II Crônicas, 15
1. Azarias, filho de Obed, movido pelo espírito de Deus,
1. καὶ Αζαριας υἱὸς Ωδηδ ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν πνεῦμα κυρίου
2. foi ao encontro de Asa e disse-lhe: Ouvi-me, Asa e todos vós, povo de Judá e de Benjamim: O Senhor foi convosco, porque vós fostes com ele. Se o buscardes, achá-lo-eis, mas, se o abandonardes, ele vos abandonará.
2. καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν Ασα καὶ παντὶ Ιουδα καὶ Βενιαμιν καὶ εἶπεν ἀκούσατέ μου Ασα καὶ πᾶς Ιουδα καὶ Βενιαμιν κύριος μεθ’ ὑμῶν ἐν τῷ εἶναι ὑμᾶς μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐὰν ἐκζητήσητε αὐτόν εὑρεθήσεται ὑμῖν καὶ ἐὰν ἐγκαταλίπητε αὐτόν ἐγκαταλείψει ὑμᾶς
3. Muito tempo passou Israel sem o verdadeiro Deus, sem sacerdote que instruísse, sem lei.
3. καὶ ἡμέραι πολλαὶ τῷ Ισραηλ ἐν οὐ θεῷ ἀληθινῷ καὶ οὐχ ἱερέως ὑποδεικνύοντος καὶ ἐν οὐ νόμῳ
4. Quando eles, na sua angústia, se converteram para o Senhor Deus de Israel e o buscaram, ele deixou-se achar por eles.
4. καὶ ἐπιστρέψει ἐπὶ κύριον θεὸν Ισραηλ καὶ εὑρεθήσεται αὐτοῖς
5. Nesse tempo não havia paz para o que saía nem para o que entrava, mas de todas as partes havia terror em todos os habitantes da terra,
5. καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ οὐκ ἔστιν εἰρήνη τῷ ἐκπορευομένῳ καὶ τῷ εἰσπορευομένῳ ὅτι ἔκστασις κυρίου ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὰς χώρας
6. porque se levantava uma nação contra outra nação, uma cidade contra outra cidade, pois o Senhor os conturbava com toda a sorte de aflições.
6. καὶ πολεμήσει ἔθνος πρὸς ἔθνος καὶ πόλις πρὸς πόλιν ὅτι ὁ θεὸς ἐξέστησεν αὐτοὺς ἐν πάσῃ θλίψει
7. Vós, porém, ganhai coragem, não se enfraqueçam as vossas mãos, porque a vossa obra será recompensada.
7. καὶ ὑμεῖς ἰσχύσατε καὶ μὴ ἐκλυέσθωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν ὅτι ἔστιν μισθὸς τῇ ἐργασίᾳ ὑμῶν
8. Asa, ouvindo o oráculo do profeta Azarias, filho de Obeb, cobrou ânimo e exterminou os ídolos de todas as cidades da terra de Judá e de Benjamim, assim como das cidades do monte de Efraim, que ele tinha tomado, e restaurou o altar do Senhor, que estava diante do átrio do Senhor.
8. καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαι τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν προφητείαν Αδαδ τοῦ προφήτου καὶ κατίσχυσεν καὶ ἐξέβαλεν τὰ βδελύγματα ἀπὸ πάσης τῆς γῆς Ιουδα καὶ Βενιαμιν καὶ ἀπὸ τῶν πόλεων ὧν κατέσχεν ἐν ὄρει Εφραιμ καὶ ἐνεκαίνισεν τὸ θυσιαστήριον κυρίου ὃ ἦν ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ κυρίου
9. Congregou todo o povo de Judá e de Benjamim, bem como os (vindos) de Efraim, de Manassés e de Simeão, porque tinham fugido para ele muitos Israelitas, vendo que o Senhor seu Deus era com ele.
