Księga Izajasza, 9

1. Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

1. primo tempore adleviata est terra Zabulon et terra Nepthalim et novissimo adgravata est via maris trans Jordanem Galileæ gentium

2. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu.

2. populus qui ambulabat in tenebris vidit lucem magnam habitantibus in regione umbræ mortis lux orta est eis

3. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów.

3. multiplicasti gentem non magnificasti lætitiam lætabuntur coram te sicut lætantur in messe sicut exultant quando dividunt spolia

4. Bo każdy but pieszego żołnierza, każdy płaszcz zbroczony krwią, pójdą na spalenie, na pastwę ognia.

4. jugum enim oneris ejus et virgam umeri ejus et sceptrum exactoris ejus superasti sicut in die Madian

5. Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.

5. quia omnis violenta prædatio cum tumultu et vestimentum mixtum sanguine erit in conbustionem et cibus ignis

6. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.

6. parvulus enim natus est nobis filius datus est nobis et factus est principatus super umerum ejus et vocabitur nomen ejus Admirabilis consiliarius Deus fortis Pater futuri sæculi Princeps pacis

7. Wydał Pan wyrok na Jakuba, i spadł on na Izraela.

7. multiplicabitur ejus imperium et pacis non erit finis super solium David et super regnum ejus ut confirmet illud et corroboret in judicio et justitia amodo et usque in sempiternum zelus Domini exercituum faciet hoc

8. Pozna go cały naród: Efraimczycy i mieszkańcy Samarii, w dumie i w hardości swego serca mówiący:

8. verbum misit Dominus in Jacob et cecidit in Israël

9. Cegły się rozsypały - odbudujemy z kamienia; sykomory wycięte - cedrami je zastąpimy.

9. et sciet populus omnis Ephraim et habitantes Samariam in superbia et magnitudine cordis dicentes

10. Lecz Pan wzbudził przeciw niemu wrogów i nieprzyjaciół jego uzbroił:

10. lateres ceciderunt sed quadris lapidibus ædificabimus sycomoros succiderunt sed cedros inmutabimus

11. Aramejczyków od wschodu i Filistynów z zachodu, pożerających Izraela całą paszczą. Po tym wszystkim nie uśmierzył się gniew Jego i ręka Jego - nadal wyciągnięta.

11. et elevabit Dominus hostes Rasin super eum et inimicos ejus in tumultum vertet

12. Ale naród nie nawrócił się do swego Karciciela ani nie szukał Pana Zastępów.

12. Syriam ab oriente et Philisthim ab occidente et devorabunt Israël toto ore in omnibus his non est aversus furor ejus sed adhuc manus ejus extenta

13. Wówczas Pan odciął Izraelowi głowę i ogon, w jednym dniu, palmę i sitowie.

13. et populus non est reversus ad percutientem se et Dominum exercituum non inquisierunt

14. "Starszy i dostojnik - to głowa; a ogon to prorok i nauczyciel kłamstwa".

14. et disperdet Dominus ab Israël caput et caudam incurvantem et refrenantem die una

15. Zwodzicielami się stali przywódcy tego narodu, a ci, którym przewodzą, zgubili się.

15. longevus et honorabilis ipse est caput et propheta docens mendacium ipse cauda est

16. Dlatego Pan nie oszczędzi jego młodzieńców ani się zlituje nad jego sierotami i wdowami. Bo cały ten naród jest bezbożny i zły, każde usta mówią głupstwa. Po tym wszystkim nie uśmierzył się gniew Jego i ręka Jego - nadal wyciągnięta.

16. et erunt qui beatificant populum istum seducentes et qui beatificantur præcipitati

17. Zaiste, niegodziwość rozgorzała jak pożar, który trawi głogi i ciernie; wybucha w gąszczu leśnym, aż wzbijają się słupy dymu.

17. propter hoc super adulescentulis ejus non lætabitur Dominus et pupillorum ejus et viduarum non miserebitur quia omnis hypocrita est et nequam et universum os locutum est stultitiam in omnibus his non est aversus furor ejus sed adhuc manus ejus extenta

18. Od gniewu Pańskiego zapalił się kraj, i stał się naród pastwą ognia. Nikt nie ma litości nad bratem swoim.

18. succensa est enim quasi ignis impietas veprem et spinam vorabit et succendetur in densitate saltus et convolvetur superbia fumi

19. Każdy pożera ciało bliźniego; odgryza na prawo, a przecież łaknie, zjada na lewo, lecz się nie nasyca.

19. in ira Domini exercituum conturbata est terra et erit populus quasi esca ignis vir fratri suo non parcet

20. Manasses [szarpie] Efraima, a Efraim Manassesa, obaj razem godzą na Judę. Po tym wszystkim nie uśmierzył się gniew Jego i ręka Jego - nadal wyciągnięta.

20. et declinabit ad dexteram et esuriet et comedet ad sinistram et non saturabitur unusquisque carnem brachii sui vorabit Manasses Ephraim et Ephraim Manassen simul ipsi contra Judam

21.

21. in omnibus his non est aversus furor ejus sed adhuc manus ejus extenta