1. Circa un mese dopo, Nacas l'Ammonita si mosse e pose il campo contro Iabes di Gàlaad. Tutti i cittadini di Iabes di Gàlaad dissero allora a Nacas: "Vieni a patti con noi e ti saremo sudditi".
2. Rispose loro Nacas l'Ammonita: "A queste condizioni mi alleerò con voi: possa io cavare a tutti voi l'occhio destro e porre tale gesto a sfregio di tutto Israele".
3. Di nuovo chiesero gli anziani di Iabes: "Lasciaci sette giorni per inviare messaggeri in tutto il territorio d'Israele. Se nessuno verrà a salvarci, usciremo incontro a te".
4. I messaggeri arrivarono a Gàbaa di Saul e riferirono quelle parole davanti al popolo e tutto il popolo levò la voce e pianse.
5. Or ecco Saul veniva dalla campagna dietro l'armento. Chiese dunque Saul: "Che ha il popolo da piangere?". Riferirono a lui le parole degli uomini di Iabes.
6. Lo spirito di Dio investì allora Saul ed egli, appena udite quelle parole, si irritò molto.
7. Poi prese un paio di buoi, li fece a pezzi e ne inviò in tutto il territorio d'Israele mediante messaggeri con questo proclama: "Se qualcuno non uscirà dietro Saul e dietro Samuele, la stessa cosa avverrà dei suoi buoi". Si sparse lo spavento del Signore nel popolo e si mossero come un sol uomo.
8. Saul li passò in rassegna a Bèzek e risultarono trecentomila Israeliti e trentamila di Giuda.
9. Dissero allora ai messaggeri che erano giunti: "Direte ai cittadini di Iabes di Gàlaad: Domani, quando il sole comincerà a scaldare, avverrà la vostra salvezza". I messaggeri partirono e riferirono agli uomini di Iabes, che ne ebbero grande gioia.
10. Allora gli uomini di Iabes diedero risposta a Nacas: "Domani usciremo incontro a voi e ci farete quanto sembrerà bene ai vostri occhi".
11. Il giorno dopo Saul divise il grosso in tre schiere e irruppe in mezzo al campo nemico sul far del mattino; batterono gli Ammoniti finché il giorno si fece caldo. Quelli che scamparono furono dispersi talmente che non ne rimasero due insieme.
12. Il popolo allora disse a Samuele: "Chi ha detto: Dovrà forse regnare Saul su di noi? Consegnaci costoro e li faremo morire".
13. Ma Saul disse: "Oggi non si deve far morire nessuno, perché in questo giorno il Signore ha operato una liberazione in Israele".
14. Samuele ordinò al popolo: "Su, andiamo a Gàlgala: là inaugureremo il regno".
15. Tutto il popolo si portò a Gàlgala e là davanti al Signore in Gàlgala riconobbero Saul come re; qui ancora offrirono sacrifici di comunione davanti al Signore e qui fecero grande festa Saul e tutti gli Israeliti.
Przypisy:
11:1-3 - Nachasz, król Ammonitów, grozi zniszczeniem Jabesz w Gileadzie, jeśli Izraelici nie poddadzą się publicznemu upokorzeniu. Ten kryzys stanowi próbę przywództwa Saula (zob. także Sdz 21:8-10 i Lb 25:1-3).
11:6-7 - Duch Boży zstępuje na Saula z wielką siłą, skłaniając go do wezwania armii izraelskiej. Jego zdecydowana reakcja odzwierciedla moc Ducha Świętego, który dodaje sił przywódcom w czasach kryzysu (zob. także Sdz 6:34 i 1 Sm 16:13).
11:11 - Saul odnosi miażdżące zwycięstwo nad Ammonitami, jednocząc lud Izraela pod swoim przywództwem. To wydarzenie przypieczętowuje prawowitość Saula jako króla, pokazując, że Bóg jest z nim (zob. także Wj 15,1 i Ps 44,3-4).
11:12-13 - Po swoim zwycięstwie Saul okazuje miłosierdzie, odmawiając ukarania tych, którzy wątpili w jego przywództwo. Jego czyny odzwierciedlają łaskę i przebaczenie pochodzące od Boga (zob. także Ewangelię Mateusza 5:7 i List do Efezjan 4:32).
11:14-15 - Samuel i lud zatwierdzają Saula jako króla w Gilgal, po czym odbywa się wielka uroczystość. Ten akt formalizuje przywództwo Saula i symbolizuje jedność Izraela pod boskim kierownictwem (zob. także Joz 5,9-10 i 1 Sm 12,12-13).
