Liber Iob, 39

1. Numquid nosti tempus partus ibicum in petris vel parturientes cervas observasti?

1. εἰ ἔγνως καιρὸν τοκετοῦ τραγελάφων πέτρας ἐφύλαξας δὲ ὠδῖνας ἐλάφων

2. Dinumerasti menses conceptus earum et scisti tempus partus earum?

2. ἠρίθμησας δὲ αὐτῶν μῆνας πλήρεις τοκετοῦ ὠδῖνας δὲ αὐτῶν ἔλυσας

3. Incurvantur ad fetum et pariunt et fetus suos emittunt.

3. ἐξέθρεψας δὲ αὐτῶν τὰ παιδία ἔξω φόβου ὠδῖνας αὐτῶν ἐξαποστελεῖς

4. Impinguantur filii earum et adolescunt in campo, egrediuntur et non revertuntur ad eas.

4. ἀπορρήξουσιν τὰ τέκνα αὐτῶν πληθυνθήσονται ἐν γενήματι ἐξελεύσονται καὶ οὐ μὴ ἀνακάμψουσιν αὐτοῖς

5. Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ipsius quis solvit?

5. τίς δέ ἐστιν ὁ ἀφεὶς ὄνον ἄγριον ἐλεύθερον δεσμοὺς δὲ αὐτοῦ τίς ἔλυσεν

6. Cui dedi in solitudine domum et tabernacula eius in terra salsuginis.

6. ἐθέμην δὲ τὴν δίαιταν αὐτοῦ ἔρημον καὶ τὰ σκηνώματα αὐτοῦ ἁλμυρίδα

7. Contemnit multitudinem civitatis, clamorem exactoris non audit.

7. καταγελῶν πολυοχλίας πόλεως μέμψιν δὲ φορολόγου οὐκ ἀκούων

8. Explorat montes pascuae suae et virentia quaeque perquirit.

8. κατασκέψεται ὄρη νομὴν αὐτοῦ καὶ ὀπίσω παντὸς χλωροῦ ζητεῖ

9. Numquid volet taurus ferus servire tibi aut morabitur ad praesepe tuum?

9. βουλήσεται δέ σοι μονόκερως δουλεῦσαι ἢ κοιμηθῆναι ἐπὶ φάτνης σου

10. Numquid alligabis taurum ferum ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te?

10. δήσεις δὲ ἐν ἱμᾶσι ζυγὸν αὐτοῦ ἢ ἑλκύσει σου αὔλακας ἐν πεδίῳ

11. Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius et derelinques ei labores tuos?

11. πέποιθας δὲ ἐπ’ αὐτῷ ὅτι πολλὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπαφήσεις δὲ αὐτῷ τὰ ἔργα σου

12. Numquid credes illi quod revertatur et sementem in aream tuam congreget?

12. πιστεύσεις δὲ ὅτι ἀποδώσει σοι τὸν σπόρον εἰσοίσει δέ σου τὸν ἅλωνα

13. Ala struthionis laeta est, penna vero ciconiae et avolat.

13. πτέρυξ τερπομένων νεελασα ἐὰν συλλάβῃ ασιδα καὶ νεσσα

14. Quando derelinquit ova sua in terra, in pulvere calefiunt.

14. ὅτι ἀφήσει εἰς γῆν τὰ ᾠὰ αὐτῆς καὶ ἐπὶ χοῦν θάλψει

15. Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.

15. καὶ ἐπελάθετο ὅτι ποὺς σκορπιεῖ καὶ θηρία ἀγροῦ καταπατήσει

16. Duratur ad filios suos quasi non sint sui; frustra laborans nullo timore anxiatur.

16. ἀπεσκλήρυνεν τὰ τέκνα αὐτῆς ὥστε μὴ ἑαυτῇ εἰς κενὸν ἐκοπίασεν ἄνευ φόβου

17. Privavit enim eam Deus sapientia nec dedit illi intellegentiam.

17. ὅτι κατεσιώπησεν αὐτῇ ὁ θεὸς σοφίαν καὶ οὐκ ἐμέρισεν αὐτῇ ἐν τῇ συνέσει

18. Cum tempus fuerit, in altum alas erigit, deridet equum et ascensorem eius.

18. κατὰ καιρὸν ἐν ὕψει ὑψώσει καταγελάσεται ἵππου καὶ τοῦ ἐπιβάτου αὐτοῦ

19. Numquid praebebis equo fortitudinem aut circumdabis collo eius iubam?

19. ἦ σὺ περιέθηκας ἵππῳ δύναμιν ἐνέδυσας δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ φόβον

20. Numquid suscitabis eum quasi locustas? Gloria hinnitus eius terror;

20. περιέθηκας δὲ αὐτῷ πανοπλίαν δόξαν δὲ στηθέων αὐτοῦ τόλμῃ

21. vallem ungula fodit, exsultat audacter, in occursum pergit armatis.

21. ἀνορύσσων ἐν πεδίῳ γαυριᾷ ἐκπορεύεται δὲ εἰς πεδίον ἐν ἰσχύι

22. Contemnit pavorem nec territur neque cedit gladio.

22. συναντῶν βέλει καταγελᾷ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ ἀπὸ σιδήρου

23. Super ipsum sonabit pharetra, micat hasta et acinaces.

23. ἐπ’ αὐτῷ γαυριᾷ τόξον καὶ μάχαιρα

24. Fervens et fremens sorbet terram nec consistet, cum tubae sonaverit clangor.

24. καὶ ὀργῇ ἀφανιεῖ τὴν γῆν καὶ οὐ μὴ πιστεύσῃ ἕως ἂν σημάνῃ σάλπιγξ

25. Ubi audierit bucinam, dicit: “Uah!”. Procul odoratur bellum, exhortationem ducum et ululatum exercitus.

25. σάλπιγγος δὲ σημαινούσης λέγει εὖγε πόρρωθεν δὲ ὀσφραίνεται πολέμου σὺν ἅλματι καὶ κραυγῇ

26. Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum?

26. ἐκ δὲ τῆς σῆς ἐπιστήμης ἕστηκεν ἱέραξ ἀναπετάσας τὰς πτέρυγας ἀκίνητος καθορῶν τὰ πρὸς νότον

27. Numquid ad praeceptum tuum elevabitur aquila et in arduis ponet nidum suum?

27. ἐπὶ δὲ σῷ προστάγματι ὑψοῦται ἀετός γὺψ δὲ ἐπὶ νοσσιᾶς αὐτοῦ καθεσθεὶς αὐλίζεται

28. In petris manet et in praeruptis silicibus commoratur atque in culmine et arce.

28. ἐπ’ ἐξοχῇ πέτρας καὶ ἀποκρύφῳ

29. Inde contemplatur escam, et de longe oculi eius prospiciunt.

29. ἐκεῖσε ὢν ζητεῖ τὰ σῖτα πόρρωθεν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ σκοπεύουσιν

30. Pulli eius lambent sanguinem; et, ubicumque cadaver fuerit, statim adest”.

30. νεοσσοὶ δὲ αὐτοῦ φύρονται ἐν αἵματι οὗ δ’ ἂν ὦσι τεθνεῶτες παραχρῆμα εὑρίσκονται