Mosaico decorativo

1. Jó continuou seu discurso nestes termos:

1. Job continuó pronunciando su discurso y dijo:

2. “Pelo Deus vivo que me recusa justiça, pelo Todo-poderoso, que enche minha alma de amargura.

2. ¡Vive Dios, que justicia me rehúsa, por Sadday, que me ha amargado el alma,

3. Enquanto em mim restar alento e o sopro de Deus passar por minhas narinas,

3. mientras siga en mí todo mi espíritu y el aliento de Dios en mis narices,

4. meus lábios não falarão maldades e minha língua não proferirá mentiras.

4. no dirán mis labios falsedad, ni mi lengua proferirá mentira!

5. Longe de mim dar-vos razão! Até meu último suspiro defenderei minha inocência,

5. Lejos de mí daros la razón: hasta mi último suspiro mantendré mi inocencia.

6. mantenho firme minha justiça, não a abandonarei; minha consciência não acusa nenhum de meus dias.

6. Me he aferrado a mi justicia, y no la soltaré, mi corazón no se avergüenza de mis días.

7. Que meu inimigo seja tratado como ímpio e meu adversário, como perverso!

7. ¡Tenga la suerte del malvado mi enemigo, la del injusto mi adversario!

8. Que pode esperar o ímpio de sua oração, quando eleva para Deus a sua alma?

8. Pues ¿cuál es la esperanza del impío cuando suplica, cuando hacia Dios eleva su alma?

9. Deus escutará seu clamor, quando a angústia cair sobre ele?

9. ¿Acaso Dios escucha su gemido, cuando viene sobre él una calamidad?

10. Encontrará ele seu conforto no Todo-poderoso e invocará ele Deus em todo o tempo?

10. ¿Tenía él sus delicias en Sadday? ¿invocaba a Dios en todo instante?

11. Eu vos ensinarei o poder de Deus, não vos ocultarei os desígnios do Todo-poderoso.

11. Yo os muestro el proceder de Dios, sin ocultar los secretos de Sadday.

12. Mas todos vós já o sabeis; por que proferis palavras vãs?

12. Y si todos vosotros ya lo habéis comprobado, ¿para qué esos vanos discursos al vacío?

13. Esta é a sorte que Deus reserva ao ímpio e a parte reservada ao violento pelo Todo-poderoso.*

13. Esta es la suerte que al malvado Dios reserva, la herencia que reciben de Sadday los violentos.

14. Se seus filhos se multiplicam, é para a espada e seus descendentes não terão o que comer.

14. Aunque sean muchos sus hijos, son para la espada, y sus vástagos no tendrán pan con que saciarse.

15. Seus sobreviventes serão sepultados na ruína e suas viúvas não os chorarão.

15. Los que queden serán sepultados por la Peste, y sus viudas no los llorarán.

16. Se amontoa prata como pó e se ajunta vestimentas como barro,

16. Si acumula la plata como polvo, si amontona vestidos como fango,

17. que amontoe, mas é o justo quem as vestirá e o inocente herdará a prata.

17. ¡que amontone!: un justo se vestirá con ellos, un inocente heredará la plata.

18. Constrói sua casa como a casa da aranha, como a choupana que o vigia constrói.*

18. Se edificó una casa de araña, como garita que un guarda construye.

19. Deita-se rico, mas é pela última vez. Quando abre os olhos, já deixou de sê-lo.

19. Rico se acuesta, mas por última vez; cuando abre los ojos, ya no es nada.

20. O terror o invade como um dilúvio e um redemoinho o arrebata durante a noite.

20. En pleno día le asaltan los terrores, de noche un torbellino le arrebata.

21. O vento do leste o leva e o faz desaparecer, varrendo-o violentamente de seu lugar.

21. El solano se lo lleva, y desaparece, le arranca del lugar de su mansión.

22. Precipitam-se sobre ele sem compaixão e é arrastado numa fuga desvairada.

22. Sin compasión por blanco se le toma, trata de huir de la mano que le hiere.

23. Sua ruína é aplaudida. De sua própria casa assobiarão sobre ele.

23. Bátense palmas a su ruina, doquiera se encuentre se le silba.


Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.


Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.