1. Joosefilaisille määräsi arpa rajan kulkemaan idästä päin, Jerikon Jordanista, Jerikon veteen ja sieltä erämaahan, joka kohoaa Jerikosta vuoristoon Beeteliä kohti.
2. Beetelistä raja jatkuu Luusiin ja kulkee arkilaisten alueeseen, Atarotiin.
3. Sitten se laskeutuu länteen päin jafletilaisten alueeseen, aina alisen Beet-Hooronin alueeseen ja Geseriin asti ja päättyy mereen.
4. Joosefilaiset, Manasse ja Efraim, saivat perintöosakseen tämän:
5. Efraimilaisille, heidän suvuilleen, tuli seuraava alue: heidän perintöosansa itäinen raja kulkee Aterot-Addarista yliseen Beet-Hooroniin.
6. Sitten raja päättyy mereen. Pohjoisessa on Mikmetat rajana. Sieltä raja kääntyy itään päin Taanat-Siiloon ja menee sen itäpuolitse Janohaan.
7. Janohasta se laskeutuu Atarotiin ja Naaraan, koskettaa Jerikoa ja päättyy Jordaniin.
8. Tappuahista raja kulkee länteen päin Kaana-puroon ja päättyy mereen. Tämä on efraimilaisten sukukunnan, heidän sukujensa, perintöosa,
9. ja lisäksi ne kaupungit, jotka erotettiin efraimilaisille keskeltä manasselaisten perintöosaa, kaikki ne kaupungit kylineen.
10. Mutta he eivät karkoittaneet kanaanilaisia, jotka asuivat Geserissä; niin kanaanilaiset jäivät asumaan Efraimin keskeen aina tähän päivään asti, mutta joutuivat työveron alaisiksi.
Przypisy:
16:1-4 - Dziedzictwo plemienia Józefa jest szczegółowo opisane, obejmując Efraima i Manassesa. Nacisk na jedność plemion i ich dziedzictwo podkreśla wagę jedności wśród ludu Bożego (zob. także Psalm 133:1 i List do Efezjan 4:3).
16:5-10 - Opisane są miasta i granice Efraima, odzwierciedlając geograficzne i kulturowe zróżnicowanie plemion Izraela. Podział ziemi według rodzin podkreśla Bożą opatrzność w rozdzielaniu błogosławieństw (zob. także Psalm 16:6 i Księgę Przysłów 16:9).
16:9-10 - Tekst wspomina o niezdolności Efraima do wygnania Kananejczyków, ilustrując wyzwania, przed którymi stanął lud Boży. Podkreśla to nieustanną walkę między posłuszeństwem Bogu a wpływem kultur pogańskich (zob. także Lb 33,55 i 1 Kor 15,33).
16:8 - Wzmianka o Jerozolimie, która miała się stać miastem świętym, wskazuje na centralne miejsce kultu i przyszłą wagę miasta w historii ludu Bożego (zobacz również Psalm 48:1-2 i List do Hebrajczyków 12:22-24).
16:10 - Uznanie ciągłej obecności Kananejczyków w Efraimie podkreśla znaczenie czystości duchowej i potrzebę przeciwstawiania się złym wpływom, wskazując, że zwycięstwo jest ciągłą walką (zobacz także 2 Koryntian 6:14 i Jakuba 4:7).
Wersety związane z Joosuan kirja, 16:
Rozdział 16 Jozuego opisuje dziedzictwo pokoleń Efraima i Manassesa. W jaki sposób objawia się błogosławieństwo Józefa? Ten zwięzły tekst opisuje terytoria przydzielone potomkom Józefa. Rozdział porusza tematy dziedzictwa, Bożego błogosławieństwa i złożoności niepełnego podboju. Księga Jozuego 16 ujawnia także niepowodzenia Izraela w całkowitym wypędzeniu Kananejczyków. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które nawiązują do prowokacyjnych tematów tego otwierającego oczy rozdziału.
Rodzaju 48:5: "Teraz więc twoi dwaj synowie, którzy urodzili ci się w ziemi egipskiej, zanim przybyłem do ciebie do Egiptu, będą moimi; Efraim i Manasses będą moi, jak Ruben i Symeon." - Ten fragment wyjaśnia, dlaczego Efraim i Manasses, wspomniani w Jozuego 16, otrzymali części ziemi jako odrębne plemiona.
1 Kronik 7:28-29: "Ich posiadłości i osady obejmowały Betel i okoliczne wioski, [...] Sychem i okoliczne wioski, aż do Ai i jej wiosek." - Werset ten szczegółowo opisuje niektóre miasta pokolenia Efraima, uzupełniając informacje zawarte w rozdziale Jozuego 16.
Sędziów 1:29: "Efraim również nie wypędził Kananejczyków mieszkających w Gezer, lecz Kananejczycy nadal mieszkali wśród nich." - Fragment ten odnosi się bezpośrednio do Jozuego 16:10, ukazując historyczną ciągłość obecności Kananejczyków w Gezer.
Psalmy 78:67: "Co więcej, odrzucił namiot Józefa, nie wybrał pokolenia Efraima;" - Werset ten odnosi się do pokolenia Efraima, którego dziedzictwo opisane jest w rozdziale Jozuego 16, w kontekście historii Izraela.
Ezechiela 48:5: "Wzdłuż granicy Manassesa, od strony wschodniej aż do strony zachodniej, Efraim będzie miał dział;" - Ta prorocza wizja Ezechiela nawiązuje do podziału ziemi opisanego w rozdziale Jozuego 16, potwierdzając ciągłe znaczenie dziedzictwa plemiennego.
FAQ:
Co zostało przydzielone plemieniu Efraima w Księdze Jozuego 16?
Plemię Efraima otrzymało znaczny obszar ziemi z wyraźnie określonymi granicami i kilkoma ważnymi miastami, co odzwierciedlało jego znaczenie i liczebność. (Jozuego 16:1-4)
Jakie były główne miasta w krainie Efraima?
Głównymi miastami w krainie Efraima były Sychem i Betel, które odgrywały ważną rolę w życiu religijnym i społecznym plemienia (Jozuego 16:6-8).
Co powiedziano o podboju kraju Efraima?
Chociaż plemię Efraima otrzymało znaczną część, istniały jeszcze miasta kananejskie, które nie zostały całkowicie podbite, co prowadziło do ciągłych konfliktów. (Jozuego 16:10)
Z jakim wyzwaniem zetknął się Efraim w związku ze swoim dziedzictwem?
Wyzwaniem, przed którym stanął Efraim, była obecność Kananejczyków w przydzielonych mu miastach, co utrudniało pełne zajęcie i kontrolę nad krajem. (Jozuego 16:10)
W jaki sposób podział ziemi między Efraima potwierdza obietnicę Boga?
Podzielenie ziemi przez Efraima wzmacnia obietnicę Boga, że da Izraelitom dziedzictwo w Ziemi Obiecanej, zgodnie z przymierzem zawartym z Abrahamem (Jozuego 16:4).
