List do Rzymian, 10
1. Bracia, z całego serca pragnę ich zbawienia i modlę się za nimi do Boga.
1. fratres voluntas quidem cordis mei et obsecratio ad Deum fit pro illis in salutem
2. Bo muszę im wydać świadectwo, że pałają żarliwością ku Bogu, nie opartą jednak na pełnym zrozumieniu.
2. testimonium enim perhibeo illis quod æmulationem Dei habent sed non secundum scientiam
3. Albowiem nie chcąc uznać, że usprawiedliwienie pochodzi od Boga, i uporczywie trzymając się własnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga.
3. ignorantes enim Dei justitiam et suam quærentes statuere justitiæ Dei non sunt subiecti
4. A przecież kresem Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia każdego, kto wierzy.
4. finis enim legis Christus ad justitiam omni credenti
5. Albowiem o sprawiedliwości, jaką daje Prawo, pisze Mojżesz: Kto je wypełnił, osiągnie przez nie życie.
5. Moses enim scripsit quoniam justitiam quæ ex lege est qui fecerit homo vivet in ea
6. Sprawiedliwość zaś osiągana przez wiarę tak powiada: Nie mów w sercu swoim: Któż zdoła wstąpić do nieba? - oczywiście po to, by Chrystusa stamtąd sprowadzić na ziemię, albo: Któż zstąpi do Otchłani? -
6. quæ autem ex fide est justitia sic dicit ne dixeris in corde tuo quis ascendit in cælum id est Christum deducere
7. oczywiście po to, by Chrystusa wyprowadzić spośród umarłych.
7. aut quis descendit in abyssum hoc est Christum ex mortuis revocare
8. Ale cóż mówi: Słowo to jest blisko ciebie, na twoich ustach i w sercu twoim. Ale jest to słowo wiary, którą głosimy.
8. sed quid dicit prope est verbum in ore tuo et in corde tuo hoc est verbum fidei quod prædicamus
9. Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie.
9. quia si confitearis in ore tuo Dominum Jesum et in corde tuo credideris quod Deus illum excitavit ex mortuis salvus eris
10. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia.
10. corde enim creditur ad justitiam ore autem confessio fit in salutem
11. Wszak mówi Pismo: żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony.
11. dicit enim scriptura omnis qui credit in illum non confundetur
12. Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają.
12. non enim est distinctio Judæi et Græci nam idem Dominus omnium dives in omnes qui invocant illum
13. Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony.
13. omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini salvus erit
14. Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił?
14. quomodo ergo invocabunt in quem non crediderunt aut quomodo credent ei quem non audierunt quomodo autem audient sine prædicante
15. Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? Jak to jest napisane: Jak piękne stopy tych, którzy zwiastują dobrą nowinę!
15. quomodo vero prædicabunt nisi mittantur sicut scriptum est quam speciosi pedes evangelizantium pacem evangelizantium bona
16. Ale nie wszyscy dali posłuch Ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, któż uwierzył temu, co od nas posłyszał?
16. sed non omnes obœdierunt evangelio Esajas enim dicit Domine quis credidit auditui nostro
17. Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa.
17. ergo fides ex auditu auditus autem per verbum Christi
18. Pytam więc: czy może nie słyszeli? Ależ tak: Po całej ziemi rozszedł się ich głos, aż na krańce świata ich słowa.
18. sed dico numquid non audierunt et quidem in omnem terram exiit sonus eorum et in fines orbis terræ verba eorum
19. Pytam dalej: czyż Izrael nie zrozumiał? Mojżesz mówi: Wzbudzę w was zawiść do tego, który nie jest ludem, wzniecę w was gniew do ludu nierozumnego.
19. sed dico numquid Israël non cognovit primus Moses dicit ego ad æmulationem vos adducam in non gentem in gentem insipientem in iram vos mittam
20. Izajasz zaś odważa się powiedzieć: Dałem się znaleźć tym, którzy mnie szukali, objawiłem się tym, którzy o Mnie nie pytali.
20. Esajas autem audet et dicit inventus sum non quærentibus me palam apparui his qui me non interrogabant
21. A do Izraela mówi: Cały dzień wyciągałem ręce do ludu nieposłusznego i opornego.
21. ad Israël autem dicit tota die expandi manus meas ad populum non credentem et contradicentem