9. καὶ ἐξεκκλησίασεν τὸν Ιουδαν καὶ Βενιαμιν καὶ τοὺς προσηλύτους τοὺς παροικοῦντας μετ’ αὐτοῦ ἀπὸ Εφραιμ καὶ ἀπὸ Μανασση καὶ ἀπὸ Συμεων ὅτι προσετέθησαν πρὸς αὐτὸν πολλοὶ τοῦ Ισραηλ ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτοὺς ὅτι κύριος ὁ θεὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ
10. Tendo chegado a Jerusalém no terceiro mês do ano décimo quinto do reinado de Asa,
10. καὶ συνήχθησαν εἰς Ιερουσαλημ ἐν τῷ μηνὶ τῷ τρίτῳ ἐν τῷ πεντεκαιδεκάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας Ασα
11. imolaram ao Senhor naquele dia setecentos bois e sete mil carneiros, dos despojos e da presa que tinham levado.
11. καὶ ἔθυσεν τῷ κυρίῳ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπὸ τῶν σκύλων ὧν ἤνεγκαν μόσχους ἑπτακοσίους καὶ πρόβατα ἑπτακισχίλια
12. O rei entrou, segundo o costume, para confirmar a aliança (ou promessa) de buscarem, de todo o seu coração e de toda a sua alma, o Senhor Deus de seus pais.
12. καὶ διῆλθεν ἐν διαθήκῃ ζητῆσαι κύριον θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς
13. Se alguém, disse ele, não buscar o Senhor Deus de Israel, morra, desde o pequeno até ao maior, desde o homem até à mulher.
13. καὶ πᾶς ὃς ἐὰν μὴ ἐκζητήσῃ κύριον θεὸν Ισραηλ ἀποθανεῖται ἀπὸ νεωτέρου ἕως πρεσβυτέρου ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός
14. Prestaram juramento ao Senhor em altas vozes, ao toque das trombetas e ao som de buzinas,
14. καὶ ὤμοσαν ἐν τῷ κυρίῳ ἐν φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἐν σάλπιγξιν καὶ ἐν κερατίναις
15. todos os que estavam em Judá, alegrando-se com o juramento, porque o fizeram de todo o seu coração; buscaram a Deus com toda a sua vontade e encontraram-no, e o Senhor deu-lhes paz com todos os seus vizinhos.
15. καὶ ηὐφράνθησαν πᾶς Ιουδα περὶ τοῦ ὅρκου ὅτι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὤμοσαν καὶ ἐν πάσῃ θελήσει ἐζήτησαν αὐτόν καὶ εὑρέθη αὐτοῖς καὶ κατέπαυσεν αὐτοῖς κύριος κυκλόθεν
16. Asa tirou, também, a Maaca, sua mãe, o título de rainha, porque ela tinha levantado um ídolo de Astarte, o qual ele quebrou e, fazendo e em pedaços, queimou no vale de Cedron.
16. καὶ τὴν Μααχα τὴν μητέρα αὐτοῦ μετέστησεν τοῦ μὴ εἶναι τῇ Ἀστάρτῃ λειτουργοῦσαν καὶ κατέκοψεν τὸ εἴδωλον καὶ κατέκαυσεν ἐν χειμάρρῳ Κεδρων
17. Ainda, porém, ficaram em Israel os lugares altos: não obstante, o coração de Asa foi perfeito em todos os seus dias.
17. πλὴν τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἀπέστησαν ἔτι ὑπῆρχεν ἐν τῷ Ισραηλ ἀλλ’ ἢ καρδία Ασα ἐγένετο πλήρης πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ
18. Levou para o templo do Senhor o que seu pai e ele tinham prometido com voto, prata, ouro, e diversas espécies de vasos.
18. καὶ εἰσήνεγκεν τὰ ἅγια Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τὰ ἅγια οἴκου κυρίου τοῦ θεοῦ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σκεύη
19. Não houve guerra até ao ano trigésimo quinto do reinado de Asa.
19. καὶ πόλεμος οὐκ ἦν μετ’ αὐτοῦ ἕως τοῦ πέμπτου καὶ τριακοστοῦ ἔτους τῆς βασιλείας Ασα