Jó, 21

1. Jó tomou então a palavra nestes termos:

1. Hiob na to odpowiedział, i rzekł:

2. “Ouvi atentamente minhas palavras. Que eu tenha pelo menos esse consolo de vossa parte.

2. Słuchajcie, słuchajcie mej mowy, może mnie tym pocieszycie.

3. Permiti que eu fale; quando tiver falado, zombai à vontade.

3. Dopuśćcie i mnie też do słowa, potem pozwalam wam szydzić.

4. É de um ser humano que me queixo? E como não hei de perder a paciência?

4. A czyż ja do ludzi mam żal? Czy niesłusznie duch mój jest wzburzony?

5. Olhai para mim e ficareis estupefatos e poreis a mão sobre a boca.

5. Spójrzcie na mnie, zdziwieni, i ręką przymknijcie swe usta!

6. Quando penso nisso, fico estarrecido e todo o meu corpo treme.

6. Jest myśl, co mnie tak przeraża, że drżę na całym ciele:

7. Por que os ímpios sobrevivem e, ao envelhecer, crescem em poderio?

7. Czemuż to żyją grzesznicy? Wiekowi są i potężni.

8. Sua posteridade prospera diante deles, e seus descendentes sob seus olhos.

8. Trwałe jest u nich potomstwo i dano oglądać im wnuki.

9. Suas casas estão em paz, livres de perigo, e a vara de Deus não os atinge.

9. Ich domy są bezpieczne, bez strachu, gdyż nie sięga ich Boża rózga.

10. Seu touro é cada vez mais fecundo, sua vaca dá cria sem nunca abortar.

10. Ich buhaj jest zawsze płodny, krowa im rodzi, nie roni.

11. Deixam os filhos correr como carneiros, e os seus pequenos saltam e brincam alegremente.

11. Swych chłopców puszczają jak owce: niech dzieci biegają radośnie,

12. Cantam ao som do pandeiro e da cítara, divertem-se ao som da flauta.

12. chwytają za miecz i harfę i tańczą do wtóru piszczałki.

13. Passam seus dias na alegria e descem tranquilamente à região dos mortos.

13. Pędzą swe dni w dobrobycie, w spokoju zstępują do Szeolu.

14. Ora, dizem a Deus: ‘Afasta-te de nós! Não queremos conhecer os teus caminhos!

14. Oddal się - mówili do Boga - nie chcemy znać Twoich dróg.

15. Quem é o Todo-poderoso, para que o sirvamos? Que vantagem tiramos em lhe fazer orações?’.

15. Po cóż służyć Wszechmogącemu? Co da nam modlitwa do Niego?

16. A felicidade não está em suas mãos? Contudo, longe de mim esteja o modo de pensar dos ímpios!

16. Czyż w ich rękach nie ma szczęścia, choć ich myśli od Niego daleko?

17. Quantas vezes vemos apagar-se a lâmpada dos ímpios e a ruína desabar sobre eles?

17. Czy często gaśnie lampa niewiernych, czy na nich klęska spada? Gniew Boży rujnuje nieprawych?

18. Serão eles como a palha ao vento, como a cinza tragada pelo turbilhão?

18. Czyż są podobni do słomy na wietrze lub do plew pędzonych przez wicher?

19. ‘Deus reserva para os filhos o castigo do pai?’ Que ele mesmo o puna, para que o sinta!

19. Bóg chowa cierpienia dla synów. Trzeba je zadać samemu, niech pozna,

20. Que veja com os próprios olhos a sua ruína e ele mesmo beba da cólera do Todo-poderoso!

20. niech ujrzy oczami swą klęskę, niech gniew Wszechmocnego wypije!

21. Pois o que lhe importa a sua casa depois dele, se o número de seus meses já está contado?

21. Czy mu po śmierci zależy na domu, gdy liczba miesięcy skończona?

22. É a Deus que se irá ensinar a sabedoria, a ele, que julga os seres superiores?

22. Czy Boga chcesz uczyć mądrości, Tego, co sądzi mocarzy?

23. Um morre em pleno vigor, feliz e tranquilo,

23. Jeden umiera szczęśliwy, ze wszech miar bezpieczny, beztroski.

24. os flancos cobertos de gordura e a medula dos ossos cheia de seiva.

24. Naczynia ma pełne mleka, szpik jego kości jest świeży.

25. Outro, porém, morre com a amargura na alma, sem ter gozado a felicidade.

25. Drugi zaś kończy w boleści i szczęścia nigdy nie zaznał.

26. Juntos se deitam na terra e os vermes recobrem a ambos.

26. A w ziemi leżą razem, obydwu pokrywa robactwo.

27. Por certo conheço vossos pensamentos, os julgamentos iníquos que fazeis de mim!

27. Wasze myśli są mi już znane i plany, jak chcecie mnie dręczyć.

28. Dizeis: ‘Onde está a casa do tirano, onde está a tenda em que habitavam os ímpios?’.

28. Mówicie: A gdzie dom bogacza lub namiot mieszkalny złoczyńców?

29. Não interrogastes os viajantes? Contestaríeis seus testemunhos?

29. Czy nie pytacie podróżnych? Co mówią - nie wiecie dokładnie?

30. No dia da infelicidade o ímpio é poupado, no dia da cólera ele escapa.

30. Grzesznik ocalał w dni grozy i w czasie, gdy nadciąga kara.

31. Quem reprova diante dele o seu proceder e lhe pede contas de seus atos?

31. Więc kto mu wypomni złe życie i któż zapłaci za czyny?

32. Levam-no ao sepulcro, ficarão de vigília em sua câmara funerária.

32. Takiego grzebią uroczyście i straże stawiają przy grobie.

33. Os torrões do vale são-lhe leves; todos os homens irão em sua companhia e foram inumeráveis seus predecessores.

33. Toteż przyjemne są mu grudy ziemi, bo tłum ludzi jest za nim, jak i przed nim bez liku.

34. Que significam, pois, essas vãs consolações? Todas as vossas respostas são apenas perfídia”.

34. Więc czemu mnie próżno cieszycie, gdy prawdzie odpowiedź zaprzecza?