1. Cerca de un mes más tarde, Najás, el amonita, subió contra Iabés en Galaad y la sitió. Todos los hombres de Iabés dijeron a Najás: "Pacta con nosotros y te serviremos".
2. Pero Najás, el amonita, les respondió: "Pactaré con ustedes a condición de arrancarles a cada uno el ojo derecho, e infligir así un oprobio a todo Israel".
3. Los ancianos de Iabés le dijeron: "Danos una tregua de siete días para enviar mensajeros por todo el territorio de Israel. Si nadie nos socorre, nos rendiremos a ti".
4. Cuando los mensajeros llegaron a Guibeá de Saúl y comunicaron la noticia en presencia del pueblo, todos se pusieron a llorar a gritos.
5. En ese momento, Saúl volvía del campo detrás de sus bueyes, y preguntó: "¿Qué le pasa al pueblo para llorar así?". Entonces le contaron lo que habían dicho los hombres de Iabés.
6. El espíritu de Dios irrumpió sobre Saúl cuando este oyó esas palabras, y una violenta ira se apoderó de él.
7. Tomó una yunta de bueyes, los despedazó y envió los pedazos por todo el territorio de Israel, con este mensaje: "Así serán tratados los bueyes del que no salga a combatir detrás de Saúl". El terror del Señor invadió al pueblo, y todos se pusieron en marcha como un solo hombre.
8. Saúl les pasó revista en Bézec: eran trescientos mil israelitas y treinta mil hombres de Judá.
9. Luego dijo a los mensajeros que habían venido: "Así hablarán a los hombres de Iabés en Galaad: ‘Mañana, a la hora en que más calienta el sol, serán socorridos’". Los mensajeros llevaron la noticia a los hombres de Iabés, y estos se llenaron de alegría.
10. Entonces los hombres de Iabés dijeron a Najás: "Mañana nos rendiremos a ustedes, y ustedes nos tratarán como mejor les parezca".
11. A la mañana siguiente, Saúl dividió al pueblo en tres grupos. Ellos irrumpieron en medio del campo en la vigilia de la mañana, y batieron a los amonitas hasta la hora de más calor. Los sobrevivientes se dispersaron de tal manera que no quedaron dos hombres juntos.
12. El pueblo dijo a Samuel: "¿Quiénes son los que preguntaban si Saúl reinaría sobre nosotros? Entreguen a esos hombres y los mataremos".
13. Pero Saúl intervino, diciendo: "Nadie morirá en este día, porque hoy el Señor ha obtenido una victoria en Israel".
14. Y Samuel dijo al pueblo: "Vengan, vamos a Guilgal y allí renovaremos la realeza".
15. Todo el pueblo fue a Guilgal, y proclamaron rey a Saúl delante del Señor. Allí ofrecieron sacrificios de comunión, y Saúl y todos los hombres de Israel se alegraron sobremanera.
Przypisy:
11:1-3 - Nachasz, król Ammonitów, grozi zniszczeniem Jabesz w Gileadzie, jeśli Izraelici nie poddadzą się publicznemu upokorzeniu. Ten kryzys stanowi próbę przywództwa Saula (zob. także Sdz 21:8-10 i Lb 25:1-3).
11:6-7 - Duch Boży zstępuje na Saula z wielką siłą, skłaniając go do wezwania armii izraelskiej. Jego zdecydowana reakcja odzwierciedla moc Ducha Świętego, który dodaje sił przywódcom w czasach kryzysu (zob. także Sdz 6:34 i 1 Sm 16:13).
11:11 - Saul odnosi miażdżące zwycięstwo nad Ammonitami, jednocząc lud Izraela pod swoim przywództwem. To wydarzenie przypieczętowuje prawowitość Saula jako króla, pokazując, że Bóg jest z nim (zob. także Wj 15,1 i Ps 44,3-4).
11:12-13 - Po swoim zwycięstwie Saul okazuje miłosierdzie, odmawiając ukarania tych, którzy wątpili w jego przywództwo. Jego czyny odzwierciedlają łaskę i przebaczenie pochodzące od Boga (zob. także Ewangelię Mateusza 5:7 i List do Efezjan 4:32).
11:14-15 - Samuel i lud zatwierdzają Saula jako króla w Gilgal, po czym odbywa się wielka uroczystość. Ten akt formalizuje przywództwo Saula i symbolizuje jedność Izraela pod boskim kierownictwem (zob. także Joz 5,9-10 i 1 Sm 12,12-13).
