1. Of David himself. O Lord, I will confess to you with my whole heart, for you have heard the words of my mouth. I will sing psalms to you in the sight of the Angels.
2. I will adore before your holy temple, and I will confess your name: it is above your mercy and your truth. For you have magnified your holy name above all.
3. On whatever day that I will call upon you: hear me. You will multiply virtue in my soul.
4. May all the kings of the earth confess to you, O Lord. For they have heard all the words of your mouth.
5. And let them sing in accordance with the ways of the Lord. For great is the glory of the Lord.
6. For the Lord is exalted, and he looks with favor on the humble. But the lofty he knows from a distance.
7. If I wander into the midst of tribulation, you will revive me. For you extended your hand against the wrath of my enemies. And your right hand has accomplished my salvation.
8. The Lord will provide retribution on my behalf. O Lord, your mercy is forever. Do not disdain the works of your hands.
Przypisy:
137:1-3 - Psalm ten wyraża żal wygnańców izraelskich, wspominających Syjon. Ich ból i tęsknota za ojczyzną ukazują głęboką więź łączącą lud z Jerozolimą, symbolem obecności Boga (zob. także Lamentacje 1:3-4 i Ap 18:22).
137:4-6 - Wygnańcy odmawiają śpiewania pieśni Syjonu w obcej krainie, pokazując, że ich kult Boga jest ściśle związany ze Świątynią i miastem Jerozolimą. Przysięgają wierność Syjonowi (zob. także Izajasz 49:14-16 i Powtórzonego Prawa 6:5).
137:7 - Psalm wzywa Boga do pamięci o Edomitach, którzy uczestniczyli w zniszczeniu Jerozolimy. Odzwierciedla to pragnienie sprawiedliwości wobec tych, którzy przyczynili się do cierpienia Izraela (zob. także Abdiasz 1:10-12 i Jeremiasz 49:7).
137:8-9 - Psalm kończy się surowymi słowami zemsty na Babilonie. To wołanie o Bożą sprawiedliwość odzwierciedla pragnienie odwetu za doznane uciski, częsty temat starotestamentowych modlitw lamentacyjnych (zob. także Jeremiasz 51:24-26 i Ap 18:6).
Wersety związane z Psalms, 137:
Psalm 137 jest lamentem nad wygnaniem babilońskim. Jak zachować wiarę z dala od domu? Ten emocjonalny psalm wyraża ból żydowskich wygnańców, ich odmowę śpiewania pieśni Syjonu w obcym kraju i pragnienie zemsty na swoich prześladowcach. Tekst obrazowo ukazuje konflikt pomiędzy pamięcią, wiernością i udręką. Dominują motywy tęsknoty, tożsamości kulturowej i boskiej sprawiedliwości. Psalm 137 rezonuje ze wszystkimi, którzy doświadczają przemieszczenia i straty. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami, które wzmacniają poczucie wygnania wyrażone w tym poruszającym psalmie.
Jeremiasza 29:10: "Oto, co mówi Pan: «Kiedy upłynie siedemdziesiąt lat wygnania z Babilonu, spełnię daną wam obietnicę i sprowadzę was z powrotem na to miejsce»." - Werset ten zapewnia kontekst wygnania wspomnianego w Psalmie 137:1.
Ezechiela 3:15: "Przybyłem do Tel Abib, niedaleko rzeki Kebar, gdzie mieszkali, i przez siedem dni siedziałem wśród nich, ogarnięty zdumieniem." - Ten fragment odzwierciedla doświadczenie wygnańców wspomnianych w Psalmie 137:1, siedzących nad rzekami Babilonu.
Lamenty 2:15: "Każdy, kto obok ciebie przechodzi, klaszcze w dłonie, gwiżdże i kręci głową na widok córki jerozolimskiej: «Czy to jest to miasto, które zwane jest doskonałością piękna i radością całej ziemi?»" - Werset ten odzwierciedla szyderczą opinię wspomnianą w Psalmie 137:3.
Abdiasza 1:11: "W dniu, w którym stałeś obok, gdy cudzoziemcy nieśli jego dobra, a obcy wchodzili do jego bram i rzucali losy o Jerozolimę, byłeś jak jeden z nich." - Ten fragment nawiązuje do Psalmu 137:7, który wspomina o udziale Edomu w zniszczeniu Jerozolimy.
Izajasza 13:16: "Ich dzieci zostaną przed nimi rozerwane na kawałki; ich domy zostaną splądrowane, a kobiety zgwałcone." - Werset ten odzwierciedla surowy wyrok wydany na Babilon, podobny do pragnienia wyrażonego w Psalmie 137:8-9.
FAQ:
Jaki jest kontekst Psalmu 137?
Psalm 137 wyraża żal Izraelitów w czasie niewoli babilońskiej, wspominając Jerozolimę i ich udrękę z powodu oddalenia się od ojczyzny. (Psalm 137:1-4)
Dlaczego wygnańcy w Psalmie 137 wzywają do pomsty na Babilonie?
Wygnańcy wyrażają swój żal i pragnienie wymierzenia sprawiedliwości Bożej Babilonowi za zniszczenie Jerozolimy i cierpienia zadane Izraelitom. (Psalm 137:7-9)
W jaki sposób Izraelici wyrazili chęć powrotu do Jerozolimy?
Wygnańcy żyjący nad rzekami Babilonu opłakiwali utratę Jerozolimy i przysięgli, że nie zapomną o swoim rodzinnym mieście, dopóki nie wrócą. (Psalm 137:5-6)
Co Psalm 137 objawia na temat żalu i nadziei?
Psalm 137 odsłania głęboki żal ludu, ale także nadzieję, że Bóg zaprowadzi sprawiedliwość i przywróci Jerozolimę. (Psalm 137:1-9)
Jakie jest znaczenie „pieśni jerozolimskiej” w Psalmie 137?
„Pieśń Jerozolimy” symbolizuje ból i stratę odczuwaną przez wygnańców, którzy nie mogli śpiewać radośnie z dala od ojczyzny (Psalm 137:4).
