Eclesiástico, 41

1. Ó morte, como tua lembrança é amarga para o homem que vive em paz no meio de seus bens,

1. O, śmierci, jakże przykra jest pamięć o tobie dla człowieka żyjącego spokojnie wśród swoich bogactw; dla męża, który jest beztroski i ma we wszystkim powodzenie i który może jeszcze smakować przyjemności.

2. para o homem tranquilo e afortunado em tudo, e que ainda se encontra em condição de saborear o alimento!

2. O, śmierci, dobry jest twój wyrok dla człowieka biednego i pozbawionego siły, dla starca zgrzybiałego, nękanego troskami o wszystko, zbuntowanego, i tego, co stracił cierpliwość.

3. Ó morte, tua sentença é suave para o indigente, cujas forças se esgotam,

3. Nie bój się wyroku śmierci, pamiętaj o tych, co przed tobą byli i będą po tobie.

4. para quem está no declínio da idade, carregado de cuidados, para quem não tem mais confiança e perde a paciência.

4. Taki jest wyrok wydany przez Pana na wszelkie ciało: i po co odrzucać to, co się podoba Najwyższemu? Dziesięć, sto czy tysiąc lat żyć będziesz, w Szeolu nie czyni się wyrzutów z powodu [długości] życia.

5. Não temas a sentença da morte; lembra-te dos que te precederam, e de todos os que virão depois de ti: é a sentença pronunciada pelo Senhor sobre todo ser vivo.

5. Potomstwo grzeszników jest potomstwem obmierzłym, i to, co żyje razem w domach bezbożników.

6. Que te sobrevirá por vontade do Altíssimo? Dez anos, cem anos, mil anos...*

6. Dziedzictwo dzieci grzeszników pójdzie na zatracenie, a hańba stale idzie razem z ich nasieniem.

7. Na habitação dos mortos não se tomam em consideração os anos de vida.

7. Dzieci czynić będą zarzuty bezbożnemu ojcu, że przez niego są w pogardzie.

8. Os filhos dos pecadores tornam-se objeto de abominação, assim como os que frequentam as casas dos ímpios.

8. Biada wam, ludzie bezbożni, że porzuciliście prawo Boga Najwyższego.

9. A herança dos filhos dos pecadores perecerá. O opróbrio prende-se à sua posteridade.

9. Jeżeli zostaliście zrodzeni, narodziliście się na przekleństwo, a jeżeli pomrzecie, przekleństwo jako swój dział weźmiecie.

10. Os filhos de um homem ímpio queixam-se de seu pai porque é por sua culpa que estão envergonhados.

10. Jak wszystko, co jest z ziemi, powróci do ziemi, tak bezbożni z przekleństwa - do zguby.

11. Desgraçados de vós, homens ímpios, que abandonastes a Lei do Senhor, o Altíssimo!

11. Żałoba u ludzi dotyczy ich zwłok, imię zaś grzeszników, jako niedobre, będzie wymazane.

12. Se nasceis, é na maldição, e quando morrerdes, tereis a maldição como herança.

12. Zatroszcz się o imię, albowiem ono ci zostanie, gdyż więcej znaczy niż tysiąc wielkich skarbów złota.

13. Tudo o que vem da terra voltará à terra. Assim os ímpios passam da maldição à ruína.

13. Dostatnie życie jest liczbą dni ograniczone, a dobre imię trwa na wieki.

14. Os homens se entristecem com a perda de seu corpo; porém, até o nome dos ímpios será aniquilado.

14. Dzieci, zachowujcie w pokoju moją naukę! Mądrość zakryta i skarb niewidzialny - jakiż pożytek z obojga?

15. Cuida em procurar para ti uma boa reputação, pois esse bem te será mais estável que mil tesouros grandes e preciosos.

15. Lepszy jest człowiek ukrywający swoją głupotę, niż człowiek ukrywający swą mądrość.

16. A vida honesta só tem um número de dias; a boa fama, porém, permanece para sempre.

16. Dlatego wstydźcie się tego, co powiem, bo nie jest dobrze każdy wstyd zachowywać i nie wszystko przez wszystkich będzie wiernie ocenione.

17. Meus filhos, guardai em paz meu ensinamento: pois uma sabedoria oculta e um tesouro invisível, para que servem essas duas coisas?

17. Wstydźcie się przed ojcem i matką - nierządu, przed księciem i władcą - kłamstwa,

18. Mais vale um homem que dissimula a sua ignorância que um homem que oculta a sua sabedoria.

18. przed sędzią i urzędnikiem - przestępstwa, przed zgromadzeniem i ludem - bezprawia,

19. Tende, pois, vergonha do que vou dizer,

19. przed towarzyszem i przyjacielem - nieprawości, przed miejscem, gdzie mieszkasz - kradzieży;

20. porque não é bom ter vergonha de tudo, e nem todas as coisas agradam, na verdade, a todos.*

20. zapomnienia prawdy Boga i Przymierza - opierania się łokciem na chlebie,

21. Envergonhai-vos da fornicação, diante de vosso pai e de vossa mãe; e da mentira, diante do que governa e do poderoso;

21. obelżywego postępowania, gdy coś bierzesz czy dajesz, milczenia przed tymi, którzy cię pozdrawiają,

22. de um delito, diante do príncipe e do juiz; da iniquidade, diante da assembleia e do povo;

22. patrzenia na nierządnicę, odwracania oblicza od krewnego,

23. da injustiça, diante de teu companheiro e de teu amigo;

23. zabrania dziedzictwa i podarunku i przyglądania się kobiecie zamężnej,

24. de cometeres um roubo no lugar onde moras, por causa da verdade de Deus e de sua aliança. Envergonha-te de pôr os cotovelos sobre a mesa, de usar de fraude no dar e no receber,

24. poufałości z jego służącą - i nie zbliżaj się do jej łoża!

25. de não responder àqueles que te saúdam, de lançar os olhos para uma prostituta,

25. słów obelżywych na przyjaciela, - a gdy coś dasz, nie czyń wyrzutów!

26. de desviar os olhos de teu próximo, de tirar o que a ele pertence, sem devolver-lhe.

26. powtarzania mowy usłyszanej i wyjawiania tajemnic:

27. Não olhes para a mulher de outrem; não tenhas intimidades com tua criada, e não te ponhas junto do seu leito.

27. a będziesz prawdziwie wstydliwy i znajdziesz łaskę u wszystkich ludzi.

28. Envergonha-te diante de teus amigos de dizer palavras ofensivas; não censures o que deste.

28.