Mosaico decorativo

1. Ao homem pertence formar os projectos em seu coração, mas do Senhor vem a resposta da língua. Todos os caminhos do homem são puros a seus olhos, mas o Senhor pesa os espíritos. (ver nota)

1. []

2.

2. πάντα τὰ ἔργα τοῦ ταπεινοῦ φανερὰ παρὰ τῷ θεῷ οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἐν ἡμέρᾳ κακῇ ὀλοῦνται

3. Recomenda ao Senhor as tuas obras, e terão bom êxito os teus projectos. (ver nota)

3. []

4. Tudo fez o Senhor para (glória de) si mesmo; até ao ímpio para o dia mau (do castigo).

4. []

5. Todo o arrogante é a abominação do Senhor; ainda que pareça que nada faz, não é inocente.

5. ἀκάθαρτος παρὰ θεῷ πᾶς ὑψηλοκάρδιος χειρὶ δὲ χεῖρας ἐμβαλὼν ἀδίκως οὐκ ἀθῳωθήσεται

6. A iniqüidade expia-se pela misericórdia e pela verdade: o mal evita-se pelo temor do Senhor.

6. []

7. Quando os caminhos do homem agradarem ao Senhor, reconciliará com ele os seus próprios inimigos.

7. ἀρχὴ ὁδοῦ ἀγαθῆς τὸ ποιεῖν τὰ δίκαια δεκτὰ δὲ παρὰ θεῷ μᾶλλον ἢ θύειν θυσίας

8. Vale mais o pouco com justiça, do que muitos bens com iniqüidade.

8. ὁ ζητῶν τὸν κύριον εὑρήσει γνῶσιν μετὰ δικαιοσύνης οἱ δὲ ὀρθῶς ζητοῦντες αὐτὸν εὑρήσουσιν εἰρήνην

9. O coração do homem pensa no caminho a seguir, mas ao Senhor pertence dirigir os seus passos.

9. πάντα τὰ ἔργα τοῦ κυρίου μετὰ δικαιοσύνης φυλάσσεται δὲ ὁ ἀσεβὴς εἰς ἡμέραν κακήν

10. As palavras do rei são (como) oráculos; que a sua boca, pois, não erre nos julgamentos.

10. μαντεῖον ἐπὶ χείλεσιν βασιλέως ἐν δὲ κρίσει οὐ μὴ πλανηθῇ τὸ στόμα αὐτοῦ

11. Peso justo e balança justa são do Senhor, e são obra sua todos os pesos do saco.

11. ῥοπὴ ζυγοῦ δικαιοσύνη παρὰ κυρίῳ τὰ δὲ ἔργα αὐτοῦ στάθμια δίκαια

12. Os que procedem impiamente são abomináveis ao rei, porque o trono firma-se com a justiça.

12. βδέλυγμα βασιλεῖ ὁ ποιῶν κακά μετὰ γὰρ δικαιοσύνης ἑτοιμάζεται θρόνος ἀρχῆς

13. São agradáveis ao rei os lábios justos; o que fala coisas rectas será amado.

13. δεκτὰ βασιλεῖ χείλη δίκαια λόγους δὲ ὀρθοὺς ἀγαπᾷ

14. A indignação do rei é prenúncio de morte; porém o varão sábio saberá aplacá-la.

14. θυμὸς βασιλέως ἄγγελος θανάτου ἀνὴρ δὲ σοφὸς ἐξιλάσεται αὐτόν

15. Na serenidade do semblante do rei está a vida, e o seu favor é como a chuva primaveril.

15. ἐν φωτὶ ζωῆς υἱὸς βασιλέως οἱ δὲ προσδεκτοὶ αὐτῷ ὥσπερ νέφος ὄψιμον

16. Adquirir a sabedoria vale mais que (adquirir) o ouro; adquirir a inteligência vale mais do que a prata.

16. νοσσιαὶ σοφίας αἱρετώτεραι χρυσίου νοσσιαὶ δὲ φρονήσεως αἱρετώτεραι ὑπὲρ ἀργύριον

17. O caminho dos justos é afastar-se do mal; guarda a sua alma o que vela sobre o seu caminho.

17. τρίβοι ζωῆς ἐκκλίνουσιν ἀπὸ κακῶν μῆκος δὲ βίου ὁδοὶ δικαιοσύνης ὁ δεχόμενος παιδείαν ἐν ἀγαθοῖς ἔσται ὁ δὲ φυλάσσων ἐλέγχους σοφισθήσεται ὃς φυλάσσει τὰς ἑαυτοῦ ὁδούς τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν ἀγαπῶν δὲ ζωὴν αὐτοῦ φείσεται στόματος αὐτοῦ

