1. Quando un giorno i figli di Dio andarono a presentarsi al Signore, anche satana andò in mezzo a loro a presentarsi al Signore.
2. Il Signore disse a satana: «Da dove vieni?». Satana rispose al Signore: «Da un giro sulla terra che ho percorsa».
3. Il Signore disse a satana: «Hai posto attenzione al mio servo Giobbe? Nessuno è come lui sulla terra: uomo integro e retto, teme Dio ed è alieno dal male. Egli è ancor saldo nella sua integrità; tu mi hai spinto contro di lui, senza ragione, per rovinarlo».
4. Satana rispose al Signore: «Pelle per pelle; tutto quanto ha, l'uomo è pronto a darlo per la sua vita.
5. Ma stendi un poco la mano e toccalo nell'osso e nella carne e vedrai come ti benedirà in faccia!».
6. Il Signore disse a satana: «Eccolo nelle tue mani! Soltanto risparmia la sua vita».
7. Satana si allontanò dal Signore e colpì Giobbe con una piaga maligna, dalla pianta dei piedi alla cima del capo.
8. Giobbe prese un coccio per grattarsi e stava seduto in mezzo alla cenere.
9. Allora sua moglie disse: «Rimani ancor fermo nella tua integrità? Benedici Dio e muori!».
10. Ma egli le rispose: «Come parlerebbe una stolta tu hai parlato! Se da Dio accettiamo il bene, perché non dovremo accettare il male?».
11. Nel frattempo tre amici di Giobbe erano venuti a sapere di tutte le disgrazie che si erano abbattute su di lui. Partirono, ciascuno dalla sua contrada, Elifaz il Temanita, Bildad il Suchita e Zofar il Naamatita, e si accordarono per andare a condolersi con lui e a consolarlo.
12. Alzarono gli occhi da lontano ma non lo riconobbero e, dando in grida, si misero a piangere. Ognuno si stracciò le vesti e si cosparse il capo di polvere.
13. Poi sedettero accanto a lui in terra, per sette giorni e sette notti, e nessuno gli rivolse una parola, perché vedevano che molto grande era il suo dolore.
Przypisy:
2:1-6 - Drugie niebiańskie spotkanie Boga z Szatanem potwierdza uczciwość Hioba, który pozostaje wierny nawet po nieszczęściach. Podkreśla to charakter Hioba i wagę wytrwałości w wierze w obliczu przeciwności (zob. także Jk 1,2-4 i 1 P 1,6-7).
2:7-8 - Choroba Hioba to ekstremalna próba cierpienia fizycznego i emocjonalnego. Ból, który znosi, uwydatnia realność ludzkiego cierpienia i kruchość ludzkiej kondycji (zob. także Psalm 38:3-4 i 2 Koryntian 4:16-18).
2:9-10 - Żona Hioba sugeruje mu, by przeklął Boga i umarł, ukazując ból i beznadzieję, jakie niesie ze sobą cierpienie. Reakcja Hioba świadczy o jego niezachwianej wierze i wytrwałości, przypominając nam o tym, jak ważne jest ufanie Bogu, nawet gdy otaczający nas ludzie wątpią (zob. także Rz 14,8 i Flp 4,13).
2:11-13 - Wizyta przyjaciół Hioba, którzy przychodzą go pocieszyć, ilustruje rolę wspólnoty w cierpieniu. Jednak ich obecność i początkowa cisza odzwierciedlają również trudność zrozumienia cierpienia innych (zob. także Gal 6,2 i 2 Kor 1,3-4).
02:13 - Milczenie przyjaciół Hioba, którzy pogrążeni w żałobie towarzyszą mu, podkreśla głębię jego cierpienia. Czasami obecność i słuchanie są ważniejsze niż próby werbalnego wyjaśniania czy pocieszania (zob. także Prz 25,11 i Koh 3,1-8).
Wersety związane z Giobbe, 2:
Rozdział 2 Hioba intensyfikuje próbę sprawiedliwych. Jak Hiob reaguje na utratę zdrowia? Ten pełen mocy tekst opisuje drugie wyzwanie rzucone Szatanowi, fizyczne cierpienie Hioba oraz przedstawienie jego żony i przyjaciół. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak uczciwość pod presją, rola małżonka w procesach i początek debaty o cierpieniu. Hioba 2 przygotowuje grunt pod dyskusje teologiczne, które po nim nastąpią. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego kluczowego rozdziału.
2 Koryntian 12:7: "Abym się więc nie wywyższał, dano mi cierń w ciele, posłańca szatana, aby mnie dręczył." - Ten fragment nawiązuje do fizycznego cierpienia Hioba, na które Bóg pozwolił w drugim rozdziale Księgi Hioba, pokazując, że cierpienie może mieć boski cel.
Jakuba 1:12: "Szczęśliwy człowiek, który wytrwa w próbie, bo po przejściu otrzyma koronę życia, którą Bóg obiecał tym, którzy go miłują." - Werset ten odzwierciedla wytrwałość Hioba w obliczu prób opisanych w Księdze Hioba 2.
Objawienie 2:10: "Nie bój się tego, co będziesz cierpieć. Powiadam wam, diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, aby was wypróbować, i będziecie prześladowani przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia." - Ten fragment nawiązuje do próby wierności, przed jaką staje Hiob w 2. rozdziale Księgi Hioba, podkreślając znaczenie wierności pośród cierpienia.
Rzymian 12:15: "Radujcie się z tymi, którzy się radują; płacz z tymi, którzy płaczą." - Werset ten odzwierciedla postawę przyjaciół Hioba z 2:11-13, którzy przyszli, aby go pocieszyć i płakać razem z nim.
1 Piotra 3:9: "Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za zniewagę; wręcz przeciwnie, błogosławią; na to bowiem zostaliście powołani, aby otrzymać błogosławieństwo w dziedzictwie." - Ten fragment kontrastuje z sugestią żony Hioba zawartą w wersecie 2:9, która podkreśla wagę zachowywania nieskazitelności nawet w obliczu przeciwności losu.
FAQ:
Co się wydarzyło podczas drugiej próby Hioba?
Szatan, ponownie wystawiając na próbę wiarę Hioba, prosił Boga, aby pozwolił mu wpłynąć na ciało Hioba. Hiob został obolały z powodu bolesnych wrzodów, ale nie złorzeczył Bogu. (Hi 2:1-8)
Jak żona Hioba zareagowała na jego cierpienie?
Żona Hioba zaproponowała mu, aby przeklął Boga i umarł, ale Hiob ją zganił, mówiąc, że powinien przyjmować dobro i zło, które Bóg dopuszcza. (Hioba 2:9-10)
Jak przyjaciele Hioba zareagowali na jego cierpienie?
Trzej przyjaciele Hioba: Elifaz, Bildad i Sofar, przyszli go odwiedzić i widząc jego cierpienie, milczeli przez siedem dni, nie mówiąc z powodu smutku. (Hiob 2:11-13)
Jaki był stosunek Hioba do cierpienia fizycznego?
Nawet w obliczu silnego bólu Hiob nie zbuntował się przeciwko Bogu. Kwestionował swoje istnienie, ale zachował ufność w Bogu. (Hiob 2:7-10)
Czego cierpienie Hioba uczy nas o wierze?
Cierpienie Hioba uczy nas, że prawdziwa wiara nie zależy od dóbr materialnych, ale opiera się na niezachwianym zaufaniu do Boga, bez względu na okoliczności. (Hiob 2:9-10)
