Mosaico decorativo

1. (Profecia) contra os filhos de Amon. Assim fala o Senhor: Porventura não tem filhos Israel, não tem herdeiro? Por que razão, pois, Melcom tomou conta de Gad, como de uma herança, e o seu povo morou nas suas cidades? (ver nota)

1. Gr. Jeremiah 49 (Heb. 42) καὶ προσῆλθον πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως καὶ Ιωαναν καὶ Αζαριας υἱὸς Μαασαιου καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου

2. Portanto eis vem o tempo, diz o Senhor, em que farei ouvir em Rabat, (capital) dos filhos de Amon, o grito de guerra. Será reduzida a montão de ruínas, [as suas filhas} arderão no fogo. Israel tomará posse dos seus espoliadores. (ver nota)

2. πρὸς Ιερεμιαν τὸν προφήτην καὶ εἶπαν αὐτῷ πεσέτω δὴ τὸ ἔλεος ἡμῶν κατὰ πρόσωπόν σου καὶ πρόσευξαι πρὸς κύριον τὸν θεόν σου περὶ τῶν καταλοίπων τούτων ὅτι κατελείφθημεν ὀλίγοι ἀπὸ πολλῶν καθὼς οἱ ὀφθαλμοί σου βλέπουσιν

3. Lamenta-te, Hesebon, porque Hai foi assolada; gritai, filhas de Habat, cingi-vos de cilícios, chorai e dai voltas pelos apriscos, porque Melcom será levado ao cativeiro, juntamente com os seus sacerdotes e os seus chefes.

3. καὶ ἀναγγειλάτω ἡμῖν κύριος ὁ θεός σου τὴν ὁδόν ᾗ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ καὶ λόγον ὃν ποιήσομεν

4. Por que te glorias tu de teus (amenos) vales? É fértil o teu vale, filha rebelde, que confias nos teus tesouros e dizes: Quem virá contra mim?

4. καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ιερεμιας ἤκουσα ἰδοὺ ἐγὼ προσεύξομαι πρὸς κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν κατὰ τοὺς λόγους ὑμῶν καὶ ἔσται ὁ λόγος ὃν ἂν ἀποκριθήσεται κύριος ἀναγγελῶ ὑμῖν οὐ μὴ κρύψω ἀφ’ ὑμῶν ῥῆμα

5. Eis que farei vir sobre ti o terror, diz o Senhor Deus dos exércitos, por meio de todos os que estão à roda de ti: sereis dispersos, cada um por seu lado, e não haverá quem vos recolha na vossa fuga.

5. καὶ αὐτοὶ εἶπαν τῷ Ιερεμια ἔστω κύριος ἐν ἡμῖν εἰς μάρτυρα δίκαιον καὶ πιστόν εἰ μὴ κατὰ πάντα τὸν λόγον ὃν ἂν ἀποστείλῃ σε κύριος πρὸς ἡμᾶς οὕτως ποιήσομεν

6. Mas, depois disto, farei voltar os cativos dos filhos de Amon, diz o Senhor.

6. καὶ ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν κακόν τὴν φωνὴν κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν οὗ ἡμεῖς ἀποστέλλομέν σε πρὸς αὐτόν ἀκουσόμεθα ἵνα βέλτιον ἡμῖν γένηται ὅτι ἀκουσόμεθα τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν

7. Contra a Idumeia. Assim fala o Senhor dos exércitos. Pois quê, já não há sabedoria em Teman? Perdeu-se o conselho dos seus (homens) atilados, tornou-se vã a sua sabedoria?

7. καὶ ἐγενήθη μετὰ δέκα ἡμέρας ἐγενήθη λόγος κυρίου πρὸς Ιερεμιαν

8. Fugi, voltai as costas, descei às mais profundas cavernas da terra, habitantes de Dedan, porque faço vir a ruína sobre Esaú, o tempo do seu castigo.

8. καὶ ἐκάλεσεν τὸν Ιωαναν καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως καὶ πάντα τὸν λαὸν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου

9. Se vêm a ti vindimadores, não te deixam um cacho; se ladrões de noite, fazem uma pilhagem total.

9. καὶ εἶπεν αὐτοῖς οὕτως εἶπεν κύριος

10. Eu esquadrinho Esaú, ponho às claras os seus esconderijos; não poderá ocultar-se. Destruída foi a sua linhagem, os seus irmãos e os seus vizinhos; não subsiste mais.