Wersety związane z Samuele 1, 11:
11 rozdział 1 Samuela opisuje pierwsze zwycięstwo militarne Saula. W jaki sposób Bóg wykorzystuje tę sytuację, aby umocnić przywództwo Saula? Ten poruszający tekst opisuje zagrożenie Ammonitów dla Jabesz w Gileadzie, odważną reakcję Saula i późniejsze zwycięstwo Izraela. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak boskie upoważnienie do przywództwa, jedność narodowa i znaczenie zdecydowanego działania. 1 Samuela 11 pokazuje, jak Bóg może wykorzystać trudne okoliczności do swoich celów. Ciesz się z nami pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z inspirującymi tematami tego uderzającego rozdziału.
Sędziów 21:25: "W owych dniach nie było króla w Izraelu; każdy zrobił to, co uważał za słuszne." - Werset ten kontrastuje z sytuacją z 1 Samuela 11, gdzie Saul występuje jako skuteczny przywódca, ukazując przejście do monarchii.
Sędziów 3:10: "Zstąpił na niego Duch Pański, tak że został sędzią Izraela i wyruszył na wojnę." - Podobne do doświadczenia Saula z 1 Samuela 11:6, gdzie Duch Boży zstępuje na niego, dając mu siłę do przywództwa.
Przysłów 21:31: "Koń jest przygotowany na dzień bitwy, ale zwycięstwo pochodzi od Pana." - Odzwierciedla temat z 1 Samuela 11, gdzie zwycięstwo Izraela nad Ammonitami przypisuje się Panu.
Powtórzonego Prawa 13:5: "Ten prorok lub marzyciel musi zostać zabity, ponieważ głosił bunt przeciwko Panu, ich Bogu, który ich wyprowadził z Egiptu i odkupił ich z ziemi niewoli; usiłował ich zawrócić ze ścieżki, którą nakazał im iść Pan, ich Bóg. Wyeliminuj zło spośród siebie." - Powtarza groźbę Saula zawartą w 1 Samuela 11:7, że zabije tych, którzy nie poszli za nim do bitwy.
Psalmy 18:47: "On jest Bogiem, który mnie usprawiedliwia i poddaje narody mojej mocy." - Odzwierciedla zwycięstwo Saula nad Ammonitami w 1 Samuela 11, przypisując sukces Bogu.
FAQ:
Jak Saul odniósł zwycięstwo nad Ammonitami?
Saul zjednoczył Izraelitów i z Bożą pomocą pokonał Ammonitów zagrażających Jabesz-Gilead, umacniając w ten sposób swoje przywództwo (1 Samuela 11:6-11).
Jaka była reakcja ludu po zwycięstwie nad Ammonitami?
Po zwycięstwie ludzie chcieli zabić tych, którzy wątpili w Saula, ale on im przebaczył, przypisując zwycięstwo Bogu. (1 Samuela 11:12-13)
Co wydarzyło się w Gilgal po zwycięstwie Saula?
Ludzie zebrali się w Gilgal, aby odnowić królestwo i potwierdzić władzę Saula jako króla. Składali ofiary i świętowali z wielką radością. (1 Samuela 11:14-15)
Jaką strategię zastosował Saul, aby pokonać Ammonitów?
Saul podzielił swoją armię na trzy grupy i o świcie zaatakował Ammonitów z zaskoczenia, rozbijając ich siły. (1 Samuela 11:11)
Jak Bóg interweniował w bitwie z Ammonitami?
Bóg natchnął Saula swoim Duchem, obdarzając go odwagą i mądrością, aby mógł zjednoczyć plemiona i poprowadzić je do zwycięskiej bitwy. (1 Samuela 11:6)
Jak Saul poprowadził Izraelitów przeciwko Ammonitom?
Saul zebrał armię i pokonał Ammonitów, wyzwalając Jabesz w Gileadzie, co było dowodem jego przywództwa. (1 Samuela 11:6-11)
Co sprawiło, że ludzie całkowicie zaakceptowali Saula jako króla?
Po zwycięstwie nad Ammonitami Samuel zgromadził lud w Gilgal, gdzie odnowił królestwo i zatwierdził Saula jako króla. (1 Samuela 11:14-15)
Jak Saul zjednoczył Izraelitów do walki z Ammonitami?
Wysłał posłańców z kawałkami martwych wołów, grożąc, że zniszczy dobytek każdego, kto nie pójdzie za Saulem i Samuelem do bitwy. (1 Samuela 11:7)
Co zrobiło Jabesz Gilead, gdy zostało oblężone przez Ammonitów?
Poprosił o siedem dni na zwrócenie się o pomoc, zanim podda się Nachaszowi, królowi Ammonitów. (1 Samuela 11:1-3)
Jaką rolę odegrał Duch Boży w zwycięstwie nad Ammonitami?
Duch Święty dodał Saulowi odwagi i przywództwa, dzięki czemu mógł zjednoczyć ludzi i wygrać bitwę. (1 Samuela 11:6)
