Liber Psalmorum, 35

1. David. Iudica, Domine, iudicantes me; impugna impugnantes me.

1. Gr. Psalm 35 (Heb. 36) εἰς τὸ τέλος τῷ δούλῳ κυρίου τῷ Δαυιδ

2. Apprehende clipeum et scutum et exsurge in adiutorium mihi.

2. φησὶν ὁ παράνομος τοῦ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτῷ οὐκ ἔστιν φόβος θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ

3. Effunde frameam et securim adversus eos, qui persequuntur me. Dic animae meae: “Salus tua ego sum”.

3. ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι

4. Confundantur et revereantur quaerentes animam meam; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala.

4. τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία καὶ δόλος οὐκ ἐβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι

5. Fiant tamquam pulvis ante ventum, et angelus Domini impellens eos;

5. ἀνομίαν διελογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ παρέστη πάσῃ ὁδῷ οὐκ ἀγαθῇ τῇ δὲ κακίᾳ οὐ προσώχθισεν

6. fiat via illorum tenebrae et lubricum, et angelus Domini persequens eos.

6. κύριε ἐν τῷ οὐρανῷ τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεφελῶν

7. Quoniam gratis absconderunt mihi laqueum suum, gratis foderunt foveam animae meae.

7. ἡ δικαιοσύνη σου ὡσεὶ ὄρη θεοῦ τὰ κρίματά σου ἄβυσσος πολλή ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις κύριε

8. Veniat illi calamitas, quam ignorat, et captio, quam abscondit, apprehendat eum, et in eandem calamitatem ipse cadat.

8. ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου ὁ θεός οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσιν

9. Anima autem mea exsultabit in Domino et delectabitur super salutari suo.

9. μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος τοῦ οἴκου σου καὶ τὸν χειμάρρουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς

10. Omnia ossa mea dicent: “Domine, quis similis tibi? Eripiens inopem de manu fortiorum eius, egenum et pauperem a diripientibus eum”.

10. ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς

11. Surgentes testes iniqui, quae ignorabam, interrogabant me;

11. παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσίν σε καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ

12. retribuebant mihi mala pro bonis, desolatio est animae meae.

12. μὴ ἐλθέτω μοι ποὺς ὑπερηφανίας καὶ χεὶρ ἁμαρτωλῶν μὴ σαλεύσαι με

13. Ego autem, cum infirmarentur, induebar cilicio, humiliabam in ieiunio animam meam; et oratio mea in sinu meo convertebatur.

13. ἐκεῖ ἔπεσον οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐξώσθησαν καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι

14. Quasi pro proximo et quasi pro fratre meo ambulabam, quasi lugens matrem contristatus incurvabar.

14.

15. Cum autem vacillarem, laetati sunt et convenerunt; convenerunt contra me percutientes, et ignoravi.

15.

16. Diripuerunt et non desistebant; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione, frenduerunt super me dentibus suis.

16.

17. Domine, quamdiu aspicies? Restitue animam meam a malignitate eorum, a leonibus unicam meam.

17.

18. Confitebor tibi in ecclesia magna, in populo multo laudabo te.

18.

19. Non supergaudeant mihi inimici mei mendaces, qui oderunt me gratis et annuunt oculis.

19.

20. Etenim non pacifice loquebantur et contra mansuetos terrae dolos cogitabant.

20.

21. Et dilataverunt super me os suum; dixerunt: “Euge, euge, viderunt oculi nostri”. -

21.

22. Vidisti, Domine, ne sileas; Domine, ne discedas a me.

22.

23. Exsurge et evigila ad iudicium meum, Deus meus et Dominus meus, ad causam meam.

23.

24. Iudica me secundum iustitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.

24.

25. Non dicant in cordibus suis: “Euge animae nostrae”; nec dicant: “Devoravimus eum”.

25.

26. Erubescant et revereantur simul, qui gratulantur malis meis; induantur confusione et reverentia, qui magna loquuntur super me

26.

27. Exsultent et laetentur, qui volunt iustitiam meam, et dicant semper: “Magnificetur Dominus, qui vult pacem servi sui”.

27.

28. Et lingua mea meditabitur iustitiam tuam, tota die laudem tuam.

28.