18. A soberba precede a ruína. a altivez do espírito precede a queda. (ver nota)

18. πρὸ συντριβῆς ἡγεῖται ὕβρις πρὸ δὲ πτώματος κακοφροσύνη

19. Mais vale ser modesto com os humildes do que partilhar de despojos com os soberbos.

19. κρείσσων πραΰθυμος μετὰ ταπεινώσεως ἢ ὃς διαιρεῖται σκῦλα μετὰ ὑβριστῶν

20. O que é atento à palavra (de Deus) encontrará a felicidade; o que espera no Senhor é ditoso.

20. συνετὸς ἐν πράγμασιν εὑρετὴς ἀγαθῶν πεποιθὼς δὲ ἐπὶ θεῷ μακαριστός

21. O que é sábio de coração, será chamado prudente; o que é doce no falar receberá coisas maiores. A sabedoria é uma fonte de vida para quem a possui; o castigo dos Insensatos é a insensatez.

21. τοὺς σοφοὺς καὶ συνετοὺς φαύλους καλοῦσιν οἱ δὲ γλυκεῖς ἐν λόγῳ πλείονα ἀκούσονται

22.

22. πηγὴ ζωῆς ἔννοια τοῖς κεκτημένοις παιδεία δὲ ἀφρόνων κακή

23. O coração do sábio instruirá a sua boca, e acrescentará graça aos seus lábios.

23. καρδία σοφοῦ νοήσει τὰ ἀπὸ τοῦ ἰδίου στόματος ἐπὶ δὲ χείλεσιν φορέσει ἐπιγνωμοσύνην

24. As palavras amáveis são um favo de mel, doçura para a alma, saúde para os ossos (ou corpo). (Às vezes) um caminho parece direito ao homem, e contudo o seu termo é a morte.

24. κηρία μέλιτος λόγοι καλοί γλύκασμα δὲ αὐτῶν ἴασις ψυχῆς

25.

25. εἰσὶν ὁδοὶ δοκοῦσαι εἶναι ὀρθαὶ ἀνδρί τὰ μέντοι τελευταῖα αὐτῶν βλέπει εἰς πυθμένα ᾅδου

26. O homem que trabalha, para si trabalha, porque a sua boca o constrange a isso. O homem ímpio cava a desgraça, e nos seus lábios se vai ateando o fogo.

26. ἀνὴρ ἐν πόνοις πονεῖ ἑαυτῷ καὶ ἐκβιάζεται ἑαυτοῦ τὴν ἀπώλειαν ὁ μέντοι σκολιὸς ἐπὶ τῷ ἑαυτοῦ στόματι φορεῖ τὴν ἀπώλειαν

27.

27. ἀνὴρ ἄφρων ὀρύσσει ἑαυτῷ κακά ἐπὶ δὲ τῶν ἑαυτοῦ χειλέων θησαυρίζει πῦρ

28. O homem perverso suscita pleitos, e o mexeriqueiro semeia a discórdia entre os amigos.

28. ἀνὴρ σκολιὸς διαπέμπεται κακὰ καὶ λαμπτῆρα δόλου πυρσεύει κακοῖς καὶ διαχωρίζει φίλους

29. O homem iníquo seduz o seu amigo, e o conduz por um caminho que não é bom.

29. ἀνὴρ παράνομος ἀποπειρᾶται φίλων καὶ ἀπάγει αὐτοὺς ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς

30. Aquele que fecha os olhos, maquina Intrigas; o que morde os lábios já praticou o mal.

30. στηρίζων ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ λογίζεται διεστραμμένα ὁρίζει δὲ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ πάντα τὰ κακά οὗτος κάμινός ἐστιν κακίας

31. A velhice é uma coroa de glória, a qual se encontra nos caminhos da justiça. (ver nota)

31. στέφανος καυχήσεως γῆρας ἐν δὲ ὁδοῖς δικαιοσύνης εὑρίσκεται

32. O homem paciente vale mais do que o valente, e o que domina o seu ânimo mais do que o conquistador de cidades. (ver nota)

32. κρείσσων ἀνὴρ μακρόθυμος ἰσχυροῦ ὁ δὲ κρατῶν ὀργῆς κρείσσων καταλαμβανομένου πόλιν

33. As sortes lançam-se no regaço, mas o Senhor é quem as dispõe. (ver nota)

33. εἰς κόλπους ἐπέρχεται πάντα τοῖς ἀδίκοις παρὰ δὲ κυρίου πάντα τὰ δίκαια



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.