Księga Izajasza, 46

1. Ugiął się Bel, Nebo runął! Posągi ich włożono na zwierzęta juczne i pociągowe; ciężary ich załadowane - to brzemię dla zmęczonego zwierzęcia.

1. conflatus est Bel contritus est Nabo facta sunt simulacra eorum bestiis et jumentis onera vestra gravi pondere usque ad lassitudinem

2. Runęły bożki, ugięły się wszystkie, nie mogły ocalić niosącego. One same poszły również w niewolę.

2. contabuerunt et contrita sunt simul non potuerunt salvare portantem et anima eorum in captivitatem ibit

3. Posłuchajcie Mnie, domie Jakuba, i wszyscy pozostali z domu Izraela! Nosiłem was od urodzenia, piastowałem od przyjścia na świat.

3. audite me domus Jacob et omne residuum domus Israël qui portamini a meo utero qui gestamini a mea vulva

4. Aż do waszej starości Ja będę ten sam i aż do siwizny Ja was podtrzymam. Ja tak czyniłem i Ja nadal noszę, Ja też podtrzymam was i ocalę.

4. usque ad senectam ego ipse et usque ad canos ego portabo ego feci et ego feram et ego portabo et salvabo

5. Komu Mnie podobnym i równym uczynicie? Z kim Mię zestawicie, jakoby z podobnym?

5. cui adsimilastis me et adæquastis et conparastis me et fecistis similem

6. Wyrzucają złoto z sakiewki i ważą srebro na wadze. Opłacają złotnika, żeby ulał bożka, którego potem czczą, padając nawet na twarz.

6. qui confertis aurum de sacculo et argentum statera ponderatis conducentes aurificem ut faciat deum et procidunt et adorant

7. Podnoszą go na barki, dźwigają, potem go umieszczają na podstawie. I stoi, z miejsca swego się nie ruszy. Wołają do niego, on nie odpowiada, nie wybawi nikogo z ucisku.

7. portant illud in umeris gestantes et ponentes in loco suo et stabit ac de loco suo non movebitur sed et cum clamaverint ad eum non audiet de tribulatione non salvabit eos

8. Pamiętajcie o tym i okryjcie się wstydem! Grzesznicy, nawróćcie się sercem!

8. mementote istud et fundamini redite prævaricatores ad cor

9. Wspomnijcie rzeczy minione od wieków! Tak, Ja jestem Bogiem i nie ma innego, Bogiem, i nikogo nie ma jak Ja.

9. recordamini prioris sæculi quoniam ego sum Deus et non est ultra Deus nec est similis mei

10. Obwieszczam od początku to, co ma przyjść, i naprzód to, co się jeszcze nie stało. Mówię: Mój zamiar się spełni i uczynię wszystko, co zechcę.

10. adnuntians ab exordio novissimum et ab initio quæ necdum facta sunt dicens consilium meum stabit et omnis voluntas mea fiet

11. Przyzywam ze Wschodu drapieżcę, człowieka upatrzonego z dalekiej krainy. Ledwie co wypowiem, już w czyn wprowadzone, ledwie myśl powziąłem, już wykonana.

11. vocans ab oriente avem et de terra longinqua virum voluntatis meæ et locutus sum et adducam illud creavi et faciam illud

12. Słuchajcie Mnie, wy, którzy tracicie odwagę, którym daleko do sprawiedliwości.

12. audite me duro corde qui longe estis a justitia

13. Zbliżyłem moją sprawiedliwość: już jest niedaleko, nie opóźni się moje zbawienie. Złożę w Syjonie zbawienie dla Izraela, mojej ozdoby.

13. prope feci justitiam meam non elongabitur et salus mea non morabitur dabo in Sion salutem et Israheli gloriam meam