ela Davi tinha levantado e ofereceram a Deus holocaustos e sacrifícios pacíficos.
2. kai sunetelesen dauid anaferwn olokautwmata kai swthriou kai euloghsen ton laon en onomati kuriou
2. Depois desse oferecimento de holocaustos e sacrifícios pacíficos, Davi abençoou o povo em nome do Senhor.
3. kai diemerisen panti andri israhl apo androV kai ewV gunaikoV tw andri arton ena artokopikon kai amorithn
3. Em seguida, distribuiu a todos os israelitas, homens e mulheres, a cada um, um pão, um pedaço de carne e um bolo de uvas secas.
4. kai etaxen kata proswpon thV kibwtou diaqhkhV kuriou ek twn leuitwn leitourgountaV anafwnountaV kai exomologeisqai kai ainein kurion ton qeon israhl
4. Davi colocou diante da arca do Senhor levitas encarregados do serviço, que invocavam, celebravam e louvavam o Senhor, Deus de Israel.
5. asaf o hgoumenoV kai deutereuwn autw zacariaV iihl semiramwq iihl mattaqiaV eliab kai banaiaV kai abdedom kai iihl en organoiV nablaiV kai kinuraiV kai asaf en kumbaloiV anafwnwn
5. Eram eles: Asaf, o chefe; Zacarias, o segundo; em seguida, Oziel, Semiramot, Matatias, Eliab, Banaías, Obed-Edom e Jeiel, munidos de instrumentos musicais, harpa e liras, enquanto que Asaf fazia vibrar os címbalos.
6. kai banaiaV kai ozihl oi iereiV en taiV salpigxin dia pantoV enantion thV kibwtou thV diaqhkhV tou qeou
6. Os sacerdotes Banaías e Jaziel tocavam continuamente as trombetas diante da arca da aliança do Senhor.
7. en th hmera ekeinh tote etaxen dauid en arch tou ainein ton kurion en ceiri asaf kai twn adelfwn autou
7. Foi naquele dia que Davi encarregou Asaf e seus irmãos de celebrar o Senhor:*
8. exomologeisqe tw kuriw epikaleisqe auton en onomati autou gnwrisate en laoiV ta epithdeumata autou
8. Celebrai o Senhor, aclamai o seu nome, apregoai entre as nações as suas obras.
9. asate autw kai umnhsate autw dihghsasqe pasin ta qaumasia autou a epoihsen kurioV
9. Cantai-lhe hinos e cânticos, anunciai todas as suas maravilhas.
10. aineite en onomati agiw autou eufranqhsetai kardia zhtousa thn eudokian autou
10. Gloriai-vos do seu santo nome, rejubile o coração dos que buscam o Senhor.
11. zhthsate ton kurion kai iscusate zhthsate to proswpon autou dia pantoV
11. Recorrei ao Senhor e ao seu poder, procurai continuamente sua face.
12. mnhmoneuete ta qaumasia autou a epoihsen terata kai krimata tou stomatoV autou
12. Recordai as maravilhas que operou, seus prodígios e os julgamentos por seus lábios proferidos.
13. sperma israhl paideV autou uioi iakwb eklektoi autou
13. Ó descendência de Israel, seu servo, ó filhos de Jacó, seus escolhidos!
14. autoV kurioV o qeoV hmwn en pash th gh ta krimata autou
14. É ele o Senhor, nosso Deus; suas sentenças comandam a terra inteira.
15. mnhmoneuwn eiV aiwna diaqhkhV autou logon autou on eneteilato eiV ciliaV geneaV
15. Recordai sem cessar sua aliança, a palavra que empenhou a mil gerações,
16. on dieqeto tw abraam kai ton orkon autou tw isaak
16. que garantiu a Abraão e jurou a Isaac,
17. esthsen auton tw iakwb eiV prostagma tw israhl diaqhkhn aiwnion
17. e confirmou a Jacó irrevogavelmente e a Israel como aliança eterna,
18. legwn soi dwsw thn ghn canaan scoinisma klhronomiaV umwn
18. quando disse: “Eu te darei a terra de Canaã, como parte da tua herança”.
19. en tw genesqai autouV oligostouV ariqmw wV esmikrunqhsan kai parwkhsan en auth
19. Quando não passavam de um reduzido número, minoria insignificante e estrangeiros na terra,
20. kai eporeuqhsan apo eqnouV eiV eqnoV kai apo basileiaV eiV laon eteron
20. e andavam errantes de nação em nação, de reino em reino,
21. ouk afhken andra tou dunasteusai autouV kai hlegxen peri autwn basileiV
21. não permitiu que ninguém os oprimisse e castigou os reis por causa deles:
22. mh ayhsqe twn cristwn mou kai en toiV profhtaiV mou mh ponhreuesqe
22. “Não ouseis tocar nos que me são consagrados nem maltratar os meus profetas!”.
23. asate tw kuriw pasa h gh anaggeilate ex hmeraV eiV hmeran swthrian autou
23. Cantai ao Senhor, terra inteira, anunciai cada dia a salvação que ele nos trouxe.
24.
