Liber Psalmorum, 130

1. Canticum ascensionum. De profundis clamavi ad te, Domine;

1. Gr. Psalm 130 (Heb. 131) ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν τῷ Δαυιδ κύριε οὐχ ὑψώθη μου ἡ καρδία οὐδὲ ἐμετεωρίσθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου οὐδὲ ἐπορεύθην ἐν μεγάλοις οὐδὲ ἐν θαυμασίοις ὑπὲρ ἐμέ

2. Domine, exaudi vocem meam. Fiant aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae.

2. εἰ μὴ ἐταπεινοφρόνουν ἀλλὰ ὕψωσα τὴν ψυχήν μου ὡς τὸ ἀπογεγαλακτισμένον ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ ὡς ἀνταπόδοσις ἐπὶ τὴν ψυχήν μου

3. Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit?

3. ἐλπισάτω Ισραηλ ἐπὶ τὸν κύριον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος

4. Quia apud te propitiatio est, ut timeamus te.

4.

5. Sustinui te, Domine, sustinuit anima mea in verbo eius; speravit

5.

6. anima mea in Domino magis quam custodes auroram. Magis quam custodes auroram

6.

7. speret Israel in Domino, quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio.

7.

8. Et ipse redimet Israel ex omnibus iniquitatibus eius.

8.