Księga Izajasza, 26

1. W ów dzień śpiewać będą tę pieśń w Ziemi Judzkiej: Miasto mamy potężne; On jako środek ocalenia sprawił mury i przedmurze.

1. in die illa cantabitur canticum istud in terra Juda urbs fortitudinis nostræ salvator ponetur in ea murus et antemurale

2. Otwórzcie bramy! Niech wejdzie naród sprawiedliwy, dochowujący wierności;

2. aperite portas et ingrediatur gens justa custodiens veritatem

3. jego charakter stateczny Ty kształtujesz w pokoju, w pokoju, bo Tobie zaufał.

3. vetus error abiit servabis pacem pacem quia in te speravimus

4. Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą Skałą!

4. sperastis in Domino in sæculis æternis in Domino Deo forti in perpetuum

5. Bo On poniżył przebywających na szczytach, upokorzył miasto niedostępne, upokorzył je aż do ziemi, sprawił, że w proch runęło:

5. quia incurvabit habitantes in excelso civitatem sublimem humiliabit humiliabit eam usque ad terram detrahet eam usque ad pulverem

6. podepcą je nogi, nogi biednych i stopy ubogich.

6. conculcabit eam pes pedes pauperis gressus egenorum

7. Ścieżka sprawiedliwego jest prosta, Ty równasz prawą drogę sprawiedliwego.

7. semita justi recta est rectus callis justi ad ambulandum

8. Także na ścieżce Twoich sądów, o Panie, my również oczekujemy Ciebie; imię Twoje i pamięć o Tobie to upragnienie duszy.

8. et in semita judiciorum tuorum Domine sustinuimus te nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animæ

9. Dusza moja pożąda Ciebie w nocy, duch mój - poszukuje Cię w mym wnętrzu; bo gdy Twe sądy jawią się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości.

9. anima mea desideravit te in nocte sed et spiritu meo in præcordiis meis de mane vigilabo ad te cum feceris judicia tua in terra justitiam discent habitatores orbis

10. Jeżeli okazać łaskę złoczyńcy, on nie nauczy się sprawiedliwości. Nieprawość on czyni na ziemi prawych i nie dostrzega majestatu Pana.

10. misereamur impio et non discet justitiam in terra sanctorum inique gessit et non videbit gloriam Domini

11. Panie, Twa ręka wzniesiona. Oni jej nie dostrzegają. Niech ujrzą ku swemu zawstydzeniu zazdrosną dbałość Twoją o lud; ogień zaś zgotowany dla Twych wrogów niech ich pożre!

11. Domine exaltetur manus tua et non videant videant et confundantur zelantes populi et ignis hostes tuos devoret

12. Panie, użyczysz nam pokoju, bo i wszystkie nasze dzieła Tyś nam zdziałał!

12. Domine dabis pacem nobis omnia enim opera nostra operatus es nobis

13. Panie, Boże nasz, inni panowie niż Ty nas opanowali, ale my Ciebie samego, Twoje imię wysławiamy.

13. Domine Deus noster possederunt nos domini absque te tantum in te recordemur nominis tui

14. Umarli nie ożyją, nie zmartwychwstaną cienie, dlatego że Tyś ich skarał i unicestwił i zatarłeś wszelką o nich pamięć.

14. morientes non vivant gigantes non resurgant propterea visitasti et contrivisti eos et perdidisti omnem memoriam eorum

15. Pomnożyłeś naród, o Panie, pomnożyłeś naród, rozsławiłeś się, rozszerzyłeś wszystkie granice kraju.

15. indulsisti genti Domine indulsisti genti numquid glorificatus es elongasti omnes terminos terræ

16. Panie, w ucisku szukaliśmy Ciebie, słaliśmy modły półgłosem, kiedyś Ty chłostał.

16. Domine in angustia requisierunt te in tribulatione murmuris doctrina tua eis

17. Jak brzemienna, bliska chwili rodzenia wije się, krzyczy w bólach porodu, takimi myśmy się stali przed Tobą, o Panie!

17. sicut quæ concipit cum adpropinquaverit ad partum dolens clamat in doloribus suis sic facti sumus a facie tua Domine

18. Poczęliśmy, wiliśmy się z bólu, jakbyśmy mieli rodzić; ducha zbawczego nie wydaliśmy ziemi i nie przybyło mieszkańców na świecie.

18. concepimus et quasi parturivimus et peperimus spiritum salutes non fecimus in terra ideo non ceciderunt habitatores terræ

19. Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z radości spoczywający w prochu, bo rosa Twoja jest rosą światłości, a ziemia wyda cienie zmarłych.

19. vivent mortui tui interfecti mei resurgent expergiscimini et laudate qui habitatis in pulvere quia ros lucis ros tuus et terram gigantum detrahes in ruinam

20. Idź, mój ludu, wejdź do swoich komnat i zamknij drzwi za sobą! Skryj się na małą chwilę, aż gniew przeminie:

20. vade populus meus intra in cubicula tua claude ostia tua super te abscondere modicum ad momentum donec pertranseat indignatio

21. bo oto Pan wychodzi ze swojego miejsca, by karać niegodziwość mieszkańców ziemi, a ziemia ukaże krew, którą nasiąkła, i pomordowanych kryć dłużej nie będzie.

21. ecce enim Dominus egreditur de loco suo ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum et revelabit terra sanguinem suum et non operiet ultra interfectos suos