I Reis, 11
1. O rei Salomão, além da filha de Faraó, amou apaixonadamente muitas mulheres estrangeiras: Moabitas, Amonitas, Idumeias, Sidónias e Heteias,
1. καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμων ἦν φιλογύναιος καὶ ἦσαν αὐτῷ ἄρχουσαι ἑπτακόσιαι καὶ παλλακαὶ τριακόσιαι καὶ ἔλαβεν γυναῖκας ἀλλοτρίας καὶ τὴν θυγατέρα Φαραω Μωαβίτιδας Αμμανίτιδας Σύρας καὶ Ιδουμαίας Χετταίας καὶ Αμορραίας
2. pertencentes às nações das quais o Senhor tinha dito aos filhos de Israel: Não tomeis (para vós) as suas mulheres, nem eles as vossas, porque elas certissimamente vos perverterão os vossos corações, para seguirdes os seus ídolos. A estas nações se uniu Salomão, por causa dos seus amores.
2. ἐκ τῶν ἐθνῶν ὧν ἀπεῖπεν κύριος τοῖς υἱοῖς Ισραηλ οὐκ εἰσελεύσεσθε εἰς αὐτούς καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς ὑμᾶς μὴ ἐκκλίνωσιν τὰς καρδίας ὑμῶν ὀπίσω εἰδώλων αὐτῶν εἰς αὐτοὺς ἐκολλήθη Σαλωμων τοῦ ἀγαπῆσαι
3. Teve setecentas mulheres, que eram como rainhas, e trezentas mulheres secundárias. E as mulheres perverteram-lhe o coração. (ver nota)
3. []
4. Sendo já velho, o seu coração foi pervertido pelas mulheres, para seguir os deuses alheios; o seu coração não era perfeito diante do Senhor, seu Deus, como fora o coração de Davide, seu pai.
4. καὶ ἐγενήθη ἐν καιρῷ γήρους Σαλωμων καὶ οὐκ ἦν ἡ καρδία αὐτοῦ τελεία μετὰ κυρίου θεοῦ αὐτοῦ καθὼς ἡ καρδία Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐξέκλιναν αἱ γυναῖκες αἱ ἀλλότριαι τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὀπίσω θεῶν αὐτῶν
5. Salomão prestava culto a Astarte, deusa dos Sidónios, e a Moloc, ídolo dos Amonitas.
5. τότε ᾠκοδόμησεν Σαλωμων ὑψηλὸν τῷ Χαμως εἰδώλῳ Μωαβ καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν εἰδώλῳ υἱῶν Αμμων
6. Salomão fez o que não era agradável ao Senhor, não seguiu o Senhor perfeitamente, como o tinha seguido Davide, seu pai.
6. καὶ τῇ Ἀστάρτῃ βδελύγματι Σιδωνίων
7. Naquele tempo Salomão edificou um templo a Camos, ídolo dos Moabitas, no monte que está fronteiro a Jerusalém, e (outro templo) a Moloc, ídolo dos filhos de Amon.
7. καὶ οὕτως ἐποίησεν πάσαις ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ ταῖς ἀλλοτρίαις ἐθυμίων καὶ ἔθυον τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν
8. Fez o mesmo (para agradar) a todas as suas mulheres estrangeiras, que queimavam incenso e sacrificavam aos seus deuses.
8. καὶ ἐποίησεν Σαλωμων τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου οὐκ ἐπορεύθη ὀπίσω κυρίου ὡς Δαυιδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ
9. O Senhor irou-se contra Salomão, por se ter o seu espírito apartado do Senhor, Deus de Israel, que lhe tinha aparecido duas vezes
9. καὶ ὠργίσθη κύριος ἐπὶ Σαλωμων ὅτι ἐξέκλινεν καρδίαν αὐτοῦ ἀπὸ κυρίου θεοῦ Ισραηλ τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ δὶς
10. e lhe tinha proibido expressamente que seguisse deuses estrangeiros. Ele, porém, não observou o que o Senhor lhe mandara.
