Salmos, 139
1. Del maestro de coro. De David. Salmo. Yahveh, tú me escrutas y conoces;
1. in finem psalmus David
2. sabes cuándo me siento y cuándo me levanto, mi pensamiento calas desde lejos;
2. eripe me Domine ab homine malo a viro iniquo eripe me
3. esté yo en camino o acostado, tú lo adviertes, familiares te son todas mis sendas.
3. qui cogitaverunt iniquitates in corde tota die constituebant prœlia
4. Que no está aún en mi lengua la palabra, y ya tú, Yahveh, la conoces entera;
4. acuerunt linguam suam sicut serpentis venenum aspidum sub labiis eorum diapsalma
5. me aprietas por detrás y por delante, y tienes puesta sobre mí tu mano.
5. custodi me Domine de manu peccatoris ab hominibus iniquis eripe me qui cogitaverunt subplantare gressus meos
6. Ciencia es misteriosa para mí, harto alta, no puedo alcanzarla.
6. absconderunt superbi laqueum mihi et funes extenderunt in laqueum juxta iter scandalum posuerunt mihi diapsalma
7. ¿A dónde iré yo lejos de tu espíritu, a dónde de tu rostro podré huir?
7. dixi Domino Deus meus es tu exaudi Domine vocem deprecationis meæ
8. Si hasta los cielos subo, allí estás tú, si en el seol me acuesto, allí te encuentras.
8. Domine Domine virtus salutis meæ obumbrasti super caput meum in die belli
9. Si tomo las alas de la aurora, si voy a parar a lo último del mar,
9. non tradas Domine desiderio meo peccatori cogitaverunt contra me ne derelinquas me ne forte exaltentur diapsalma
10. también allí tu mano me conduce, tu diestra me aprehende.
10. caput circuitus eorum labor labiorum ipsorum operiet eos
11. Aunque diga: «¡Me cubra al menos la tiniebla, y la noche sea en torno a mí un ceñidor,
11. cadent super eos carbones in igne deicies eos in miseriis non subsistent
12. ni la misma tiniebla es tenebrosa para ti, y la noche es luminosa como el día.
12. vir linguosus non dirigetur in terra virum iniustum mala capient in interitu
13. Porque tú mis riñones has formado, me has tejido en el vientre de mi madre;
13. cognovi quia faciet Dominus judicium inopis et vindictam pauperum
14. yo te doy gracias por tantas maravillas: prodigio soy, prodigios son tus obras. Mi alma conocías cabalmente,
14. verumtamen justi confitebuntur nomini tuo habitabunt recti cum vultu tuo
