Eclesiástico, 9

1. Não tenhas ciúme da mulher que repousa no teu seio, para que ela não empregue contra ti a malícia que lhe houveres ensinado.

1. Nie podejrzewaj swej żony, byś nie nauczył jej złego postępowania przeciw sobie.

2. Não entregues tua alma ao domínio de tua mulher, para que ela não usurpe tua autoridade e fiques humilhado.

2. Nie zaprzedawaj kobiecie swej duszy, by się nie wyniosła nad twoją władzę.

3. Não lances os olhos para uma mulher leviana, para que não caias em suas ciladas.

3. Nie wychodź na spotkanie kobiety rozpustnej, byś nie wpadł w jej sidła.

4. Não frequentes assiduamente uma dançarina, e não lhe dês atenção, para que não pereças por causa de seus encantos.*

4. Nie wchodź w zażyłość ze śpiewaczką, by jej zamiary cię nie usidliły.

5. Não detenhas o olhar sobre uma jovem, para que a sua beleza não venha a causar tua ruína.

5. Nie wpatruj się w dziewicę, abyś przypadkiem nie wpadł w sidła kar z jej powodu.

6. Nunca te entregues às prostitutas, para que não te percas com os teus haveres.

6. Nie oddawaj się nierządnicom, abyś nie stracił swego dziedzictwa.

7. Não lances os olhos daqui e dali pelas ruas da cidade, não vagueies pelos caminhos.

7. Nie rozglądaj się po ulicach miasta ani nie wałęsaj się po jego pustych zaułkach.

8. Desvia os olhos da mulher elegante, não fites com insistência uma beleza desconhecida.

8. Odwróć oko od pięknej kobiety, a nie przyglądaj się obcej piękności: przez piękność kobiety wielu zeszło na złe drogi, przez nią bowiem miłość namiętna rozpala się jak ogień.

9. Muitos pereceram por causa da beleza feminina, e por causa dela inflama-se o fogo do desejo.

9. Z kobietą zamężną nigdy razem nie siadaj ani nie ucztuj z nią przy winie, aby przypadkiem twa dusza nie skłoniła się ku niej, byś przez swą namiętność nie potknął się aż do zagłady.

10. Toda mulher que se entrega à devassidão é como o esterco que se pisa na estrada.

10. Nie porzucaj starego przyjaciela; nowego nie można postawić wyżej niego. Wino nowe, przyjaciel nowy - jeśli się zestarzeje - z przyjemnością wypijesz.

11. Muitos, por haver admirado uma beleza desconhecida, foram condenados, pois a conversa dela queima como fogo.

11. Nie zazdrość chwały grzesznikowi, nie wiesz bowiem, jaka będzie jego zguba.

12. Nunca te sentes ao lado de uma estrangeira, não te ponhas à mesa com ela;

12. Nie miej upodobania w tym, co się podoba bezbożnym, pamiętaj, że nie będą usprawiedliwieni - aż do Otchłani.

13. não a provoques a beber vinho, para não acontecer que teu coração por ela se apaixone, e que pelo preço de teu sangue caias na perdição.*

13. Daleko bądź od człowieka, co ma władzę zabijania, a nie doznasz obawy śmierci, a jeśli się doń zbliżysz, nie popełniaj zdrożności, by nie odebrał ci życia. Pamiętaj, że chodzisz wśród sideł i na krawędzi murów miasta się przechadzasz.

14. Não abandones um velho amigo, pois o novo não o valerá.

14. Według możności staraj się zyskiwać życzliwość bliźnich, a naradzaj się z mądrymi!

15. Vinho novo, amigo novo; é quando envelhece que o beberás com gosto.

15. Wiedź rozmowę z rozumnymi, a każda przemowa twoja niech będzie o Prawie Najwyższego.

16. Não invejes a glória nem as riquezas do pecador, pois não sabes qual será a sua ruína.

16. Mężowie sprawiedliwi niech będą twoimi współbiesiadnikami, a w bojaźni Pańskiej niech będzie twoja radość!

17. Não sintas prazer com a violência dos injustos; sabe que o ímpio desagrada a Deus até na habitação dos mortos.

17. Ręka rzemieślników czyni dzieło godne pochwały, a rządca ludu okaże mądrość przez swoją mowę.

18. Afasta-te do homem que tem o poder de matar, e assim não saberás o que é temer a morte.

18. Będą się bali w mieście człowieka, co umie władać językiem, a porywczy w mowie ściągnie na siebie nienawiść.

19. Mas, se dele se aproximares, cuida em não cometer nenhuma falta, para não acontecer que ele tire a tua vida.

19.

20. Sabe que a morte está próxima, porque andas em meio de armadilhas, e no meio das armas de inimigos encolerizados.*

20.

21. Tanto quanto possível, desconfia de quem de ti se aproxima, e aconselha-te com os sábios e os prudentes.

21.

22. Que os teus convivas sejam virtuosos. Põe tua glória no temor de Deus.

22.

23. Que o pensamento de Deus ocupe o teu espírito, e os preceitos do Altíssimo sejam a tua conversa.*

23.

24. É pela obra de suas mãos que o artista conquista a estima; e um príncipe do povo, pela sabedoria de seus discursos; e os anciãos, pela prudência de suas palavras.

24.

25. Um grande falador é coisa terrível na cidade; o homem de conversas imprudentes torna-se odioso.

25.