Liber Iob, 8
1. Respondens autem Baldad Suhites dixit:
1. ὑπολαβὼν δὲ Βαλδαδ ὁ Σαυχίτης λέγει
2. “Usquequo loqueris talia, et spiritus vehemens sermones oris tui?
2. μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα πνεῦμα πολυρῆμον τοῦ στόματός σου
3. Numquid Deus supplantat iudicium, aut Omnipotens subvertit, quod iustum est?
3. μὴ ὁ κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον
4. Et si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suae,
4. εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν
5. tu tamen, si diluculo consurrexeris ad Deum et Omnipotentem fueris deprecatus,
5. σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς κύριον παντοκράτορα δεόμενος
6. si mundus et rectus incesseris, statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae;
6. εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός δεήσεως ἐπακούσεταί σου ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης
7. in tantum ut, si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
7. ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα
8. Interroga enim generationem pristinam et diligenter investiga patrum memoriam.
8. ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων
9. Hesterni quippe sumus et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram.
9. χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος
10. Nonne ipsi docebunt te, loquentur tibi et de corde suo proferent eloquia?
10. ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσιν καὶ ἀναγγελοῦσιν καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσιν ῥήματα
11. Numquid virere potest scirpus absque umore, aut crescere carectum sine aqua?
11. μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου
12. Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
12. ἔτι ὂν ἐπὶ ῥίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται
13. Sic viae omnium, qui obliviscuntur Deum, et spes impii peribit.
13. οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ κυρίου ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται
14. Cuius spes filum tenue, et sicut tela aranearum fiducia eius.
14. ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή
15. Innitetur super domum suam et non stabit; fulciet eam et non consurget.
15. ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ οὐ μὴ στῇ ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ οὐ μὴ ὑπομείνῃ
16. Umectus videtur, antequam veniat sol, et in horto suo germen eius egredietur.
16. ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται
17. Super acervum petrarum radices eius densabuntur, et inter lapides commorabitur.
17. ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται
18. Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum et dicet: “Non novi te”.
18. ἐὰν καταπίῃ ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν οὐχ ἑόρακας τοιαῦτα
19. Haec est enim laetitia viae eius, ut rursum de terra alii germinentur.
19. ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει
20. Deus non proiciet simplicem nec porriget manum malignis,
20. ὁ γὰρ κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσηται τὸν ἄκακον πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται
21. donec impleatur risu os tuum, et labia tua iubilo.
21. ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως
22. Qui oderunt te, induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet”.
22. οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται
