Księga Przysłów, 8

1. Czyż Mądrość nie nawołuje? nie wysila głosu Roztropność?

1. numquid non sapientia clamitat et prudentia dat vocem suam

2. Na najwyższym szczycie, przy drodze, na rozstaju zasiada,

2. in summis excelsisque verticibus super viam in mediis semitis stans

3. przy bramach, u wejścia do miasta, w przejściach głos swój podnosi:

3. juxta portas civitatis in ipsis foribus loquitur dicens

4. Odzywam się do was, mężowie, wzywam was, synowie ludzcy,

4. o viri ad vos clamito et vox mea ad filios hominum

5. prostacy - mądrości się uczcie, nierozumni - nabierzcie rozsądku!

5. intellegite parvuli astutiam et insipientes animadvertite

6. Słuchajcie, mówię rzeczy wzniosłe, z warg moich wychodzi prawość,

6. audite quoniam de rebus magnis locutura sum et aperientur labia mea ut recta prædicent

7. podniebienie me prawdę podaje, wstrętna mym wargom nieprawość.

7. veritatem meditabitur guttur meum et labia mea detestabuntur impium

8. Moje wszystkie mowy są słuszne - obcy mi fałsz i krętactwo -

8. justi sunt omnes sermones mei non est in eis pravum quid neque perversum

9. dla rozumnych one wszystkie są jasne, prawe dla tych - co mądrość posiedli.

9. recti sunt intellegentibus et æqui invenientibus scientiam

10. Nabądźcie moją naukę - nie srebro, raczej wiedzę - niż złoto najczystsze;

10. accipite disciplinam meam et non pecuniam doctrinam magis quam aurum eligite

11. bo mądrość cenniejsza od pereł i żaden klejnot nie jest jej równy.

11. melior est enim sapientia cunctis pretiosissimis et omne desiderabile ei non potest conparari

12. Jam Mądrość - Roztropność mi bliska, posiadam wiedzę głęboką.

12. ego sapientia habito in consilio et eruditis intersum cogitationibus

13. Bojaźnią Pańską - zła nienawidzić. Nie znoszę dumy, złych dróg, wyniosłości ust przewrotnych.

13. timor Domini odit malum arrogantiam et superbiam et viam pravam et os bilingue detestor

14. Moja jest rada i stałość, moja - rozwaga, potęga.

14. meum est consilium et æquitas mea prudentia mea est fortitudo

15. Dzięki mnie królowie panują, słusznie wyrokują urzędnicy.

15. per me reges regnant et legum conditores justa decernunt

16. Dzięki mnie rządzą władcy i wielmoże - rządcy prawowierni.

16. per me principes imperant et potentes decernunt justitiam

17. Tych kocham, którzy mnie kochają, znajdzie mnie ten, kto mnie szuka.

17. ego diligentes me diligo et qui mane vigilant ad me invenient me

18. Bogactwo jest ze mną i sława, wspaniałe dobra i prawość;

18. mecum sunt divitiæ et gloria opes superbæ et justitia

19. mój owoc cenniejszy niż złoto, a plony niż srebro najczystsze.

19. melior est fructus meus auro et pretioso lapide et genimina mea argento electo

20. Drogą prawości ja kroczę, ścieżkami sprawiedliwości,

20. in viis justitiæ ambulo in medio semitarum judicii

21. by przyjaciół obsypać bogactwem i napełnić ich skarbce.

21. ut ditem diligentes me et thesauros eorum repleam

22. Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, jako początek swej mocy, od dawna,

22. Dominus possedit me initium viarum suarum antequam quicquam faceret a principio

23. od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała.

23. ab æterno ordita sum et ex antiquis antequam terra fieret

24. Przed oceanem istnieć zaczęłam, przed źródłami pełnymi wody;

24. necdum erant abyssi et ego jam concepta eram necdum fontes aquarum eruperant

25. zanim góry zostały założone, przed pagórkami zaczęłam istnieć;

25. necdum montes gravi mole constiterant ante colles ego parturiebar

26. nim ziemię i pola uczynił - początek pyłu na ziemi.

26. adhuc terram non fecerat et flumina et cardines orbis terræ

27. Gdy niebo umacniał, z Nim byłam gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód,

27. quando præparabat cælos aderam quando certa lege et gyro vallabat abyssos

28. gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej otchłani umacniał,

28. quando æthera firmabat sursum et librabat fontes aquarum

29. gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wyszły, gdy kreślił fundamenty pod ziemię.

29. quando circumdabat mari terminum suum et legem ponebat aquis ne transirent fines suos quando adpendebat fundamenta terræ

30. Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim,

30. cum eo eram cuncta conponens et delectabar per singulos dies ludens coram eo omni tempore

31. igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich.

31. ludens in orbe terrarum et deliciæ meæ esse cum filiis hominum

32. Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą.

32. nunc ergo filii audite me beati qui custodiunt vias meas

33. Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie!

33. audite disciplinam et estote sapientes et nolite abicere eam

34. Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by czuwać u progu mej bramy,

34. beatus homo qui audit me qui vigilat ad fores meas cotidie et observat ad postes ostii mei

35. bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana;

35. qui me invenerit inveniet vitam et hauriet salutem a Domino

36. kto mnie nie znajdzie, duszę swą rani, śmierć kocha każdy, kto mnie się wyrzeka.

36. qui autem in me peccaverit lædet animam suam omnes qui me oderunt diligunt mortem