Liber Iob, 21
1. Respondens autem Iob dixit:
1. ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
2. “Audite, quaeso, sermones meos, et sint haec consolationes vestrae.
2. ἀκούσατε ἀκούσατέ μου τῶν λόγων ἵνα μὴ ᾖ μοι παρ’ ὑμῶν αὕτη ἡ παράκλησις
3. Sustinete me, et ego loquar; et post verba mea ridebitis.
3. ἄρατέ με ἐγὼ δὲ λαλήσω εἶτ’ οὐ καταγελάσετέ μου
4. Numquid contra hominem disputatio mea est, ut merito non debeam impatiens fieri?
4. τί γάρ μὴ ἀνθρώπου μου ἡ ἔλεγξις ἢ διὰ τί οὐ θυμωθήσομαι
5. Attendite me et obstupescite et superponite digitum ori vestro.
5. εἰσβλέψαντες εἰς ἐμὲ θαυμάσατε χεῖρα θέντες ἐπὶ σιαγόνι
6. Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor.
6. ἐάν τε γὰρ μνησθῶ ἐσπούδακα ἔχουσιν δέ μου τὰς σάρκας ὀδύναι
7. Quare ergo impii vivunt, senuerunt confortatique sunt divitiis?
7. διὰ τί ἀσεβεῖς ζῶσιν πεπαλαίωνται δὲ καὶ ἐν πλούτῳ
8. Semen eorum permanet coram eis, et progenies eorum in conspectu eorum.
8. ὁ σπόρος αὐτῶν κατὰ ψυχήν τὰ δὲ τέκνα αὐτῶν ἐν ὀφθαλμοῖς
9. Domus eorum securae sunt et pacatae, et non est virga Dei super illos.
9. οἱ οἶκοι αὐτῶν εὐθηνοῦσιν φόβος δὲ οὐδαμοῦ μάστιξ δὲ παρὰ κυρίου οὐκ ἔστιν ἐπ’ αὐτοῖς
10. Bos eorum concepit et non abortivit, vacca peperit et non est privata fetu suo.
10. ἡ βοῦς αὐτῶν οὐκ ὠμοτόκησεν διεσώθη δὲ αὐτῶν ἐν γαστρὶ ἔχουσα καὶ οὐκ ἔσφαλεν
11. Egrediuntur quasi greges parvuli eorum, et infantes eorum exsultant lusibus.
11. μένουσιν δὲ ὡς πρόβατα αἰώνια τὰ δὲ παιδία αὐτῶν προσπαίζουσιν
12. Tenent tympanum et citharam et gaudent ad sonitum organi.
12. ἀναλαβόντες ψαλτήριον καὶ κιθάραν καὶ εὐφραίνονται φωνῇ ψαλμοῦ
13. Ducunt in bonis dies suos et in puncto ad inferna descendunt.
13. συνετέλεσαν δὲ ἐν ἀγαθοῖς τὸν βίον αὐτῶν ἐν δὲ ἀναπαύσει ᾅδου ἐκοιμήθησαν
14. Qui dixerant Deo: “Recede a nobis! Scientiam viarum tuarum nolumus.
14. λέγει δὲ κυρίῳ ἀπόστα ἀπ’ ἐμοῦ ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι
15. Quis est Omnipotens, ut serviamus ei, et quid nobis prodest, si oraverimus illum?”.
15. τί ἱκανός ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ καὶ τίς ὠφέλεια ὅτι ἀπαντήσομεν αὐτῷ
16. Sint in manu eorum bona sua; consilium vero impiorum longe sit a me.
16. ἐν χερσὶν γὰρ ἦν αὐτῶν τὰ ἀγαθά ἔργα δὲ ἀσεβῶν οὐκ ἐφορᾷ
17. Quam saepe lucerna impiorum exstinguitur, et superveniet eis pernicies, et dolores dividet in furore suo?
17. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ἀσεβῶν λύχνος σβεσθήσεται ἐπελεύσεται δὲ αὐτοῖς ἡ καταστροφή ὠδῖνες δὲ αὐτοὺς ἕξουσιν ἀπὸ ὀργῆς
18. Erunt sicut paleae ante faciem venti, et sicut favilla, quam turbo dispergit.
18. ἔσονται δὲ ὥσπερ ἄχυρα πρὸ ἀνέμου ἢ ὥσπερ κονιορτός ὃν ὑφείλατο λαῖλαψ
19. “Servabitne Deus filiis iniquitatem eius?”. Retribuat illi, ut sciat.