10. καὶ ἐντειλαμένου αὐτῷ ὑπὲρ τοῦ λόγου τούτου τὸ παράπαν μὴ πορευθῆναι ὀπίσω θεῶν ἑτέρων καὶ φυλάξασθαι ποιῆσαι ἃ ἐνετείλατο αὐτῷ κύριος ὁ θεός
11. Disse, pois, o Senhor a Salomão: Visto que tu te portaste assim, não guardaste o meu pacto nem os mandamentos que te ordenei, eu rasgarei e dividirei o teu reino, e o darei a um dos teus servos.
11. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαλωμων ἀνθ’ ὧν ἐγένετο ταῦτα μετὰ σοῦ καὶ οὐκ ἐφύλαξας τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου ἃ ἐνετειλάμην σοι διαρρήσσων διαρρήξω τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου καὶ δώσω αὐτὴν τῷ δούλῳ σου
12. Contudo não o farei em teus dias por atenção a Davide, teu pai; dividi-lo-ei (quando estiver) entre as mãos do teu filho.
12. πλὴν ἐν ταῖς ἡμέραις σου οὐ ποιήσω αὐτὰ διὰ Δαυιδ τὸν πατέρα σου ἐκ χειρὸς υἱοῦ σου λήμψομαι αὐτήν
13. Não lhe tirarei o reino todo, mas deixarei a teu filho uma tribo, em atenção a meu servo Davide e a Jerusalém, que eu escolhi.
13. πλὴν ὅλην τὴν βασιλείαν οὐ μὴ λάβω σκῆπτρον ἓν δώσω τῷ υἱῷ σου διὰ Δαυιδ τὸν δοῦλόν μου καὶ διὰ Ιερουσαλημ τὴν πόλιν ἣν ἐξελεξάμην
14. Suscitou o Senhor um inimigo a Salomão: Adad, Idumeu, de sangue real, que vivia em Edom.
14. καὶ ἤγειρεν κύριος σαταν τῷ Σαλωμων τὸν Αδερ τὸν Ιδουμαῖον καὶ τὸν Εσρωμ υἱὸν Ελιαδαε τὸν ἐν Ραεμμαθ Αδραζαρ βασιλέα Σουβα κύριον αὐτοῦ καὶ συνηθροίσθησαν ἐπ’ αὐτὸν ἄνδρες καὶ ἦν ἄρχων συστρέμματος καὶ προκατελάβετο τὴν Δαμασεκ καὶ ἦσαν σαταν τῷ Ισραηλ πάσας τὰς ἡμέρας Σαλωμων καὶ Αδερ ὁ Ιδουμαῖος ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας ἐν Ιδουμαίᾳ
15. Quando Davide estava na Idumeia, foi Joab, general do seu exército, sepultar os que tinham sido mortos, e matou na Idumeia todos os varões,
15. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐξολεθρεῦσαι Δαυιδ τὸν Εδωμ ἐν τῷ πορευθῆναι Ιωαβ ἄρχοντα τῆς στρατιᾶς θάπτειν τοὺς τραυματίας ἔκοψαν πᾶν ἀρσενικὸν ἐν τῇ Ιδουμαίᾳ
16. (seis meses se demorou ali Joab, com todo o Israel, até matar todos os varões da Idumeia),
16. ὅτι ἓξ μῆνας ἐνεκάθητο ἐκεῖ Ιωαβ καὶ πᾶς Ισραηλ ἐν τῇ Ιδουμαίᾳ ἕως ὅτου ἐξωλέθρευσεν πᾶν ἀρσενικὸν ἐκ τῆς Ιδουμαίας
17. (nessa altura) este Adad fugiu de lá, e com ele os Idumeus, servos de seu pai, para se retirar ao Egipto. Adad era então de mui tenra idade.
17. καὶ ἀπέδρα Αδερ αὐτὸς καὶ πάντες ἄνδρες Ιδουμαῖοι τῶν παίδων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον καὶ Αδερ παιδάριον μικρόν
18. Saindo de Madian, foram a Faran, levaram consigo homens de Faran e, entrando no Egipto, apresentaram-se a Faraó, rei do Egipto, o qual deu a Adad casa, consignou-lhe alimentos e adjudicou-lhe terras.
18. καὶ ἀνίστανται ἄνδρες ἐκ τῆς πόλεως Μαδιαμ καὶ ἔρχονται εἰς Φαραν καὶ λαμβάνουσιν ἄνδρας μετ’ αὐτῶν καὶ ἔρχονται πρὸς Φαραω βασιλέα Αἰγύπτου καὶ εἰσῆλθεν Αδερ πρὸς Φαραω καὶ ἔδωκεν αὐτῷ οἶκον καὶ ἄρτους διέταξεν αὐτῷ
19. Adad caiu tanto em graça a Faraó que este o casou com a própria irmã da rainha Tafnes, sua mulher.
19. καὶ εὗρεν Αδερ χάριν ἐναντίον Φαραω σφόδρα καὶ ἔδωκεν αὐτῷ γυναῖκα ἀδελφὴν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ ἀδελφὴν Θεκεμινας τὴν μείζω
20. Desta irmã de Tafnes teve Adad um filho chamado Genubat, que Tafnes criou na casa de Faraó. Genubat habitava no palácio de Faraó, com os filhos do rei.
20. καὶ ἔτεκεν αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ Θεκεμινας τῷ Αδερ τὸν Γανηβαθ υἱὸν αὐτῆς καὶ ἐξέθρεψεν αὐτὸν Θεκεμινα ἐν μέσῳ υἱῶν Φαραω καὶ ἦν Γανηβαθ ἐν μέσῳ υἱῶν Φαραω
21. Quando Adad ouviu dizer, no Egipto, que Davide tinha adormecido com seus pais e que Joab, general do seu exército, tinha sido morto, disse a Faraó; Deixa-me ir para a minha terra.
21. καὶ Αδερ ἤκουσεν ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι κεκοίμηται Δαυιδ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ὅτι τέθνηκεν Ιωαβ ὁ ἄρχων τῆς στρατιᾶς καὶ εἶπεν Αδερ πρὸς Φαραω ἐξαπόστειλόν με καὶ ἀποστρέψω εἰς τὴν γῆν μου
22. Faraó disse-lhe: Pois que é que te falta em minha casa, para pensares em voltar para a tua terra? Ele respondeu-lhe: Nada; mas suplico-te que me deixes ir.
22. καὶ εἶπεν Φαραω τῷ Αδερ τίνι σὺ ἐλαττονῇ μετ’ ἐμοῦ καὶ ἰδοὺ σὺ ζητεῖς ἀπελθεῖν εἰς τὴν γῆν σου καὶ εἶπεν αὐτῷ Αδερ ὅτι ἐξαποστέλλων ἐξαποστελεῖς με καὶ ἀνέστρεψεν Αδερ εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ
23. Suscitou-lhe Deus também por inimigo a Razon, filho de Eliada, o qual tinha fugido de Adadezer, rei de Soba, seu senhor.
23. []
24. Juntou gente contra ele, e fez-se capitão de ladrões (ou de guerrilhas), quando Davide derrotou (as tropas do seu senhor). Estes retiraram-se para Damasco, lá habitaram, e constituíram-no rei em Damasco.
24. []
25. Foi inimigo de Israel durante todo o reinado de Salomão. Ao mesmo tempo que Adad, fazia-lhe o mal que podia, pois odiava Israel. Reinou na Síria.
25. αὕτη ἡ κακία ἣν ἐποίησεν Αδερ καὶ ἐβαρυθύμησεν ἐν Ισραηλ καὶ ἐβασίλευσεν ἐν γῇ Εδωμ
26. Também Jeroboão, filho de Nabat, Efrateu, de Sareda, servo de Salomão, cuja mãe era uma mulher viúva, chamada Sarva, se sublevou contra Salomão.
26. καὶ Ιεροβοαμ υἱὸς Ναβατ ὁ Εφραθι ἐκ τῆς Σαριρα υἱὸς γυναικὸς χήρας δοῦλος Σαλωμων
27. O motivo da rebelião contra ele foi que Salomão (à custa de pesados tributos) tinha edificado Melo e terraplanado o profundo vale da cidade de Davide, seu pai.
27. καὶ τοῦτο τὸ πρᾶγμα ὡς ἐπήρατο χεῖρας ἐπὶ βασιλέα Σαλωμων ᾠκοδόμησεν τὴν ἄκραν συνέκλεισεν τὸν φραγμὸν τῆς πόλεως Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
28. Jeroboão era um homem valente e poderoso; Salomão, vendo que era um jovem de boa índole e activo, tinha-o feito intendente dos tributos de toda a casa de José.
28. καὶ ὁ ἄνθρωπος Ιεροβοαμ ἰσχυρὸς δυνάμει καὶ εἶδεν Σαλωμων τὸ παιδάριον ὅτι ἀνὴρ ἔργων ἐστίν καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τὰς ἄρσεις οἴκου Ιωσηφ
29. Ora aconteceu que, um dia, Jeroboão saiu de Jerusalém, e que Aias Silonita, profeta, coberto com uma capa nova, o encontrou no caminho. Estavam sós os dois no campo.
29. καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ Ιεροβοαμ ἐξῆλθεν ἐξ Ιερουσαλημ καὶ εὗρεν αὐτὸν Αχιας ὁ Σηλωνίτης ὁ προφήτης ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἀπέστησεν αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ ὁ Αχιας περιβεβλημένος ἱματίῳ καινῷ καὶ ἀμφότεροι ἐν τῷ πεδίῳ
30. Aias, tomando a sua capa nova, de que vinha coberto, rasgou-a em doze partes
30. καὶ ἐπελάβετο Αχια τοῦ ἱματίου αὐτοῦ τοῦ καινοῦ τοῦ ἐπ’ αὐτῷ καὶ διέρρηξεν αὐτὸ δώδεκα ῥήγματα
31. e disse a Jeroboão: Toma para ti dez retalhos, porque isto é o que diz o Senhor Deus de Israel: Eu rasgarei o reino das mãos de Salomão e dar-te-ei dez tribos.
31. καὶ εἶπεν τῷ Ιεροβοαμ λαβὲ σεαυτῷ δέκα ῥήγματα ὅτι τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ ῥήσσω τὴν βασιλείαν ἐκ χειρὸς Σαλωμων καὶ δώσω σοι δέκα σκῆπτρα
32. A ele, porém, ficará um a tribo, em atenção a meu servo Davide e à cidade de Jerusalém, que eu escolhi dentre todas as tribos de Israel.
32. καὶ δύο σκῆπτρα ἔσονται αὐτῷ διὰ τὸν δοῦλόν μου Δαυιδ καὶ διὰ Ιερουσαλημ τὴν πόλιν ἣν ἐξελεξάμην ἐν αὐτῇ ἐκ πασῶν φυλῶν Ισραηλ
33. Salomão abandonou-me e adorou Astarte, deusa dos Sidónios, Camos, deus de Moab, e Moloc, deus dos filhos de Amon, e não andou pelos meus caminhos, para fazer o que era justo, diante de mim, e para observar os meus preceitos e as minhas leis, como Davide, pai.
33. ἀνθ’ ὧν κατέλιπέν με καὶ ἐποίησεν τῇ Ἀστάρτῃ βδελύγματι Σιδωνίων καὶ τῷ Χαμως καὶ τοῖς εἰδώλοις Μωαβ καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν προσοχθίσματι υἱῶν Αμμων καὶ οὐκ ἐπορεύθη ἐν ταῖς ὁδοῖς μου τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐνώπιον ἐμοῦ ὡς Δαυιδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ
34. Eu não lhe tirarei todo o reino das suas mãos, mas deixá-lo-ei governar todos os dias da sua vida por causa de Davide, meu servo, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus preceitos.
34. καὶ οὐ μὴ λάβω ὅλην τὴν βασιλείαν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ διότι ἀντιτασσόμενος ἀντιτάξομαι αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ διὰ Δαυιδ τὸν δοῦλόν μου ὃν ἐξελεξάμην αὐτόν
35. Tirai porém, o reino das mãos de seu filho, para te dar dez tribos;
35. καὶ λήμψομαι τὴν βασιλείαν ἐκ χειρὸς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δώσω σοι τὰ δέκα σκῆπτρα
36. ao seu filho darei um a tribo, para que fique sempre a meu servo Davide uma lâmpada diante de mim, em Jerusalém, a cidade que eu escolhi, a fim de o meu nome ser nela reverenciado.
36. τῷ δὲ υἱῷ αὐτοῦ δώσω τὰ δύο σκῆπτρα ὅπως ᾖ θέσις τῷ δούλῳ μου Δαυιδ πάσας τὰς ἡμέρας ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν Ιερουσαλημ τῇ πόλει ἣν ἐξελεξάμην ἐμαυτῷ τοῦ θέσθαι ὄνομά μου ἐκεῖ
37. Eu te tomarei, e tu reinarás sobre tudo o que a tua alma deseja. Serás rei em Israel.
37. καὶ σὲ λήμψομαι καὶ βασιλεύσεις ἐν οἷς ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ σὺ ἔσῃ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν Ισραηλ
38. Se tu ouvires tudo o que eu te ordenar, se andares pelos meus caminhos, se fizeres o que é recto diante de mim, guardando as minhas leis e os meus preceitos, como fez Davide, meu servo, eu serei contigo e te edificarei uma casa, que seja estável, como a que edifiquei a meu servo Davide, e te entregarei Israel.
38. καὶ ἔσται ἐὰν φυλάξῃς πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι καὶ πορευθῇς ἐν ταῖς ὁδοῖς μου καὶ ποιήσῃς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου καθὼς ἐποίησεν Δαυιδ ὁ δοῦλός μου καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ καὶ οἰκοδομήσω σοι οἶκον πιστόν καθὼς ᾠκοδόμησα τῷ Δαυιδ
39. Afligirei neste ponto a descendência de Davide, mas não para sempre.
39. []
40. Quis Salomão matar Jeroboão, mas ele retirou-se e fugiu para o Egipto, para junto de Sesac, rei do Egipto, onde ficou até à morte de Salomão.
40. καὶ ἐζήτησεν Σαλωμων θανατῶσαι τὸν Ιεροβοαμ καὶ ἀνέστη καὶ ἀπέδρα εἰς Αἴγυπτον πρὸς Σουσακιμ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἦν ἐν Αἰγύπτῳ ἕως οὗ ἀπέθανεν Σαλωμων
41. O resto dos feitos de Salomão, tudo que ele fez, a sua sabedoria, tudo está escrito no livro dos Actos de Salomão.
41. καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ῥημάτων Σαλωμων καὶ πάντα ὅσα ἐποίησεν καὶ πᾶσαν τὴν φρόνησιν αὐτοῦ οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γέγραπται ἐν βιβλίῳ ῥημάτων Σαλωμων
42. O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foi de quarenta anos.
42. καὶ αἱ ἡμέραι ἃς ἐβασίλευσεν Σαλωμων ἐν Ιερουσαλημ τεσσαράκοντα ἔτη
43. Salomão adormeceu com seus pais e foi enterrado na cidade de seu pai Davide. Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
43. καὶ ἐκοιμήθη Σαλωμων μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐγενήθη ὡς ἤκουσεν Ιεροβοαμ υἱὸς Ναβατ καὶ αὐτοῦ ἔτι ὄντος ἐν Αἰγύπτῳ ὡς ἔφυγεν ἐκ προσώπου Σαλωμων καὶ ἐκάθητο ἐν Αἰγύπτῳ κατευθύνει καὶ ἔρχεται εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν Σαριρα τὴν ἐν ὄρει Εφραιμ καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμων ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐβασίλευσεν Ροβοαμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