Biblia w rok.

W 126. dniu, 2 Samuela 8 opisuje zwycięstwa Dawida nad wrogami, umacniając jego panowanie. 1 Kronik 10-11 przedstawia przywódców i plemiona Izraela, wzmacniając organizację ludu. Psalm 60 przypomina nam o Bożej ochronie i pomocy w czasach konfliktu, dając nadzieję i bezpieczeństwo wiernym.

1. Po tych wydarzeniach Dawid pobił Filistynów i zmusił ich do uległości. Odebrał też z rąk Filistynów Gat.

2. Potem pobił Moabitów i zmierzył ich sznurem, rozkazawszy im położyć się na ziemi. Wymierzył dwa sznury tych, co mieli być zabici, a długość jednego sznura dla tych, którzy mieli pozostać przy życiu. Tak Moabici stali się niewolnikami Dawida płacącymi daninę.

3. Dawid pobił też Hadazera, syna Rechoba, króla Soby, kiedy ten wyprawił się, aby przywrócić swą władzę nad Rzeką.

4. Wziął mu też Dawid tysiąc siedemset konnicy i dwadzieścia tysięcy piechoty. Poprzecinał ścięgna skokowe wszystkich koni zaprzęgowych, zostawiając z nich tylko sto zaprzęgów.

5. Kiedy Aramejczycy z Damaszku przybyli na odsiecz królowi Soby, Hadadezerowi, Dawid pobił dwadzieścia dwa tysiące ludzi spośród Aramejczyków.

6. Potem umieścił Dawid załogi w Aramie damasceńskim, Aramejczycy zaś stali się niewolnikami Dawida, płacącymi daninę. Tak Pan udzielał Dawidowi pomocy we wszystkim, co ten zamierzył.

7. Dawid zabrał też złote uzbrojenie, jakie mieli słudzy Hadadezera, i przeniósł je do Jerozolimy.

8. A z miast Hadadezera, Tebach i Berotaj, zabrał król Dawid również wielką ilość brązu.

9. Gdy usłyszał Tou, król Chamat, że Dawid rozbił całe wojsko Hadadezera,

10. posłał syna swego Hadorama do króla Dawida, aby go pozdrowić i powinszować mu, że walcząc z Hadadezerem, pokonał go, bo Hadadezer był w wojnie z Tou. Hadoram przywiózł też przedmioty ze srebra, ze złota i brązu.

11. Król Dawid poświęcił je również Panu wraz ze srebrem i złotem, które pobrał ze wszystkich podbitych narodów:

12. z Edomu, Moabu, od Ammonitów, Filistynów, Amalekitów, wraz z łupami pochodzącymi od Hadadezera, syna Rechoba, króla Soby.

13. Imię Dawida stało się sławne. Powracając zaś pobił osiemnaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli.

14. I w Edomie pozostawił załogi. Wszyscy więc Edomici stali się niewolnikami Dawida: Pan udzielał Dawidowi pomocy we wszystkim, co ten zamierzył.

15. Dawid panował nad całym Izraelem, wykonując sąd i sprawiedliwość nad całym swoim ludem.

16. Joab, syn Serui, był dowódcą wojska, Joszafat zaś, syn Achiluda, był pełnomocnikiem,

17. Sadok, syn Achituba, i Abiatar, syn Achimeleka, byli kapłanami, Serejasz zaś był pisarzem.

18. Benajasz, syn Jojady, sprawował dowództwo nad Keretytami i Peletytami, a synowie Dawida byli kapłanami.

Rozdział 10

1. Filistyni walczyli z Izraelitami; mężowie izraelscy uciekli przed Filistynami i padli pobici na wzgórzu Gilboa.

2. Filistyni rozpoczęli natarcie na Saula i na jego synów, zabijając Jonatana, Abinadaba i Malkiszuę, synów Saula.

3. W końcu walka srożyła się wokół Saula. Wytropili go łucznicy, a on zadrżał na widok łuczników.

4. I odezwał się Saul do swego giermka: Dobądź swego miecza i przebij mnie nim, ażeby nie przyszli ci nieobrzezańcy i nie naigrawali się ze mnie. Lecz giermek nie chciał tego uczynić, gdyż bardzo się bał. Saul więc dobył miecza i sam rzucił się na niego.

5. Gdy giermek zobaczył, że Saul umarł, sam też rzucił się na miecz i razem umarł.

6. Umarł więc Saul i trzej jego synowie, cały też dom jego zginął razem w tym dniu.

7. Skoro wszyscy Izraelici mieszkający w dolinie spostrzegli, że tamci uciekają i że poległ Saul i jego synowie, opuścili swoje miasta i zbiegli, a nadeszli Filistyni i zamieszkali w nich.