19. ἐκλίποι υἱοὺς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ ἀνταποδώσει πρὸς αὐτὸν καὶ γνώσεται
20. Videbunt oculi eius interfectionem suam, et de furore Omnipotentis bibet.
20. ἴδοισαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τὴν ἑαυτοῦ σφαγήν ἀπὸ δὲ κυρίου μὴ διασωθείη
21. Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se, et si numerus mensium eius recidetur?
21. ὅτι τί θέλημα αὐτοῦ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ μετ’ αὐτόν καὶ ἀριθμοὶ μηνῶν αὐτοῦ διῃρέθησαν
22. Numquid Deum docebit quispiam scientiam, qui excelsos iudicat?
22. πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην αὐτὸς δὲ φόνους διακρινεῖ
23. Iste moritur robustus et sanus, dives et felix;
23. οὗτος ἀποθανεῖται ἐν κράτει ἁπλοσύνης αὐτοῦ ὅλος δὲ εὐπαθῶν καὶ εὐθηνῶν
24. viscera eius plena sunt adipe, et medullis ossa illius irrigantur.
24. τὰ δὲ ἔγκατα αὐτοῦ πλήρη στέατος μυελὸς δὲ αὐτοῦ διαχεῖται
25. Alius vero moritur in amaritudine animae absque ullis opibus;
25. ὁ δὲ τελευτᾷ ὑπὸ πικρίας ψυχῆς οὐ φαγὼν οὐδὲν ἀγαθόν
26. et tamen simul in pulvere dormient, et vermes operient eos.
26. ὁμοθυμαδὸν δὲ ἐπὶ γῆς κοιμῶνται σαπρία δὲ αὐτοὺς ἐκάλυψεν
27. Certe novi cogitationes vestras et sententias contra me iniquas.
27. ὥστε οἶδα ὑμᾶς ὅτι τόλμῃ ἐπίκεισθέ μοι
28. Dicitis enim: “Ubi est domus principis, et ubi tabernacula impiorum?”.
28. ὅτι ἐρεῖτε ποῦ ἐστιν οἶκος ἄρχοντος καὶ ποῦ ἐστιν ἡ σκέπη τῶν σκηνωμάτων τῶν ἀσεβῶν
29. Nonne interrogastis quemlibet de viatoribus et signa eorum non agnovistis?
29. ἐρωτήσατε παραπορευομένους ὁδόν καὶ τὰ σημεῖα αὐτῶν οὐκ ἀπαλλοτριώσετε
30. Quia in diem perditionis servatur malus et ad diem furoris abducetur.
30. ὅτι εἰς ἡμέραν ἀπωλείας κουφίζεται ὁ πονηρός εἰς ἡμέραν ὀργῆς αὐτοῦ ἀπαχθήσονται
31. Quis arguet coram eo viam eius, et, quae fecit, quis reddet illi?
31. τίς ἀπαγγελεῖ ἐπὶ προσώπου αὐτοῦ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἐποίησεν τίς ἀνταποδώσει αὐτῷ
32. Ipse ad sepulcra ducetur, et super tumulum vigilabunt.
32. καὶ αὐτὸς εἰς τάφους ἀπηνέχθη καὶ ἐπὶ σορῷ ἠγρύπνησεν
33. Dulces erunt ei glebae vallis, et post se omnem hominem trahet et ante se innumerabiles.
33. ἐγλυκάνθησαν αὐτῷ χάλικες χειμάρρου καὶ ὀπίσω αὐτοῦ πᾶς ἄνθρωπος ἀπελεύσεται καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἀναρίθμητοι
34. Quomodo igitur consolamini me frustra, et responsionis vestrae restat perfidia?”.
34. πῶς δὲ παρακαλεῖτέ με κενά τὸ δὲ ἐμὲ καταπαύσασθαι ἀφ’ ὑμῶν οὐδέν