Wersety związane z I Samuel, 11:
11 rozdział 1 Samuela opisuje pierwsze zwycięstwo militarne Saula. W jaki sposób Bóg wykorzystuje tę sytuację, aby umocnić przywództwo Saula? Ten poruszający tekst opisuje zagrożenie Ammonitów dla Jabesz w Gileadzie, odważną reakcję Saula i późniejsze zwycięstwo Izraela. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak boskie upoważnienie do przywództwa, jedność narodowa i znaczenie zdecydowanego działania. 1 Samuela 11 pokazuje, jak Bóg może wykorzystać trudne okoliczności do swoich celów. Ciesz się z nami pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z inspirującymi tematami tego uderzającego rozdziału.
Sędziów 21:25: "W owych dniach nie było króla w Izraelu; każdy zrobił to, co uważał za słuszne." - Werset ten kontrastuje z sytuacją z 1 Samuela 11, gdzie Saul występuje jako skuteczny przywódca, ukazując przejście do monarchii.
Sędziów 3:10: "Zstąpił na niego Duch Pański, tak że został sędzią Izraela i wyruszył na wojnę." - Podobne do doświadczenia Saula z 1 Samuela 11:6, gdzie Duch Boży zstępuje na niego, dając mu siłę do przywództwa.
Przysłów 21:31: "Koń jest przygotowany na dzień bitwy, ale zwycięstwo pochodzi od Pana." - Odzwierciedla temat z 1 Samuela 11, gdzie zwycięstwo Izraela nad Ammonitami przypisuje się Panu.
Powtórzonego Prawa 13:5: "Ten prorok lub marzyciel musi zostać zabity, ponieważ głosił bunt przeciwko Panu, ich Bogu, który ich wyprowadził z Egiptu i odkupił ich z ziemi niewoli; usiłował ich zawrócić ze ścieżki, którą nakazał im iść Pan, ich Bóg. Wyeliminuj zło spośród siebie." - Powtarza groźbę Saula zawartą w 1 Samuela 11:7, że zabije tych, którzy nie poszli za nim do bitwy.
Psalmy 18:47: "On jest Bogiem, który mnie usprawiedliwia i poddaje narody mojej mocy." - Odzwierciedla zwycięstwo Saula nad Ammonitami w 1 Samuela 11, przypisując sukces Bogu.
FAQ:
Jak Saul odniósł zwycięstwo nad Ammonitami?
Saul zjednoczył Izraelitów i z Bożą pomocą pokonał Ammonitów zagrażających Jabesz-Gilead, umacniając w ten sposób swoje przywództwo (1 Samuela 11:6-11).
Jaka była reakcja ludu po zwycięstwie nad Ammonitami?
Po zwycięstwie ludzie chcieli zabić tych, którzy wątpili w Saula, ale on im przebaczył, przypisując zwycięstwo Bogu. (1 Samuela 11:12-13)
Co wydarzyło się w Gilgal po zwycięstwie Saula?
Ludzie zebrali się w Gilgal, aby odnowić królestwo i potwierdzić władzę Saula jako króla. Składali ofiary i świętowali z wielką radością. (1 Samuela 11:14-15)
Jaką strategię zastosował Saul, aby pokonać Ammonitów?
Saul podzielił swoją armię na trzy grupy i o świcie zaatakował Ammonitów z zaskoczenia, rozbijając ich siły. (1 Samuela 11:11)
Jak Bóg interweniował w bitwie z Ammonitami?
Bóg natchnął Saula swoim Duchem, obdarzając go odwagą i mądrością, aby mógł zjednoczyć plemiona i poprowadzić je do zwycięskiej bitwy. (1 Samuela 11:6)
Jak Saul poprowadził Izraelitów przeciwko Ammonitom?
Saul zebrał armię i pokonał Ammonitów, wyzwalając Jabesz w Gileadzie, co było dowodem jego przywództwa. (1 Samuela 11:6-11)
Co sprawiło, że ludzie całkowicie zaakceptowali Saula jako króla?
Po zwycięstwie nad Ammonitami Samuel zgromadził lud w Gilgal, gdzie odnowił królestwo i zatwierdził Saula jako króla. (1 Samuela 11:14-15)
Jak Saul zjednoczył Izraelitów do walki z Ammonitami?
Wysłał posłańców z kawałkami martwych wołów, grożąc, że zniszczy dobytek każdego, kto nie pójdzie za Saulem i Samuelem do bitwy. (1 Samuela 11:7)
Co zrobiło Jabesz Gilead, gdy zostało oblężone przez Ammonitów?
Poprosił o siedem dni na zwrócenie się o pomoc, zanim podda się Nachaszowi, królowi Ammonitów. (1 Samuela 11:1-3)
Jaką rolę odegrał Duch Boży w zwycięstwie nad Ammonitami?
Duch Święty dodał Saulowi odwagi i przywództwa, dzięki czemu mógł zjednoczyć ludzi i wygrać bitwę. (1 Samuela 11:6)