8. Nazajutrz przyszli Filistyni złupić ciała zabitych i znaleźć Saula i jego synów, leżących na wzgórzu Gilboa.

9. A złupiwszy go, zabrali jego głowę i zbroję. Po całej ziemi filistyńskiej rozesłali polecenie, aby obwieścić radosną nowinę swoim bogom i ludowi.

10. Zbroję jego złożyli w świątyni swoich bogów, a czaszkę jego przytwierdzili w świątyni Dagona.

11. Gdy usłyszeli wszyscy mieszkańcy Jabesz w Gileadzie o tym wszystkim, jak Filistyni postąpili z Saulem,

12. powstali wszyscy dzielni ludzie, a zabrawszy zwłoki Saula i zwłoki jego synów, sprowadzili je do Jabesz i pochowali kości ich pod terebintem w Jabesz. Pościli potem przez siedem dni.

13. Saul umarł na skutek własnego przewinienia, które popełnił wobec Pana, przeciw słowu Pańskiemu, którego nie strzegł. Zasięgał on nawet rady u wróżbiarki,

14. a nie radził się Pana; On więc zesłał na niego śmierć, a królestwo jego przeniósł na Dawida, syna Jessego.

Rozdział 11

1. Wtedy zgromadzili się wszyscy Izraelici przy Dawidzie w Hebronie i rzekli: Oto myśmy kości twoje i ciało.

2. Nawet już przedtem, gdy Saul był królem, tyś wyprowadzał i przyprowadzał Izraela, bo Pan, Bóg twój, rzekł do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud - Izraela, i ty będziesz wodzem mojego ludu - Izraela.

3. Wszyscy więc starsi Izraela przybyli do króla do Hebronu. I Dawid zawarł z nimi w Hebronie przymierze wobec Pana. Namaścili więc Dawida na króla nad Izraelem, zgodnie z nakazem Pańskim, przekazanym przez Samuela.

4. I wyruszył Dawid z całym Izraelem na Jerozolimę, zwaną Jebus; mieszkańcami tamtejszego kraju byli Jebusyci.

5. I rzekli mieszkańcy Jebus do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest Miasto Dawidowe.

6. I powiedział Dawid: Ktokolwiek pierwszy pokona Jebusytów, będzie wodzem i księciem. Joab, syn Serui, pierwszy wszedł do góry i został wodzem.

7. Dawid zamieszkał w twierdzy, dlatego nazwano ją Miastem Dawidowym.

8. Zbudował potem miasto dokoła, tak Millo, jak i otoczenie, Joab zaś odnowił resztę miasta.

9. Dawid stawał się coraz potężniejszym, bo Pan Zastępów był z nim.

10. Oto dowódcy bohaterów Dawida, którzy wraz z nim stali się potężni pod jego panowaniem, a którzy wraz z całym Izraelem uczynili go królem zgodnie ze słowem Pańskim o Izraelu.

11. Oto imiona bohaterów Dawida: Jaszobeam, syn Chakmoniego, dowódca trzydziestu. Ten właśnie, który wymachiwał włócznią nad trzystu zabitymi w jednym spotkaniu.

12. Po nim jest Eleazar, syn Dodo, Achochita, jeden z trzech bohaterów.

13. Był on z Dawidem w Pas-Dammim i tam zebrali się Filistyni do walki. A była tam działka pola pełna jęczmienia. Kiedy zaś wojsko uciekło przed Filistynami,

14. on pozostał na środku działki, oswobodził ją i pobił Filistynów. Pan sprawił wtedy wielkie zwycięstwo.

15. Trzej spośród trzydziestu zeszli po skale do Dawida, do jaskini Adullam, podczas gdy obóz Filistynów był rozłożony w dolinie Refaim.

16. Dawid był wtedy w twierdzy, a załoga filistyńska była wówczas w Betlejem.

17. Dawid poczuł pragnienie i rzekł: Kto mi da napić się wody z cysterny, która jest przy bramie w Betlejem?

18. Przedarli się więc ci trzej przez obóz filistyński i zaczerpnęli wody z cysterny, która jest przy bramie w Betlejem. Zabrali ją z sobą i przynieśli Dawidowi. Dawid jednak nie chciał jej pić, lecz wylał ją w ofierze dla Pana.

