Księga Tobiasza, 11

1. A kiedy zbliżyli się do Kaserin naprzeciw Niniwy, powiedział Rafał: Ty wiesz, w jakim stanie zostawiliśmy twego ojca.

1. cumque reverterentur pervenerunt ad Charram quæ est in medio itinere contra Nineven undecimo die

2. Wyprzedźmy twoją żonę,

2. dixit angelus Tobias frater scis quemadmodum reliquisti patrem tuum

3. aby dom przyprowadzić do porządku, zanim oni nadejdą.

3. si placet itaque tibi præcedamus et lento gradu insequentur iter nostrum familiæ simul cum coniuge tua et cum animalibus

4. I wyruszyli obaj wspólnie. A Rafał rzekł do niego: Weź żółć w ręce! A pies biegł z tyłu za nim i za Tobiaszem.

4. cumque hoc placuisset ut irent dixit Rafaël ad Tobiam tolle tecum ex felle piscis erit enim necessarium tulit itaque Tobias ex felle illo et abierunt

5. Tymczasem Anna siedziała i wypatrywała drogę swego syna.

5. Anna vero sedebat secus viam in supercilio montis unde respicere poterat de longinquo

6. I spostrzegła go powracającego, i zawołała do ojca jego: Oto zbliżają się syn twój i człowiek, który poszedł razem z nim.

6. et dum ex eodem loco specularetur adventum ejus vidit a longe et ilico agnovit venientem filium suum et currens nuntiavit viro suo dicens ecce venit filius tuus

7. A Rafał rzekł do Tobiasza, zanim ten zbliżył się do ojca: Wiem, że otworzą mu się oczy.

7. dixitque Rafaël ad Tobiam adubi introjeris domum tuam statim adora Dominum Deum tuum et gratias agens ei accede ad patrem tuum et osculare eum

8. Potrzyj żółcią ryby jego oczy, a lekarstwo wygryzie i ściągnie bielmo z jego oczu, a ojciec twój przejrzy i zobaczy światło.

8. statimque lini super oculos ejus ex felle isto piscis quod portas tecum scias enim quoniam mox aperientur oculi ejus et videbit pater tuus lumen cæli et in aspectu tuo gaudebit

9. Anna tymczasem wybiegła, rzuciła się synowi na szyję i zawołała do niego: Ujrzałam cię, dziecko, teraz już mogę umrzeć, i rozpłakała się.

9. tunc præcucurrit canis qui simul fuerat in via et quasi nuntius adveniens blandimento suæ caudæ gaudebat

10. Także Tobiasz starszy podniósł się i utykając na nogi wyszedł do wrót podwórza.

10. unde contigit ut exsurgens cæcus pater cœpit offendens pedibus currere et data manu puero occurrit in obviam filio suo

11. I przystąpił do niego Tobiasz z żółcią z ryby w ręku, i dmuchnął na jego oczy, dotknął się i rzekł: Ufaj, ojcze!, i przyłożył mu lekarstwo, i odczekał chwilę.

11. et suscipiens osculatus est eum cum uxore sua et cœperunt flere præ gaudio

12. Potem zerwał obiema rękami bielmo z kątów jego oczu.

12. cumque adorassent Dominum et gratias egissent consederunt

13. A Tobiasz starszy rzucił mu się na szyję, zaczął płakać i zawołał: Ujrzałem cię, dziecko, światło oczu moich.

13. tunc sumens Tobias de felle piscis linivit oculos patri suo

14. I rzekł: Niech będzie błogosławiony Bóg! Niech będzie błogosławione wielkie imię Jego! Niech będą błogosławieni wszyscy Jego święci aniołowie! Niech będzie obecne z nami wielkie imię Jego! I niech będą błogosławieni wszyscy aniołowie Jego po wszystkie wieki! Ponieważ doświadczył mnie, a oto teraz widzę Tobiasza, syna mego.

14. et sustinens quasi dimidiam fere horam cœpit albugo ex oculis ejus quasi membrana ovi egredi

15. I wszedł Tobiasz do domu, ciesząc się i wielbiąc Boga na cały głos. Potem opowiedział Tobiasz ojcu, że podróż swoją odbył szczęśliwie i że przyniósł pieniądze, oraz jak wziął za żonę Sarę, córkę Raguela. A oto i ona przybliża się i jest już blisko bramy Niniwy.

15. quem adprehendens Tobias traxit ab oculis ejus statimque visum recepit

16. I Tobiasz starszy, ciesząc się i wielbiąc Boga, wyszedł na spotkanie swej synowej do bramy Niniwy. A mieszkańcy Niniwy ożywili się bardzo, gdy go ujrzeli, jak porusza się i kroczy, ile sił, nie prowadzony za rękę przez nikogo. A Tobiasz rozgłaszał przed nimi, że Bóg zmiłował się nad nim i otworzył mu oczy.

16. et glorificabant Deum ipse videlicet et uxor ejus et omnes qui sciebant eum

17. Potem Tobiasz podszedł do Sary, żony syna swego Tobiasza, pobłogosławił ją i tak do niej przemówił: Witaj, w zdrowiu przybywająca córko, niech będzie błogosławiony twój Bóg, który przyprowadził cię do nas. Niech będzie błogosławiony twój ojciec i niech będzie błogosławiony Tobiasz, mój syn, i ty bądź błogosławiona, córko! Wejdź do domu swego w zdrowiu z błogosławieństwem i radością! Wejdź, córko!

17. dicebatque Tobias benedico te Domine Deus Israël quoniam tu castigasti me et tu sanasti me et ecce video Tobiam filium meum

18. A tego dnia nastała wielka radość między wszystkimi Żydami, mieszkającymi w Niniwie.

18. ingressa est etiam post septem dies Sarra uxor filii ejus et omnes familiæ et pecora sana et cameli et pecunia multa uxoris sed et alia pecunia quam receperat a Gabelo

19. I zjawili się jego krewni: Achikar i Nabad, dzieląc radość razem z Tobiaszem.

19. et narravit parentibus suis omnia beneficia Dei quæ fecisset circa eum per hominem qui eum duxerat

20.

20. veneruntque Achior et Nabath consobrini Tobiæ gaudentes ad Tobin congratulantes ei de omnibus bonis quæ circa illum ostenderat Deus

21.

21. et per septem dies epulantes omnes gaudio magno gavisi sunt