1. Malheur à ceux qui méditent l`iniquité et qui forgent le mal Sur leur couche! Au point du jour ils l`exécutent, Quand ils ont le pouvoir en main.
2. Ils convoitent des champs, et ils s`en emparent, Des maisons, et ils les enlèvent; Ils portent leur violence sur l`homme et sur sa maison, Sur l`homme et sur son héritage.
3. C`est pourquoi ainsi parle l`Éternel: Voici, je médite contre cette race un malheur; Vous n`en préserverez pas vos cous, Et vous ne marcherez pas la tête levée, Car ces temps seront mauvais.
4. En ce jour-là, on fera de vous un sujet de sarcasme, On poussera des cris lamentables, On dira: Nous sommes entièrement dévastés! Il donne à d`autres la part de mon peuple! Eh quoi! il me l`enlève! Il distribue nos champs à l`ennemi!...
5. C`est pourquoi tu n`auras personne Qui étende le cordeau sur un lot, Dans l`assemblée de l`Éternel. -
6. Ne prophétisez pas! disent-ils. Qu`on ne prophétise pas de telles choses! Les invectives n`ont point de fin! -
7. Oses-tu parler ainsi, maison de Jacob? L`Éternel est-il prompt à s`irriter? Est-ce là sa manière d`agir? Mes paroles ne sont-elles pas favorables A celui qui marche avec droiture?
8. Depuis longtemps on traite mon peuple en ennemi; Vous enlevez le manteau de dessus les vêtements De ceux qui passent avec sécurité En revenant de la guerre.
9. Vous chassez de leurs maisons chéries les femmes de mon peuple, Vous ôtez pour toujours ma parure à leurs enfants.
10. Levez-vous, marchez! car ce n`est point ici un lieu de repos; A cause de la souillure, il y aura des douleurs, des douleurs violentes.
11. Si un homme court après le vent et débite des mensonges: Je vais te prophétiser sur le vin, sur les boissons fortes! Ce sera pour ce peuple un prophète.
12. Je te rassemblerai tout entier, ô Jacob! Je rassemblerai les restes d`Israël, Je les réunirai comme les brebis d`une bergerie, Comme le troupeau dans son pâturage; Il y aura un grand bruit d`hommes.
13. Celui qui fera la brèche montera devant eux; Ils feront la brèche, franchiront la porte et en sortiront; Leur roi marchera devant eux, Et l`Éternel sera à leur tête.
Przypisy:
2:1-2 - Micheasz potępia tych, którzy dopuszczają się niesprawiedliwości, kradną cudzą ziemię i uciskają słabych. Boże potępienie niesprawiedliwości społecznej jest tematem przewodnim, odzwierciedlającym Jego sprawiedliwość wobec wyzysku biednych i bezbronnych (zob. także Prz 14,31 i Izajasz 10,1-2).
2:3-5 - Sąd Boży spadnie na tych, którzy uciskają. Słowa Micheasza ujawniają, że niesprawiedliwość doprowadzi do utraty dziedzictwa i bezpieczeństwa przez niegodziwych, co wskazuje, że Bóg nie toleruje wyzysku (zob. także Jeremiasza 5:28 i Zachariasza 7:10).
2:6-7 - Lud Izraela źle reaguje na przesłanie Micheasza, odrzucając myśl o nadchodzącym na niego sądzie Bożym. Ich odrzucenie Słowa Bożego odzwierciedla zatwardziałość serca i pychę ludu (zob. także Izajasz 30:9-11 i Am 2:12).
2:8-11 - Ucisk i egoizm przywódców zostają ujawnione, gdy niszczą lud i podważają zaufanie sprawiedliwych. Obraz „resztki” zaczyna się pojawiać jako nadzieja na odrodzenie, pokazując, że Bóg nadal będzie okazywał miłosierdzie małej, wiernej grupie (zob. także Izajasz 1:23 i Jeremiasz 23:1-4).
2:12-13 - Księga Micheasza kończy się obietnicą odnowy, w której Bóg ponownie zgromadzi swój lud, symbolizując wierną resztkę, która zostanie zbawiona. Obietnica zbawienia i odnowy jest znakiem Bożego miłosierdzia (zob. także Ezechiela 37:21-28 i Rzymian 11:5-6).