19. I rzekł: Niechaj mnie Bóg strzeże od uczynienia tej rzeczy! Czyż mam pić krew tych ludzi wraz z ich życiem? Wszak przynieśli ją z narażeniem swego życia. I nie chciał jej pić. To uczynili ci trzej bohaterowie.

20. Abiszaj, brat Joaba, był dowódcą trzydziestu. Wymachiwał on włócznią nad trzystu zabitymi i zażywał sławy u trzydziestu.

21. Spośród trzydziestu był on podwójnie poważany i był ich dowódcą, lecz nie dorównał owym trzem.

22. Benajasz, syn Jojady, był mężem walecznym, wielkim w czynach, rodem z Kabseel. Pobił on dwóch synów Ariela z Moabu. On też zszedł do cysterny i zabił w niej lwa w dzień, gdy była śnieżyca.

23. Zabił on także Egipcjanina, o wzroście pięciu łokci. Egipcjanin trzymał w ręku dzidę grubą jak wał tkacki, podczas gdy on poszedł na niego z kijem. Wyrwawszy dzidę z ręki Egipcjanina, zabił go własną jego dzidą.

24. Tego dokonał Benajasz, syn Jojady. Miał sławę wśród trzydziestu bohaterów.

25. Był on bardziej poważany niż trzydziestu, lecz nie dorównał owym trzem. Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.

26. Bohaterowie waleczni: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem,

27. Szammot z Haroru, Cheles z Pelonu,

28. Ira, syn Ikesza z Tekoa, Abiezer z Anatot,

29. Sibbekaj Chuszyta, Ilaj Achochita,

30. Maheraj z Netofy, Cheled, syn Baany z Netofy,

31. Itaj, syn Ribaja z Gibea synów Beniamina, Benajasz z Pireatonu,

32. Churaj z Potoków Gaasz, Abiel z Araby,

33. Azmawet z Bachurim, Eliachba z Szaalbonu,

34. Bene-Chaszem z Gizonu, Jonatan, syn Szagiego z Hararu,

35. Achiam, syn Sakara z Hararu, Elifelet, syn Ura,

36. Chefer z Mekery, Achiasz z Pelonu,

37. Chesro z Karmelu, Naaraj, syn Ezbaja,

38. Joel, brat Natana, Mibchar, syn Hagriego,

39. Selek z Ammonu, Nachraj z Beerot, giermek Joaba, syna Serui,

40. Ira z Jattiru, Gareb z Jattiru,

41. Uriasz Chetyta, Zabad, syn Achlaja,

42. Adina, syn Szizy, Rubenita, naczelnik Rubenitów, odpowiedzialny za trzydziestu;

43. Chanan, syn Maaki, Jozafat Mitnita,

44. Ozjasz z Asztarot, Szama i Jeuel, synowie Chotama z Aroeru,

45. Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha z Tis,

46. Eliel z Machawitów, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma z Moabu,

47. Eliel, Obed i Jaasjel z Soby.

1. Kierownikowi chóru. Na melodię: Lilia Prawa. Miktam. Dawidowy. Celem pouczenia.

2. Gdy walczył z Aram-Nacharaim i z Aram-Sobą i gdy powracający Joab zwyciężył Edomitów w Dolinie Soli - dwanaście tysięcy [ludzi].

3. Odrzuciłeś nas, o Boże, starłeś nas, rozgniewałeś się, lecz powróć do nas!

4. Wstrząsnąłeś i rozdarłeś ziemię: ulecz jej rozdarcia, albowiem się chwieje.

5. Kazałeś ludowi swemu zaznać twardego losu, napoiłeś nas winem oszałamiającym.

6. Postawiłeś znak dla tych, co boją się Ciebie, by uciekali przed łukiem.

7. Aby ocaleli, których Ty miłujesz, wspomóż Twą prawicą i wysłuchaj nas!

8. Bóg przemówił w swojej świątyni: Będę się radował i podzielę Sychem, a dolinę Sukkot wymierzę.

9. Do Mnie należy Gilead, do Mnie Manasses, Efraim jest szyszakiem mej głowy, Juda moim berłem,

10. Moab jest dla Mnie misą do mycia, na Edom but mój rzucę, nad Filisteą będę triumfował.

11. Któż mię wprowadzi do miasta warownego? Któż aż do Edomu mię doprowadzi?

12. Czyż nie Ty, o Boże, nas odrzuciłeś i [już] nie wychodzisz, Boże, z naszymi wojskami?

13. Daj nam pomoc przeciw nieprzyjacielowi, bo ludzkie ocalenie jest zawodne.

14. W Bogu dokonamy czynów pełnych mocy: i On podepcze naszych nieprzyjaciół.