Księga Tobiasza, 8

1. A kiedy skończyli jeść i pić, zapragnęli udać się na nocny spoczynek. Odprowadzono młodzieńca i przyprowadzono go do sypialni.

1. postquam vero cenaverunt introduxerunt juvenem ad eam

2. Wtedy przypomniał sobie Tobiasz słowa Rafała, wyjął wątrobę i serce ryby z torby, w której je przechowywał, i położył na rozżarzonych węglach do kadzenia.

2. recordatus itaque Tobias sermonem angeli protulit de cassidile suo partem jecoris posuitque eam super carbones vivos

3. Zapach ryby powstrzymał demona i uciekł aż on aż do Górnego Egiptu. A Rafał poszedł za nim, związał go tam w oka mgnieniu i unieszkodliwił go.

3. tunc Rafaël angelus adprehendit dæmonium et religavit eum in deserto superioris Ægypti

4. Rodzice wyszli i zamknęli drzwi od sypialni. Tobiasz podniósł się z łóżka i powiedział do niej: Wstań, siostro, módlmy się i błagajmy Pana naszego, aby okazał nam miłosierdzie i ocalił nas.

4. tunc hortatus est virginem Tobias dixitque ei Sarra exsurge deprecemus Deum hodie et cras et secundum cras quia istis tribus noctibus Deo jungimur tertia autem transacta nocte in nostro erimus coniugio

5. Wstała i ona i zaczęli się modlić i błagać, aby dostąpić ocalenia. I zaczęli tak mówić: Bądź uwielbiony, Boże ojców naszych, i niech będzie uwielbione imię Twoje na wieki przez wszystkie pokolenia! Niech Cię uwielbiają niebiosa i wszystkie Twoje stworzenia po wszystkie wieki.

5. filii quippe sanctorum sumus et non possumus ita coniungi sicut et gentes quæ ignorant Deum

6. Tyś stworzył Adama, i stworzyłeś dla niego pomocną ostoję - Ewę, jego żonę, i z obojga powstał rodzaj ludzki. I Ty rzekłeś: Nie jest dobrze być człowiekowi samemu, uczyńmy mu pomocnicę podobną do niego.

6. surgentes autem pariter instanter orabant ambo ut sanitas daretur eis

7. A teraz nie dla rozpusty biorę tę siostrę moją za żonę, ale dla związku prawego. Okaż mnie i jej miłosierdzie i pozwól razem dożyć starości!

7. dixitque Tobias Domine Deus patrum nostrorum benedicant te cæli et terra et mare fontes et flumina et omnis creatura tua quæ in eis sunt

8. I powiedzieli kolejno: Amen, amen!

8. tu fecisti Adam de limo terræ dedistique ei adiutorium Evam

9. A potem spali całą noc.

9. et nunc Domine tu scis quia non luxuriæ causa accipio sororem meam sed sola posteritatis dilectione in qua benedicatur nomen tuum in sæcula sæculorum

10. A Raguel wstał, zawołał swoje sługi do siebie, a oni poszli, aby wykopać grób. Powiedział przy tym: Żeby tylko on nie umarł, bo staniemy się wtedy pośmiewiskiem i wzgardą.

10. dixit itaque Sarra miserere nobis Domine miserere nobis et consenescamus ambo pariter sani

11. A gdy mieli już grób wykopany, Raguel poszedł do domu i zawołał swoją żonę,

11. et factum est circa pullorum cantum accersiri jussit Raguhel servos suos et abierunt pariter ut foderent sepulchrum

12. i rzekł: Poślij jedną ze służących, aby poszła zobaczyć, czy on żyje. A jeśli umarł, to go pogrzebiemy, aby nikt się nie dowiedział.

12. dicebat enim ne simili modo evenerit ei quod et ceteris illis septem qui sunt ingressi ad eam

13. I wysłali służącą, zapalili lampę i otworzyli drzwi. Potem ona weszła i zobaczyła ich, jak leżeli i spali spokojnie razem.

13. cumque parassent fossam reversus ad uxorem suam Raguhel dixit

14. A wychodząc służąca powiadomiła rodziców, że on żyje i że nic złego im się nie dzieje.

14. mitte unam ex ancillis tuis et videat si mortuus est ut sepeliam illum antequam inlucescat

15. Wtedy dziękowali Bogu niebios i mówili: Bądź uwielbiony, Boże, wszelkim czystym uwielbieniem! Niech Cię wielbią po wszystkie wieki.

15. at illa mittens unam ex ancillis suis ingressa cubiculum repperitque eos incolomes secum pariter dormientes

16. Bądź uwielbiony, ponieważ mnie ucieszyłeś i nie stało się, jak przypuszczałem. Postąpiłeś z nami według wielkiego Twego miłosierdzia.

16. reversa nuntiavit bonum nuntium et benedixerunt Deum Raguhel videlicet et Anna uxor ejus

17. Bądź uwielbiony, ponieważ się zmiłowałeś nad dwoma jedynakami, okaż im, Panie, miłosierdzie i ocal ich! Pozwól im dokończyć życia w szczęściu i w łasce!

17. et dixerunt benedicimus te Domine Deus Israël quia non contigit nobis quemadmodum putabamus

18. Potem powiedział swoim sługom, aby grób zasypali, zanim nastanie poranek.

18. fecisti enim nobiscum misericordiam tuam et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos

19. A żonie swojej polecił, aby wypiekła wiele chleba. On sam poszedł do trzody, wziął dwa woły i cztery barany i polecił, aby je zabito. I zaczęto je przyrządzać.

19. misertus es autem duobus unicis fac eos Domine in plenius benedicere te et sacrificium tibi laudis tuæ et suæ sanitatis offerre ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra

20. Potem zawołał Tobiasza i rzekł do niego: Nie ruszysz się stąd przed upływem czternastu dni, lecz pozostaniesz tu i będziesz jadł i pił u mnie, i rozradujesz pogrążoną w smutku duszę mojej córki.

20. statimque præcepit servis suis Raguhel ut replerent fossam quam fecerant priusquam lucesceret

21. Potem weź z całego mojego majątku połowę i wracaj w zdrowiu do ojca swego! A kiedy ja umrę i moja żona, wasza będzie i druga połowa. Ufaj, synu, ja jestem twoim ojcem i Edna jest twoją matką, i do ciebie należymy, i do twojej siostry od teraz i na zawsze. Ufaj, dziecko!

21. uxori autem suæ dixit ut instrueret convivium et præpararet omnia quæ in cibos erant iter agentibus necessaria

22.

22. duas quoque vaccas pingues et quattuor arietes occidi fecit et parari epulas omnibus vicinis suis et cunctis amicis

23.

23. et adiuravit Raguhel Tobiam ut duas ebdomadas moraretur apud eum

24.

24. de omnibus autem quæ possidebat Raguhel dimidiam partem dedit Tobiæ et fecit hanc scripturam ut pars dimidia quæ supererat post obitum eorum Tobis dominio deveniret