Mosaico decorativo

1. O rei Assuero impôs um tributo sobre o continente e sobre as ilhas do mar.

1. El rey Asuero impuso un tributo al país y a las islas del mar.

2. Tudo o que concerne a seu poder e suas façanhas e os detalhes sobre a elevação de Mardoqueu pelo rei estão escritos no Livro das Crônicas dos reis dos medos e dos persas.

2. Todas las obras de su poder y su vigor y el relato del encumbramiento de Mardoqueo, a quien el rey enalteció, ¿no están escritas en las Crónicas de los reyes de los medos y los persas?

3. Porque o judeu Mardoqueu era o primeiro depois do rei Assuero. Ele gozava de grande consideração entre os judeus e era amado pela multidão de seus irmãos. Procurava o bem de seu povo e falava a favor da felicidade de toda a sua nação. Traduzi com toda a fidelidade o que se acha no texto hebraico. As passagens que seguem encontrei-as apenas na edição “vulgata” (isto é, “divulgada”) em língua e caracteres gregos e as coloquei aqui no fim do livro, marcadas – como é nosso costume – com o óbelo, quero dizer, o sinal distintivo à margem:

3. Pues el judío mardoqueo era el segundo después del rey, persona importante entre los judíos, amado por la multitud de sus hermanos, preocupado por el bien de su pueblo y procurador de la paz de su raza.

4. E Mardoqueu disse: “De Deus veio tudo isso.

4. Mardoqueo dijo: «¡De Dios ha venido todo esto!

5. Lembro-me de um sonho que tive a esse respeito. Nada foi omitido:*

5. Porque haciendo memoria del sueño que tuve, ninguna de aquellas cosas ha dejado de cumplirse:

6. a pequena fonte tornada um rio, a luz, o sol, a massa de água. O rio é Ester que o rei tomou por esposa e a quem tornou rainha.

6. ni la pequeña fuente, convertida en río, ni la luz, ni el sol, ni el agua abudante. El río es Ester, a quien el rey hizo esposa y reina.

7. Amã e eu – eis as duas serpentes.

7. Los dragones somos yo y Amán.

8. Os povos são aqueles que se reuniram para destruir o nome dos judeus.

8. Los pueblos son los que se reunieron para destruir el nombre judío.

9. Minha nação é Israel que invocou o Senhor e que foi salva; porque o Senhor salvou seu povo e nos livrou de todos esses males. Deus fez prodígios e maravilhas, como não fez semelhantes entre todas as nações.

9. Mi pueblo es Israel, que clamó a Dios y fue salvado. Salvó el Señor a su pueblo, el Señor nos liberó de todos estos males; obró Dios grandes señales y prodigios como nunca los hubo en los demás pueblos.

10. Porque Deus preparou dois destinos: um para seu povo e outro para todas as nações.

10. Por eso, Dios ha marcado dos suertes una para su pueblo y otra para los pueblos restantes;

11. E esses dois destinos se cumpriram na hora, no tempo e no dia marcados por Deus para todas as nações.

11. y estas dos suertes se han cumplido en la hora, ocasión y día determinados en presencia de Dios y de todos los pueblos.

12. Então, o Senhor lembrou-se dos seus e fez justiça à sua herança.

12. Dios entonces se acordó de su pueblo y dictó sentencia a favor de su heredad;

13. E esses dias do mês de Adar, o catorze e o quinze, serão celebrados em comum, pelo povo de Israel, com gozo e alegria diante de Deus em todas as gerações, para sempre.

13. para éstos, los días catorce y qunince del mes de Adar serán días de asamblea, de alegría y gozo delante de Dios, por todas las generaciones para siempre, en su pueblo Israel.»


Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.


Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.