10. ἐὰν καθίσαντες καθίσητε ἐν τῇ γῇ ταύτῃ οἰκοδομήσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ καθέλω καὶ φυτεύσω ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ ἐκτίλω ὅτι ἀναπέπαυμαι ἐπὶ τοῖς κακοῖς οἷς ἐποίησα ὑμῖν

11. Deixa (todavia) os teus órfãos, que eu lhes salvarei a vida; que as tuas viúvas esperem em mim.

11. μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου βασιλέως Βαβυλῶνος οὗ ὑμεῖς φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ μὴ φοβηθῆτε φησὶν κύριος ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαι ὑμᾶς καὶ σῴζειν ὑμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτοῦ

12. Porque isto diz o Senhor: Eis que aqueles que não estavam condenados a beber o cálice (da ira do Senhor) de certo o beberão; e tu ficarás impune? Não ficarás impune, com certeza o beberás.

12. καὶ δώσω ὑμῖν ἔλεος καὶ ἐλεήσω ὑμᾶς καὶ ἐπιστρέψω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν

13. Por mim mesmo o juro, diz o Senhor; Brosra será um objecto de pasmo e de opróbrio, um deserto e uma maldição; todas as suas cidades serão ruínas sempiternas.

13. καὶ εἰ λέγετε ὑμεῖς οὐ μὴ καθίσωμεν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ πρὸς τὸ μὴ ἀκοῦσαι φωνῆς κυρίου

14. Recebi uma notícia do Senhor, um embaixador foi enviado às nações (para lhes dizer): Juntai-vos e vinde contra este povo. De pé, ao combate!

14. ὅτι εἰς γῆν Αἰγύπτου εἰσελευσόμεθα καὶ οὐ μὴ ἴδωμεν πόλεμον καὶ φωνὴν σάλπιγγος οὐ μὴ ἀκούσωμεν καὶ ἐν ἄρτοις οὐ μὴ πεινάσωμεν καὶ ἐκεῖ οἰκήσομεν

15. Vê que te fiz pequenino (ó Idumeu) entre as nações, desprezível entre os homens.

15. διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον κυρίου οὕτως εἶπεν κύριος ἐὰν ὑμεῖς δῶτε τὸ πρόσωπον ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ εἰσέλθητε ἐκεῖ κατοικεῖν

16. A tua arrogância enganou-te, assim como a soberba do teu coração, (ó Idumeu) tu que habitas nas concavidades dos rochedos, que ocupas o cume do outeiro. Ainda que pusesses no alto como águia, o teu ninho, eu te arrancaria de lá, diz o Senhor.

16. καὶ ἔσται ἡ ῥομφαία ἣν ὑμεῖς φοβεῖσθε ἀπὸ προσώπου αὐτῆς εὑρήσει ὑμᾶς ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ὁ λιμός οὗ ὑμεῖς λόγον ἔχετε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καταλήμψεται ὑμᾶς ὀπίσω ὑμῶν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἐκεῖ ἀποθανεῖσθε

17. A Idumeia será um objecto de pasmo; todo o que atravessar pelas suas terras, pasmará e fará mofa de todas as suas desgraças.

17. καὶ ἔσονται πάντες οἱ ἄνθρωποι καὶ πάντες οἱ ἀλλογενεῖς οἱ θέντες τὸ πρόσωπον αὐτῶν εἰς γῆν Αἰγύπτου ἐνοικεῖν ἐκεῖ ἐκλείψουσιν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ καὶ ἐν τῷ λιμῷ καὶ οὐκ ἔσται αὐτῶν οὐθεὶς σῳζόμενος ἀπὸ τῶν κακῶν ὧν ἐγὼ ἐπάγω ἐπ’ αὐτούς

18. Assim como na destruição de Sodoma, de Gomorra e das cidades vizinhas, diz o Senhor, também ninguém ali habitará, nenhum homem fará a sua morada.

18. ὅτι οὕτως εἶπεν κύριος καθὼς ἔσταξεν ὁ θυμός μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ οὕτως στάξει ὁ θυμός μου ἐφ’ ὑμᾶς εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἔσεσθε εἰς ἄβατον καὶ ὑποχείριοι καὶ εἰς ἀρὰν καὶ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ οὐ μὴ ἴδητε οὐκέτι τὸν τόπον τοῦτον

19. Eis que (o inimigo), como leão, subirá das espessuras do Jordão às pastagens perenes (da Idumeia); farei fugir subitamente Edom, e colocarei em seu lugar desgraças, aquele que escolhi. Porque, quem há semelhante a mim? Quem me poderá pedir contas? Qual o pastor (ou capitão) que ousará resistir à minha face?