24. Proclamai às nações a sua glória, a todos os povos as suas maravilhas!
25. oti megaV kurioV kai ainetoV sfodra foberoV estin epi pantaV touV qeouV
25. Porque o Senhor é grande e digno de todo o louvor, o único temível de todos os deuses.
26. oti panteV oi qeoi twn eqnwn eidwla kai o qeoV hmwn ouranon epoihsen
26. Porque os deuses dos povos, sejam quais forem, não passam de ídolos; mas foi o Senhor quem criou o céu.
27. doxa kai epainoV kata proswpon autou iscuV kai kauchma en topw autou
27. Em seu semblante, a majestade e a beleza, em sua morada, o poder e a felicidade.
28. dote tw kuriw patriai twn eqnwn dote tw kuriw doxan kai iscun
28. Tributai ao Senhor, famílias dos povos, tributai ao Senhor glória e poder,
29. dote tw kuriw doxan onomatoV autou labete dwra kai enegkate kata proswpon autou kai proskunhsate tw kuriw en aulaiV agiaiV autou
29. tributai ao Senhor a glória devida ao seu nome! Trazei oferendas e chegai à sua presença, adorai o Senhor com ornamentos sagrados.
30. fobhqhtw apo proswpou autou pasa h gh katorqwqhtw h gh kai mh saleuqhtw
30. Diante dele estremece a terra inteira e não vacila, porque ele a sustém.
31. eufranqhtw o ouranoV kai agalliasqw h gh kai eipatwsan en toiV eqnesin kurioV basileuwn
31. Alegrem-se o céu e exulte a terra, e confessem as nações: “O Senhor é rei!”.
32. bombhsei h qalassa sun tw plhrwmati kai xulon agrou kai panta ta en autw
32. Retumbe o mar e o que ele contém, regozijem-se os campos e tudo o que neles existe.
33. tote eufranqhsetai ta xula tou drumou apo proswpou kuriou oti hlqen krinai thn ghn
33. Jubilem as árvores da floresta com a presença do Senhor, pois ele vem para governar a terra.
34. exomologeisqe tw kuriw oti agaqon oti eiV ton aiwna to eleoV autou
34. Louvai o Senhor, porque ele é bom, porque a sua misericórdia é eterna.
35. kai eipate swson hmaV o qeoV thV swthriaV hmwn kai exelou hmaV ek twn eqnwn tou ainein to onoma to agion sou kai kaucasqai en taiV ainesesin sou
35. Dizei: “Salvai-nos, Deus de nossa salvação, e recolhei-nos e salvai-nos de entre as nações para que possamos celebrar o vosso santo nome e ter a satisfação de vos louvar”.
36. euloghmenoV kurioV o qeoV israhl apo tou aiwnoV kai ewV tou aiwnoV kai erei paV o laoV amhn kai hnesan tw kuriw
36. Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, pelos séculos dos séculos! E todo o povo disse: “Amém!” e “Louvai o Senhor!”.
37. kai katelipon ekei enanti thV kibwtou diaqhkhV kuriou ton asaf kai touV adelfouV autou tou leitourgein enantion thV kibwtou dia pantoV to thV hmeraV eiV hmeran
37. Davi deixou diante da arca da aliança do Senhor a Asaf e seus irmãos, para fazerem continuamente o serviço diante da arca, segundo o seu dever de cada dia;
38. kai abdedom kai oi adelfoi autou exhkonta kai oktw kai abdedom uioV idiqwn kai ossa eiV pulwrouV
38. igualmente Obed-Edom, com seus irmãos, em número de sessenta e oito; Obed-Edom, filho de Iditun e Hosa, como porteiros;
39. kai ton sadwk ton ierea kai touV adelfouV autou touV iereiV enantion skhnhV kuriou en bama th en gabawn
39. igualmente o sacerdote Sadoc e os sacerdotes seus irmãos, diante do Tabernáculo do Senhor, no lugar alto de Gabaon,
40. tou anaferein olokautwmata tw kuriw epi tou qusiasthriou twn olokautwmatwn dia pantoV to prwi kai to esperaV kai kata panta ta gegrammena en nomw kuriou osa eneteilato ef' uioiV israhl en ceiri mwush tou qerapontoV tou qeou
40. para oferecer holocaustos ao Senhor, dia a dia, pela manhã e pela tarde, sobre o altar dos holocaustos e para cumprir tudo o que está escrito na lei que o Senhor deu a Israel.
41. kai met' autou aiman kai idiqwn kai oi loipoi eklegenteV ep' onomatoV tou ainein ton kurion oti eiV ton aiwna to eleoV autou
41. Com eles estavam Emã, Iditun e os outros que tinham sido escolhidos e designados nominalmente para louvar o Senhor, porque sua misericórdia é eterna.*
42. kai met' autwn salpiggeV kai kumbala tou anafwnein kai organa twn wdwn tou qeou uioi idiqwn eiV thn pulhn
42. Tinham consigo trombetas e címbalos para tocar e instrumentos para os cânticos de Deus. Os filhos de Iditun estavam encarregados da porta.*
43. kai eporeuqh apaV o laoV ekastoV eiV ton oikon autou kai epestreyen dauid tou euloghsai ton oikon autou
43. Depois, todo o povo retornou para suas casas; e também Davi voltou para abençoar sua casa.