Księga Hioba, 17

1. Zgnębiony duch - minęły dni, tylko grób mi pozostaje.

1. spiritus meus adtenuabitur dies mei breviabuntur et solum mihi superest sepulchrum

2. Czyż nie naśmiewcy są ze mną? Od szyderstw mam noce bezsenne.

2. non peccavi et in amaritudinibus moratur oculus meus

3. Ty sam racz zastaw przechować, bo któż chce za mnie poręczyć?

3. libera me et pone juxta te et cujusvis manus pugnet contra me

4. Zamknąłeś ich umysł przed rozsądkiem, nie dopuścisz do ich triumfu.

4. cor eorum longe fecisti a disciplina et propterea non exaltabuntur

5. Zwołano bliskich do podziału, a mdleją oczy własnych dzieci.

5. prædam pollicetur sociis et oculi filiorum ejus deficient

6. Wydano mnie ludziom na pośmiewisko, jestem w ich oczach wyrzutkiem.

6. posuit me quasi in proverbium vulgi et exemplum sum coram eis

7. Moje oko przyćmione od bólu, członki me wyschły jak cień.

7. caligavit ab indignatione oculus meus et membra mea quasi in nihili redacta sunt

8. Sprawiedliwi są tym przerażeni, uczciwi na złych się gniewają;

8. stupebunt justi super hoc et innocens contra hypocritam suscitabitur

9. bogobojni pewniejsi swej drogi, kto ręce ma czyste, mocniejszy.

9. et tenebit justus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem

10. Wy wszyscy, nawróćcie się, przyjdźcie! Mędrca wśród was nie znajduję.

10. igitur vos omnes convertimini et venite et non inveniam in vobis ullum sapientem

11. Minęło już życie, z nim plany i dążenia mojego serca.

11. dies mei transierunt cogitationes meæ dissipatæ sunt torquentes cor meum

12. Noc chcą zamienić na dzień: światło jest bliżej niż ciemność.

12. noctem verterunt in diem et rursum post tenebras spero lucem

13. Mam ufać? Szeol mym domem, w ciemności rozścielę swe łoże,

13. si sustinuero infernus domus mea est in tenebris stravi lectulum meum

14. grobowi powiem: Mój ojcze! Matko ma, siostro! - robactwu.

14. putredini dixi pater meus es mater mea et soror mea vermibus

15. Właściwie, po cóż nadzieja, kto przedmiot ufności zobaczy?

15. ubi est ergo nunc præstolatio mea et patientiam meam quis considerat

16. Czy zejdzie do królestwa Szeolu? Czy razem do ziemi pójdziemy?

16. in profundissimum infernum descendent omnia mea putasne saltim ibi erit requies mihi