Księga Izajasza, 24
1. Oto Pan pustoszy ziemię, niszczy ją i przewraca jej powierzchnię, a mieszkańców jej rozprasza.
1. ecce Dominus dissipabit terram et nudabit eam et adfliget faciem ejus et disperget habitatores ejus
2. I będzie dotknięty jak lud, tak kapłan, jak sługa, tak jego pan, jak służąca, tak jej pani, jak nabywca, tak sprzedawca, jak pożyczkę dający, tak biorący ją, jak wierzyciel, tak jego dłużnik.
2. et erit sicut populus sic sacerdos et sicut servus sic dominus ejus sicut ancilla sic domina ejus sicut emens sic ille qui vendit sicut fenerator sic is qui mutuum accipit sicut qui repetit sic qui debet
3. Okropnie spustoszona będzie ziemia i bezgranicznie rozdrapana, bo Pan wydał taki wyrok.
3. dissipatione dissipabitur terra et direptione prædabitur Dominus enim locutus est verbum hoc
4. Żałośnie wygląda ziemia, zmarniała; świat opadł z sił, niszczeje, niebo wraz z ziemią się wyczerpały.
4. luxit et defluxit terra et infirmata est defluxit orbis infirmata est altitudo populi terræ
5. Ziemia została splugawiona przez swoich mieszkańców, bo pogwałcili prawa, przestąpili przykazania, złamali wieczyste przymierze.
5. et terra interfecta est ab habitatoribus suis quia transgressi sunt leges mutaverunt jus dissipaverunt fœdus sempiternum
6. Dlatego ziemię pochłania przekleństwo, a jej mieszkańcy odpokutowują; dlatego się przerzedzają mieszkańcy ziemi i mało ludzi zostało.
6. propter hoc maledictio vorabit terram et peccabunt habitatores ejus ideoque insanient cultores ejus et relinquentur homines pauci
7. Młode wino w smutku, winnica podupadła, wzdychają wszyscy ludzie wesołego serca.
7. luxit vindemia infirmata est vitis ingemuerunt omnes qui lætabantur corde
8. Ustała wesołość bębenków, ucichła wrzawa hulających, umilkł wesoły dźwięk cytr.
8. cessavit gaudium tympanorum quievit sonitus lætantium conticuit dulcedo citharæ
9. Nie piją wina wśród pieśni, sycera gorzknieje pijakom.
9. cum cantico non bibent vinum amara erit potio bibentibus illam
10. Zburzone jest miasto chaosu, dom każdy zamknięty od wejścia.
10. adtrita est civitas vanitatis clausa est omnis domus nullo intrœunte
11. Na ulicach narzekanie na brak wina. Minęła wszelka radość, wesele odeszło z ziemi.
11. clamor erit super vino in plateis deserta est omnis lætitia translatum est gaudium terræ
12. Tylko pustka została w mieście i brama rozbita w kawałki.
12. relicta est in urbe solitudo et calamitas opprimet portas
13. Tak bowiem będzie na środku ziemi pomiędzy narodami, jak przy otrząsaniu oliwek, jak ostatki winogron po winobraniu.
13. quia hæc erunt in medio terræ in medio populorum quomodo si paucæ olivæ quæ remanserunt excutiantur ex olea et racemi cum fuerit finita vindemia
14. Ci to podniosą swój głos, sławić będą majestat Pana, wzniosą okrzyki od strony morza.
14. hii levabunt vocem suam atque laudabunt cum glorificatus fuerit Dominus hinnient de mari
15. Dlatego na Wschodzie czcić będą Pana, na wyspach morskich imię Pana, Boga Izraelowego.
15. propter hoc in doctrinis glorificate Dominum in insulis maris nomen Domini Dei Israël
16. Od krańca ziemi słyszeliśmy pienia: Chwała Sprawiedliwemu! Lecz ja rzekłem: Mam tajemnicę, groźną mam tajemnicę, biada mi! Wiarołomni działają zdradliwie, wiarołomni dopuścili się zdrady.
16. a finibus terræ laudes audivimus gloriam justi et dixi secretum meum mihi secretum meum mihi væ mihi prævaricantes prævaricati sunt et prævaricatione transgressorum prævaricati sunt
17. Groza i dół, i sidło na ciebie, mieszkańcu ziemi:
17. formido et fovea et laqueus super te qui habitator es terræ
18. kto umknie przed krzykiem grozy, wpadnie w dół, a kto się wydostanie z dołu, w sidła się omota! Tak, upusty otworzą się w górze i podwaliny ziemi się zatrzęsą.
18. et erit qui fugerit a voce formidinis cadet in foveam et qui se explicuerit de fovea tenebitur laqueo quia cataractæ de excelsis apertæ sunt et concutientur fundamenta terræ
19. Ziemia rozpadnie się w drobne kawałki, ziemia pękając wybuchnie, ziemia zadrgawszy zakołysze się,
19. confractione confringetur terra contritione conteretur terra commotione commovebitur terra
20. ziemia się mocno będzie zataczać jak pijany i jak budka na wietrze będzie się chwiała; grzech jej zaciąży nad nią, tak iż upadnie i już nie powstanie.
20. agitatione agitabitur terra sicut ebrius et auferetur quasi tabernaculum unius noctis et gravabit eam iniquitas sua et corruet et non adiciet ut resurgat
21. Nastąpi w ów dzień to, iż Pan skarze wojsko niebieskie tam, w górze i królów ziemskich tu - na dole.
21. et erit in die illa visitabit Dominus super militiam cæli in excelso et super reges terræ qui sunt super terram
22. Zostaną zgromadzeni, uwięzieni w lochu; będą zamknięci w więzieniu, a po wielu latach będą ukarani.
22. et congregabuntur in congregationem unius fascis in lacum et cludentur ibi in carcerem et post multos dies visitabuntur
23. Księżyc się zarumieni, słońce się zawstydzi, bo zakróluje Pan Zastępów na górze Syjon i w Jeruzalem: wobec swych starców będzie uwielbiony.
23. et erubescet luna et confundetur sol cum regnaverit Dominus exercituum in monte Sion et in Hierusalem et in conspectu senum suorum fuerit glorificatus
