Księga Mądrości, 4
1. Lepsza bezdzietność połączona z cnotą, nieśmiertelna jest bowiem jej pamięć, bo ma uznanie u Boga i ludzi:
1. melior est generatio cum claritate inmortalitas est enim in memoria illius quoniam et apud Deum nota est et apud homines
2. Gdy jest obecna, to ją naśladują, tęsknią, gdy odejdzie, a w wieczności triumfuje uwieńczona - zwyciężywszy w zawodach o nieskazitelną nagrodę.
2. cum præsens est imitantur illam et desiderant eam cum se duxerit et in perpetuum coronata triumphat incoinquinatorum certaminum præmium vincens
3. A rozplenione mnóstwo bezbożnych nie odniesie korzyści; z cudzołożnych odrośli wyrosłe - nie zapuści korzeni głęboko ani nie założy podwaliny niezawodnej.
3. multigena autem impiorum multitudo non erit utilis et spuria vitulamina non dabunt radices altas nec stabile firmamentum conlocabunt
4. Jeśli nawet do czasu rozwinie gałęzie - wstrząśnie nim wiatr, bo słabo utwierdzone, i wyrwie z korzeniami wichura.
4. et si in ramis in tempore germinaverint infirmiter posita a vento commovebuntur et a nimietate ventorum eradicabuntur
5. Połamią się nierozwinięte gałęzie, a owoc ich - bezużyteczny, niedojrzały do jedzenia i do niczego niezdatny.
5. confringentur rami inconsummati et fructus illorum inutilis et acerbi ad manducandum et ad nihilum apti
6. Bo dzieci zrodzone z nieprawego pożycia, przy osądzeniu rodziców, świadczą o ich przewrotności.
6. ex iniquis enim omnes filii qui nascuntur testes sunt nequitiæ adversus parentes in interrogatione sua
7. A sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek.
7. justus autem si morte præoccupatus fuerit in refrigerio erit
8. Starość jest czcigodna nie przez długowieczność i liczbą lat się jej nie mierzy:
8. senectus enim venerabilis est non diuturna neque numero annorum conputata cani sunt autem sensus hominibus
9. sędziwością u ludzi jest mądrość, a miarą starości - życie nieskalane.
9. et ætas senectutis vita inmaculata
10. Ponieważ spodobał się Bogu, znalazł Jego miłość, i żyjąc wśród grzeszników, został przeniesiony.
10. placens Deo factus dilectus et vivens inter peccatores translatus est
11. Zabrany został, by złość nie odmieniła jego myśli albo ułuda nie uwiodła duszy:
11. raptus est ne malitia mutaret intellectum illius aut fictio decipiat animam illius
12. bo urok marności przesłania dobro, a burza namiętności mąci prawy umysł.
12. fascinatio enim nugacitatis obscurat bona et inconstantia concupiscentiæ transvertit sensum sine malitia
13. Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele.
13. consummatus in brevi explevit tempora multa
14. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości. A ludzie patrzyli i nie pojmowali, ani sobie tego nie wzięli do serca,
14. placita enim erat Deo anima illius propter hoc properavit educere illum de medio iniquitatum populi autem videntes et non intellegentes nec ponentes in præcordiis talia
15. że łaska i miłosierdzie nad Jego wybranymi i nad świętymi Jego opatrzność.
15. quoniam gratia Dei et misericordia in sanctos illius et respectus in electos illius
16. Sprawiedliwy umarły potępia żyjących bezbożnych, i dopełniona wcześnie młodość - leciwą starość nieprawego.
16. condemnat autem justus mortuus vivos impios et juventus celerius consummata longam vitam iniusti
17. Zobaczą bowiem kres roztropnego, a nie pojmą, co o nim Pan postanowił i w jakim celu zachował go bezpiecznym.
17. videbunt enim finem sapientis et non intellegent quid cogitaverit de illo Deus et quare munierit illum Dominus
18. Patrzą i żywią pogardę, ale Pan ich wyśmieje.
18. videbunt enim et contemnent illos autem Dominus inridebit
19. I staną się potem wstrętną padliną i wiecznym pośmiewiskiem wśród zmarłych. Strąci ich bowiem na głowę - oniemiałych, i wstrząśnie nimi od posad, i zostaną do szczętu zniszczeni, i będą w udręczeniu, a pamięć o nich zaginie.
19. et erunt post hæc decidentes sine honore et in contumelia inter mortuos in perpetuum quoniam disrumpet illos inflatos sine voce et commovebit illos a fundamentis et usque ad supremum desolabuntur et erunt gementes et memoria illorum periet
20. Z bojaźnią przyjdą zdać sprawę z win swoich, a w twarz ich oskarżą własne nieprawości.
20. venient in cogitatione peccatorum suorum timidi et traducent illos ex adverso iniquitates ipsorum