Wersety związane z Michée, 2:
Rozdział 2 Księgi Micheasza obnaża zepsucie społeczne i nadzieję na przyszłość. Jakie niesprawiedliwości potępia Bóg? Ten przenikliwy tekst potępia ucisk możnych wobec biednych, chciwość przywódców i odrzucenie proroczego słowa. Micheasz objawia Boże serce pragnące sprawiedliwości społecznej i Jego obietnicę przyszłego odnowienia. Rozdział ten równoważy sąd z nadzieją, wskazując na czas zjednoczenia i wyzwolenia ludu Bożego. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają palące tematy tego trudnego rozdziału.
Izajasza 5:8: "Biada wam, którzy nabywacie dom za domem i pole za polem, aż zabraknie miejsca i pozostaniecie jako jedyni mieszkańcy tej ziemi." - Ten werset z Izajasza odzwierciedla ten sam temat, co Micheasz 2:1-2, dotyczący chciwości możnych.
Amosa 2:6: "Tak mówi Pan: Z powodu trzech występków Izraela i jeszcze więcej z powodu czterech nie odstąpię od kary. Sprzedają sprawiedliwego za srebro, a ubogiego za parę sandałów." - Amos, podobnie jak Micheasz w 2:1-2, potępia ucisk biednych przez bogatych.
Jeremiasza 23:17: "Powtarzają tym, którzy gardzą słowem Pańskim: «Będziecie mieli pokój». A wszystkim, którzy podążają za uporem swego serca, mówią: „Nie doświadczycie żadnego nieszczęścia”." - Werset ten przypomina krytykę Micheasza pod adresem fałszywych proroków zawartą w 2:11.
Ezechiela 13:10: "Ponieważ sprowadzili mój lud na manowce, mówiąc: Pokój, gdy nie ma pokoju, i ponieważ gdy buduje się słaby mur, pokrywają go zaprawą," - Podobnie jak w Księdze Micheasza 2:11, Ezechiel krytykuje fałszywych proroków, którzy obiecują pokój, gdy zbliża się sąd.
Sofoniasza 3:19-20: "W owym czasie ukarzę wszystkich, którzy was uciskali; Wybawię ułomnych i zgromadzę rozproszonych. Oddam im chwałę i cześć we wszystkich krajach, w których doznali hańby. W owym czasie ich przyprowadzę, tak, zbiorę ich razem." - Werset ten odzwierciedla obietnicę odrodzenia zawartą w Księdze Micheasza 2:12-13.
FAQ:
Co Micheasz potępia przeciwko przywódcom Izraela i Judy w Księdze Micheasza 2?
Micheasz potępia przywódców, którzy stosują ucisk, kradną ziemię i wyzyskują biednych, jednocześnie prorokując fałszywe obietnice pokoju. (Micheasz 2:1-3)
Co Bóg obiecuje wiernej reszcie Izraela?
Bóg obiecuje przywrócić wierną resztę Izraela, sprowadzając ich z powrotem do ich ziemi i ustanawiając królestwo pokoju i dobrobytu (Micheasza 2:12-13).
Jak Micheasz opisuje sytuację ludzi, którzy odwrócili się od Boga?
Micheasz opisuje zagubiony i grzeszny lud, który zabiega o własne interesy i odwraca się od praw Bożych, co doprowadzi do zagłady. (Micheasza 2:4-5)
Co oznacza obietnica Boga dotycząca odrodzenia Izraela?
Odnowienie Izraela oznacza powrót do przymierza z Bogiem, uleczenie duchowych ran oraz przywrócenie sprawiedliwości i dobrobytu w kraju (Micheasza 2:12).
Co według Micheasza jest ważne dla prawdziwej pokuty?
Micheasz podkreśla, że prawdziwa skrucha wiąże się ze sprawiedliwością, miłosierdziem i wiernością Bogu, a nie tylko z pustymi słowami czy zewnętrznymi rytuałami (Micheasz 2:6-7).