19. ἃ ἐλάλησεν κύριος ἐφ’ ὑμᾶς τοὺς καταλοίπους Ιουδα μὴ εἰσέλθητε εἰς Αἴγυπτον καὶ νῦν γνόντες γνώσεσθε

20. Portanto ouvi a resolução que o Senhor formou contra Edom, os seus projetos contra os moradores de Teman: Como os mais pequenos do rebanho serão arrastados (à morte), e a sua pastagem será devastada.

20. ὅτι ἐπονηρεύσασθε ἐν ψυχαῖς ὑμῶν ἀποστείλαντές με λέγοντες πρόσευξαι περὶ ἡμῶν πρὸς κύριον καὶ κατὰ πάντα ἃ ἐὰν λαλήσῃ σοι κύριος ποιήσομεν

21. Ao estrondo da sua ruína se comove a terra: Chega ao Mar Vermelho o clamor da sua voz.

21. καὶ οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς κυρίου ἧς ἀπέστειλέν με πρὸς ὑμᾶς

22. Eis que (o inimigo) subirá como águia, voará e estenderá as suas asas sobre Bosra; e o coração dos guerreiros da Idumeia será naquele dia como o coração duma mulher que está com dores de parto.

22. καὶ νῦν ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἐκλείψετε ἐν τῷ τόπῳ οὗ ὑμεῖς βούλεσθε εἰσελθεῖν κατοικεῖν ἐκεῖ

23. Contra Damasco: Foram confundidas Hamat e Arfad, porque ouviram uma notícia má; ficaram estarrecidos; agitados como o mar em tormenta, não podem ter repouso.

23.

24. Damasco perdeu a coragem, lançou-se a fugir, o tremor apoderou-se dela; a angústia e as dores tomaram-na, como à mulher que está com dores de parto.

24.

25. Como ficou abandonada a cidade famosa, a cidade da alegria?

25.

26. Pois também cairão os seus jovens nas suas praças, e todos os homens de armas perecerão naquele dia, diz o Senhor dos exércitos.

26.

27. E porei fogo aos muros de Damasco, que devorará as muralhas de Benadad.

27.

28. Contra Cedar e contra os reinos de Hasor, que destruiu Nabucodonosor, rei de Babilônia. Isto diz o Senhor: Levantai-vos, marchai contra Cedar, exterminai os filhos do Oriente.

28.

29. Tomem as suas tendas e os seus rebanhos; tomem as suas peles, todos os seus móveis e os seus camelos! Clamem sobre eles: Terror de todas as partes.

29.

30. Fugi, ide-vos a toda a pressa, escondei-vos nas cavernas, vós que morais em Hasor, diz o Senhor, porque Nabucodonosor, rei de Babilônia, forjou um plano contra vós, formou projetos contra vós.

30.

31. Levantai-vos e marchai contra uma nação tranquila e que vive sem receio, diz o Senhor (aos Caldeus), que não tem portas nem ferrolhos, que vive à parte.

31.

32. Os seus camelos serão postos a saque, e a multidão dos seus animais será uma presa. Espalharei a todos os ventos os que rapam o cabelo das têmporas, e de todos os lados lançarei a desgraça sobre eles, diz o Senhor.

32.

33. Hasor ficará sendo guarida de chacais, um deserto para sempre; ninguém ali habitará, nenhum filho do homem ali fará a sua morada.

33.

34. Palavra do Senhor, que foi dirigida ao profeta Jeremias contra Elão, no princípio do reinado de Sedecias, rei de Judá, nestes termos:

34.

35. Isto diz o Senhor dos exércitos: Vou quebrar o arco de Elão, a sua maior força.

35.

36. Farei vir sobre Elão quatro ventos das quatro partes do céu, e espalharei os Elamitas por todos estes ventos: não haverá nação, aonde não cheguem os fugitivos de Elão.

36.

37. Farei tremer Elão diante dos seus inimigos, na presença dos que procuram tirar-lhe a vida. Farei cair sobre eles a desgraça, o furor da minha cólera, diz o Senhor. Enviarei a espada após eles até os exterminar.

37.

38. Estabelecerei o meu trono em Elão, e exterminarei de lá o rei e os chefes, diz o Senhor.

38.

39. Nos últimos dias, porém, farei voltar os cativos de Elão, diz o Senhor.

39.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.