Liber Psalmorum, 124

1. Canticum ascensionum. David. Nisi quia Dominus erat in nobis, dicat nunc Israel,

1. Gr. Psalm 124 (Heb. 125) ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν οἱ πεποιθότες ἐπὶ κύριον ὡς ὄρος Σιων οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν Ιερουσαλημ

2. nisi quia Dominus erat in nobis, cum exsurgerent homines in nos:

2. ὄρη κύκλῳ αὐτῆς καὶ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος

3. forte vivos deglutissent nos, cum irasceretur furor eorum in nos.

3. ὅτι οὐκ ἀφήσει τὴν ῥάβδον τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπὶ τὸν κλῆρον τῶν δικαίων ὅπως ἂν μὴ ἐκτείνωσιν οἱ δίκαιοι ἐν ἀνομίᾳ χεῖρας αὐτῶν

4. Forsitan aqua absorbuisset nos, torrens pertransisset animam nostram;

4. ἀγάθυνον κύριε τοῖς ἀγαθοῖς καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ

5. forsitan pertransissent animam nostram aquae intumescentes.

5. τοὺς δὲ ἐκκλίνοντας εἰς τὰς στραγγαλιὰς ἀπάξει κύριος μετὰ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν εἰρήνη ἐπὶ τὸν Ισραηλ

6. Benedictus Dominus, qui non dedit nos in direptionem dentibus eorum.

6.

7. Anima nostra sicut passer erepta est de laqueo venantium: laqueus contritus est, et nos erepti sumus.

7.

8. Adiutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit caelum et terram.

8.